دانشمندان شواهد جدیدی از وجود اتاق‌های مخفی در مقبره توت‌عنخ‌آمون پیدا کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، به گفته نویسندگان یک گزارش جدید باستان‌شناسی و ژئوفیزیکی، ممکن است اتاق‌های ناشناخته‌ای در پشت دیوار‌های اتاق دفن توت‌عنخ‌آمون وجود داشته باشد. آنها ویژگی‌های نقاشی‌ها و ساختار مقبره را با نتایج بررسی دیوار‌ها و سنگ‌های اطراف آن مقایسه کردند. بر اساس این داده‌ها، محققان مدلی را برای مجموعه‌ای که ده‌ها متر به سمت شمال امتداد دارد، پیشنهاد کردند. با این حال، وجود این اتاق‌ها هنوز تأیید نشده است و این پیشنهاد که نفرتیتی در آنجا دفن شده است، همچنان یک فرضیه جداگانه است. ایزوستیا در مورد نشانه‌هایی که دانشمندان کشف کرده‌اند و اینکه چرا مطالعات قبلی منجر به نتیجه‌گیری متفاوتی شده است، گزارش می‌دهد.

چرا آنها به دنبال اتاق‌های دیگر در مقبره توت عنخ آمون هستند؟

مقبره توت‌عنخ‌آمون در دره پادشاهان مصر با کد KV ۶۲ مشخص شده است. هاوارد کارتر آن را در سال ۱۹۲۲ کشف کرد. با وجود شهرت جهانی این کشف و مطالعات بعدی روی محتویات آن، ساختار مقبره همچنان سوالاتی را مطرح می‌کند.

این مقبره نسبتاً کوچک است و به طور غیرمعمولی برای یک مراسم تدفین سلطنتی در آن زمان طراحی شده است. از راهروی ورودی، مسیر به یک اتاق پیش‌تالار منتهی می‌شود، سپس به سمت یک اتاق تدفین نقاشی شده می‌پیچد؛ دو اتاق کوچک دیگر از اتاق‌های اصلی منشعب می‌شوند. دقیقاً همین مقیاس و طرح بود که نیکلاس ریوز، مصرشناس، را بر آن داشت تا اظهار کند که مقبره‌ای که امروزه قابل مشاهده است، ممکن است در ابتدا برای شخص دیگری در نظر گرفته شده بوده و بعداً برای تدفین توت‌عنخ‌آمون تطبیق داده شده باشد.

در سال ۲۰۱۵، ریوز نظریه‌ی دقیق‌تری را مطرح کرد: دیوار‌های شمالی و غربی اتاق دفن ممکن است امتداد مقبره و محل دفن نفرتیتی را پنهان کرده باشند. او اغلب به عنوان نامادری توت‌عنخ‌آمون شناخته می‌شود، زیرا همسر آخناتون بود که عموماً پدر فرعون محسوب می‌شود. اما حتی کشف اتاق‌های اضافی به تنهایی ثابت نمی‌کند که آنها به طور خاص به نفرتیتی مرتبط هستند.

چگونه مقبره بررسی شد؟

محققان از چندین روش برای مطالعه فضا بدون باز کردن دیوار‌های رنگ‌آمیزی شده استفاده کردند. رادار نفوذی به زمین سیگنال‌هایی را به درون مواد ارسال کرد و بازتاب‌هایی را از مناطقی با خواص متفاوت ثبت کرد. کاوش الکتریکی به شناسایی تفاوت‌ها در مقاومت الکتریکی سنگ‌ها کمک کرد. میکروگراویمتری تغییرات کوچک در گرانش را اندازه‌گیری کرد که ممکن است مربوط به تفاوت‌ها در چگالی مواد زیرسطحی باشد.

این ابزار‌ها هم در داخل محفظه تدفین و هم در شیب اطراف مقبره مورد استفاده قرار گرفتند. این تیم همچنین زمین‌شناسی محل، طرح KV ۶۲ و نقاشی‌های دیواری آن را مورد مطالعه قرار داد. هدف از ترکیب روش‌ها، بررسی این موضوع بود که آیا امضا‌های به دست آمده از روش‌های مختلف با هم سازگار هستند یا خیر. با این حال، هیچ یک از آنها تصویری از محفظه را که قابل مقایسه با عکس باشد، ارائه نمی‌دهد: محققان سیگنال‌ها را می‌بینند و سپس توضیحی برای آنها ارائه می‌دهند.

نویسندگان در دیوار غربی اتاق دفن، درز‌های عمودی، ترک‌ها و یک خط را مشاهده کردند که آن را به عنوان طرح کلی احتمالی سقف یک گذرگاه مهر و موم شده تفسیر می‌کنند. آنها داده‌های به دست آمده در دیوار شمالی را به عنوان نشانه‌ای احتمالی از سنگ‌تراشی مصنوعی پشت نقاشی تفسیر می‌کنند. در شیب شمالی، اندازه‌گیری‌های میکروگراویمتری چندین ناهنجاری را نشان داد که محققان مکان‌های آنها را با محور مقبره مرتبط دانستند.

اینها نشانه‌هایی هستند که نیاز به تأیید دارند، نه فقط کشف در‌ها یا اتاق‌های باز. تغییر در سیگنال ممکن است نشان‌دهنده ویژگی‌های سنگ یا چگالی آن باشد؛ تفسیر ژئوفیزیکی به تنهایی برای تعیین منشأ ناهنجاری کافی نیست.

به گفته نویسندگان گزارش، پشت دیوار‌ها چه خبر است؟

نویسندگان معتقدند که حداقل یک انبار دیگر برای نگهداری وسایل داخل قبر ممکن است در غرب اتاق دفن وجود داشته باشد. طبق بازسازی آنها، در شمال، ممکن است یک سیستم دفن بزرگتر ادامه یافته باشد.

مدل پیشنهادی آنها تقریباً ۲۵ تا ۳۰ متر در شمال بخش شناخته‌شده‌ی KV ۶۲ امتداد دارد. محققان وجود پنج یا شش اتاق را در آنجا فرض می‌کنند. با این حال، این یک بازسازی مبتنی بر داده‌های غیرمستقیم است: تعداد اتاق‌ها، شکل و موقعیت آنها هنوز با بررسی مستقیم مشخص نشده است. نویسندگان در گزارش خود، بین درجات قطعیتی که برای ساختار‌های پیشنهادی منفرد قائل هستند، تمایز قائل می‌شوند و راهرو‌هایی را که آنها را به هم متصل می‌کنند، تا حد زیادی حدسی توصیف می‌کنند.

همچنین یک محدودیت مهم در تفسیر نتایج اسکن دیوار وجود دارد. نویسندگان گزارش می‌دهند که این بررسی هیچ نشانه روشنی از اتاق‌های خالی که مستقیماً در مجاورت اتاق دفن قرار دارند - در شعاع تقریبی دو متر - نشان نداده است. آنها حدس می‌زنند که ممکن است گذرگاه‌های احتمالی در دوران باستان با بقایای سنگ پر شده باشند و اتاق‌های مشکوک در فاصله دورتری قرار داشته باشند. این نظریه به توضیح عدم وجود سیگنال از حفره باز نزدیک دیوار کمک می‌کند، اما لزوماً آن را پشتیبانی نمی‌کند.

این مقبره چندین بار با رادار نفوذی زمین بررسی شده است، که نتایج متناقضی داشته است. مطالعات اولیه از علاقه به فرضیه اتاق‌های پنهان حمایت می‌کرد. با این حال، تیمی از دانشمندان که در سال ۲۰۱۸ بررسی راداری دقیق دیگری انجام دادند، هیچ مدرکی مبنی بر وجود اتاق‌هایی مستقیماً در آن سوی دیوار‌های KV ۶۲ پیدا نکردند.

نویسندگان گزارش جدید، قطعیت این نتیجه‌گیری را زیر سوال می‌برند. آنها معتقدند که مطالعات قبلی ممکن است عمدتاً بر یافتن حفره‌های باز متمرکز بوده باشند، در حالی که ممکن است گذرگاه‌های مشکوک پر شده باشند. علاوه بر این، کار جدید شامل اندازه‌گیری‌های میکروگراویمتری و تجزیه و تحلیل ترکیبی از داده‌ها از روش‌های مختلف است. با این وجود، نتیجه منفی قبلی همچنان بخش مهمی از تاریخ این فرضیه است: نمی‌توان گفت که وجود اتاق‌های پنهان ثابت شده است.

مسئله نفرتیتی حتی قطعیت کمتری دارد. رادار‌های نفوذی به زمین و سایر ابزار‌ها نمی‌توانند مشخص کنند که توسعه فرضی مقبره برای چه کسی در نظر گرفته شده بود یا اینکه آیا حاوی بقایایی است یا خیر. نویسندگان از تفسیر خود از معماری و نقاشی‌های KV ۶۲، ارتباطی با ملکه استنباط می‌کنند، نه از قبر کشف شده یا کتیبه‌ای که از او نام می‌برد.

چه چیزی می‌تواند به این سوال پایان دهد؟

به گفته نویسندگان این گزارش، گام بعدی باید بررسی مستقیم یکی از اتاق‌های پیشنهادی، با امکان تهیه تصاویری از فضای داخلی آن باشد. تنها در این صورت می‌توان مشخص کرد که آیا این اتاق وجود دارد، آیا ساخته دست بشر است و آیا به مقبره توت‌عنخ‌آمون مرتبط است یا خیر. مطالب ارائه شده نشان نمی‌دهد که چنین دسترسی قبلاً حاصل شده باشد.

حتی اگر تحقیقات بیشتر، بخش ناشناخته این مجموعه را تأیید کند، مسئله نفرتیتی به شواهد بیشتری نیاز خواهد داشت. در حال حاضر، قطعی‌ترین نتیجه‌گیری این است که کار جدید، بحث در مورد گسترش احتمالی KV ۶۲ را دوباره مطرح کرده و داده‌های ژئوفیزیکی بیشتری ارائه می‌دهد، اما آن را حل نکرده است.