دانشمندان تأثیر بوی قهوه تازه را بر خلق و خو بررسی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، پنج دقیقه نزدیکی به قهوه تازه دم کرده، خلق و خوی گزارش شده توسط شرکت‌کنندگان در یک مطالعه کوچک را بهبود بخشید. پس از آزمایش، آنها خستگی، تنش و گیجی کمتری را گزارش کردند و دستگاهی تغییر در فعالیت مغز را ثبت کرد که نویسندگان آن را با آرامش مرتبط می‌دانند. با این حال، ضربان قلب تغییر قابل توجهی نکرد. محققان هشدار می‌دهند که بدون گروه کنترل، تعیین اینکه آیا عطر قهوه علت این تغییرات بوده است یا خیر، غیرممکن است. ایزوستیا در مورد نحوه انجام مطالعه و پیامد‌های نتایج آن گزارش می‌دهد.

چگونه آزمایش انجام شد؟

نویسندگان این مطالعه، ۲۰ بزرگسال سالم ۲۰ تا ۲۹ ساله را استخدام کردند. آنها علاقه‌مند بودند بدانند که آیا مواجهه کوتاه مدت با عطر قهوه به طور همزمان سه گروه از شاخص‌ها را تغییر می‌دهد یا خیر: خلق و خوی خودارزیابی شده، فعالیت الکتریکی مغز و عملکرد قلب.

محققان برای هر شرکت‌کننده، یک بسته تازه از این نوشیدنی تهیه کردند: ۲۰ گرم قهوه آسیاب شده سوماترایی در ۴۰۰ میلی‌لیتر آب با دمای ۸۵ درجه سانتیگراد از طریق یک فیلتر کاغذی دم شد. ظرف قهوه تقریباً در فاصله نیم متری از شرکت‌کننده نشسته قرار داده شد. شرکت‌کننده به مدت پنج دقیقه با آرامش استنشاق کرد و عطر آن را که در سراسر اتاق پخش می‌شد، استنشاق کرد. شرکت‌کنندگان قهوه را ننوشیدند.

بلافاصله قبل و بعد از این پنج دقیقه، دانشمندان خلق و خوی هر داوطلب را با استفاده از پرسشنامه خلق و خوی POMS، الکتروانسفالوگرافی و اندازه‌گیری ضربان قلب ارزیابی کردند. بنابراین، آنها عملکرد یک فرد را در دو نقطه زمانی مقایسه کردند.

این رویکرد این مزیت را دارد که نیاز به توضیح تفاوت‌های بین شرکت‌کنندگانی که در ابتدا خلق و خوی متفاوتی داشتند را از بین می‌برد. با این حال، این رویکرد یک محدودیت قابل توجه نیز دارد. همه داوطلبان این روش را با رایحه قهوه انجام دادند؛ هیچ گروهی در این مطالعه وجود نداشت که همان پنج دقیقه را بدون آن سپری کند. بنابراین، تغییر مشاهده شده را نمی‌توان به طور قابل اعتمادی به رایحه نسبت داد.

پس از آزمایش، نمره کلی خلق و خوی منفی در پرسشنامه POMS کاهش یافت. شرکت‌کنندگان به طور متوسط، خستگی، تنش، اضطراب و گیجی کمتر و همچنین نمره پایین‌تری در مقیاس افسردگی گزارش کردند. با این حال، نمرات انرژی و فعالیت از نظر آماری تغییر معنی‌داری نکرد.

تمایز قائل شدن بین مقیاس خلق و خو و تشخیص پزشکی مهم است. کاهش نمرات در مقیاس افسردگی نشان دهنده تغییر در پاسخ شرکت کنندگان به احساس آنها در زمان اندازه گیری است. این مطالعه درمان افسردگی را بررسی نکرده و نشان نمی‌دهد که بوی قهوه علائم این اختلال بالینی را کاهش می‌دهد.

نمره کلی وضعیت نامطلوب با استفاده از روش مورد استفاده به طور متوسط ​​۲۰.۵۴ امتیاز کاهش یافت. این تفاوت بین نمرات قبل و بعد از عمل است، نه درصد بهبود خلق و خو و نه شاخصی از مدت زمان ماندگاری اثر: نویسندگان پیگیری انجام ندادند.

اندازه‌گیری‌های مغز و قلب چه چیزی را نشان دادند؟

علاوه بر پاسخ‌های پرسشنامه، محققان الکتروانسفالوگرام (EEG) - ثبت فعالیت الکتریکی مغز - را نیز مطالعه کردند. شاخص آرامش محاسبه‌شده از این شاخص پس از پنج دقیقه از تقریباً ۰.۷۴ به ۰.۷۸ افزایش یافت. این تفاوت از نظر آماری در این گروه معنادار بود، اما EEG به تنهایی نشان نمی‌دهد که فرد در زندگی روزمره چقدر احساس آرامش بیشتری کرده است.

اندازه‌گیری‌های قلبی هیچ تغییر آماری معنی‌داری را در ضربان قلب یا تغییرپذیری ضربان قلب نشان نداد. بنابراین، نتایج تأیید نمی‌کند که پنج دقیقه قرار گرفتن در معرض قهوه به طور قابل توجهی این پارامتر‌های قلبی عروقی را تغییر داده است.

دانشمندان همچنین بررسی کردند که آیا این تغییرات در بین افراد ثابت است یا خیر. به عنوان مثال، آیا افرادی که افزایش قابل توجهی در شاخص مبتنی بر EEG داشتند، بهبود بیشتری در خلق و خو را تجربه کردند یا خیر. آنها هیچ ارتباط معناداری بین تغییرات فردی در خلق و خو، فعالیت مغز و پارامتر‌های قلبی پیدا نکردند. این ثابت نمی‌کند که پاسخ‌ها کاملاً مستقل هستند: با تنها ۲۰ شرکت‌کننده، ممکن است این مطالعه داده‌های کافی برای تشخیص چنین ارتباطی نداشته باشد.

میشه در مورد تاثیر عطر قهوه صحبت کنیم؟

این مطالعه به طور خاص بر بویی که شرکت‌کنندگان بدون نوشیدن نوشیدنی حس می‌کردند، متمرکز بود. بنابراین، این مشاهدات را نمی‌توان با اثرات معمول کافئین پس از یک فنجان قهوه توضیح داد. با این حال، عدم وجود قهوه ثابت نمی‌کند که این تغییرات صرفاً به دلیل مواد معطر بوده‌اند.

داوطلبان ممکن است به لطف پنج دقیقه استراحت آرام، پیش‌بینی یک اثر خوشایند یا تداعی‌های آشنا با قهوه، احساس بهتری داشته باشند. همچنین ممکن است پاسخ‌ها با تکمیل مجدد پرسشنامه تحت تأثیر قرار گرفته باشند. برای جدا کردن تأثیر رایحه از این عوامل، به یک گروه کنترل نیاز است: به عنوان مثال، شرکت‌کنندگانی که همان مدت زمان را بدون بوی قهوه یا در نزدیکی عطر دیگری می‌گذرانند.

علاوه بر این، این مطالعه شامل گروه کوچکی از بزرگسالان جوان سالم بود. نویسندگان واکنش‌های افراد قهوه‌دوست و قهوه‌دوست را با هم مقایسه نکردند و همچنین به طور سیستماتیک میزان مصرف قهوه یا حساسیت فردی آنها به بو‌ها را ارزیابی نکردند. مشخص نیست که آیا نتایج مشابهی در افراد با سن متفاوت یا در محیطی آشناتر به دست می‌آمد یا خیر.

بنابراین، این مطالعه تغییرات کوتاه‌مدت پس از قرار گرفتن در معرض عطر قهوه تازه، عمدتاً در خلق و خوی گزارش‌شده توسط خود افراد، را مستند کرد. این موضوع زمینه را برای یک آزمایش دقیق‌تر فراهم می‌کند، اما هنوز تأیید نمی‌کند که عطر قهوه به خودی خود خلق و خو را بهبود می‌بخشد یا به مقابله با اضطراب و افسردگی کمک می‌کند.