یک پزشک دو خطر عمده خوابیدن با لنز‌های تماسی را شناسایی کرده است

چشم پزشک کازانتسوا: خوابیدن با لنز‌های تماسی باعث کمبود اکسیژن قرنیه می‌شود

به گزارش مجله خبری نگار، آنجلینا کازانتسوا، استادیار بخش چشم پزشکی A.P. Nesterov در موسسه پزشکی بالینی دانشگاه پیروگوف، وابسته به وزارت بهداشت روسیه، به Gazeta گفت: خوابیدن با لنز‌های تماسی، اکسیژن رسانی به چشم را کاهش می‌دهد و سلول‌های قرنیه را ضعیف می‌کند. علاوه بر این، این عادت شرایط ایده‌آلی را برای رشد باکتری‌ها ایجاد می‌کند.

پزشک توضیح داد که سه شرط برای حفظ سلامت چشم ضروری است: اکسیژن، رطوبت و تمیزی.

این متخصص به Gazeta توضیح داد: «وقتی هنگام خواب پلک‌هایتان را می‌بندید، اکسیژن‌رسانی به چشم از قبل کاهش یافته است؛ و اگر لنز در چشم باقی بماند، از یک «پنجره» به یک کیسه پلاستیکی مهر و موم شده تبدیل می‌شود. در شرایط کمبود اکسیژن (کمبود اکسیژن)، سلول‌های قرنیه ضعیف می‌شوند، در برابر کوچکترین عفونت آسیب‌پذیر می‌شوند و حتی می‌توانند شروع به مردن کنند.»

این پزشک افزود که در طول روز، گرد و غبار، باکتری‌ها و میکروارگانیسم‌های محیط روی سطح لنز قرار می‌گیرند. در شب، وقتی پلک‌ها بسته هستند و هوا گرم است، این میکروارگانیسم‌ها شروع به تکثیر فعال می‌کنند.

کازانتسوا هشدار می‌دهد: «خطرناک‌ترین پیامد، کراتیت آکانتامبا است. این یک عفونت شدید ناشی از آمیب‌های میکروسکوپی است که حتی می‌توانند در آب لوله‌کشی زندگی کنند. درمان آن بسیار دشوار و زمان‌بر است، ممکن است نیاز به پیوند قرنیه داشته باشد و می‌تواند منجر به از دست دادن بینایی برگشت‌ناپذیر شود.»

خوابیدن با لنز همچنین می‌تواند منجر به کراتیت حاشیه‌ای شود، التهابی که به دلیل اختلال در جریان اشک زیر لنز و واکنش به رسوبات روی آن رخ می‌دهد.

این متخصص در پایان گفت: «نکته موذیانه این است که عواقب آن به تدریج جمع می‌شوند. هیپوکسی مزمن می‌تواند منجر به رشد رگ‌های خونی به داخل قرنیه (نئوواسکولاریزاسیون) شود. اگر این اتفاق بیفتد، استفاده بیشتر از لنز‌های تماسی و اصلاح بینایی با لیزر غیرممکن خواهد شد.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری