ضربه پنهان به قلب: خطرات التهاب مزمن

به گزارش مجله خبری نگار، سطوح بالای التهاب مزمن با تغییرات در ساختار قلب مرتبط دانسته شده است، که می‌تواند سال‌ها بدون علائم قابل توجه ایجاد شود و زمینه‌ساز نارسایی قلبی باشد. شرکت‌کنندگانی که بالاترین سطح التهاب را داشتند، ۴۳ درصد بیشتر از افرادی که کمترین سطح التهاب را داشتند، در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی جدی بودند. ایزوستیا بررسی می‌کند که چگونه استرس، سیگار کشیدن، وضعیت مالی و ژنتیک با التهاب مرتبط هستند و آیا می‌توان این تهدید پنهان را قبل از بروز علائم تشخیص داد یا خیر.

چگونه التهاب مزمن قلب را تغییر می‌دهد

التهاب مکانیسم دفاعی طبیعی بدن است. این مکانیسم به سیستم ایمنی کمک می‌کند تا با عفونت‌ها مبارزه کند، بافت آسیب‌دیده را ترمیم کند و به آسیب پاسخ دهد. معمولاً پس از رفع تهدید، پاسخ التهابی فروکش می‌کند.

با این حال، گاهی اوقات سیستم ایمنی بدن در حالت فعال طولانی مدت باقی می‌ماند. این التهاب مزمن می‌تواند بدون تب، درد یا سایر علائم قابل توجه رخ دهد. در این حالت، مواد مرتبط با عملکرد سیستم ایمنی برای مدت طولانی در خون باقی می‌مانند.

التهاب مزمن پیش از این با دیابت، سرطان و بیماری‌های قلبی عروقی مرتبط دانسته شده بود. در یک مطالعه جدید، محققان آزمایشگاه علوم بهداشتی شورای تحقیقات پزشکی بریتانیا و کالج امپریال لندن بر آن شدند تا رابطه آن را با ساختار قلب و خطر حمله قلبی، سکته مغزی و نارسایی قلبی تعیین کنند.

نویسندگان از داده‌های بانک زیستی بریتانیا استفاده کردند. نمونه اصلی شامل ۴۸۸،۰۷۹ نفر بود که در زمان ورود به پروژه ۴۰ تا ۶۹ سال سن داشتند. محققان نتایج آزمایش خون، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی قلب (MRI)، الکتروکاردیوگرافی (ECG)، آزمایش ژنتیک و اطلاعات سبک زندگی را با هم مقایسه کردند.

شرکت‌کنندگان به طور متوسط ​​بیش از ۱۵ سال تحت نظر بودند. در طول این مدت، ۷۴۳۳۶ شرکت‌کننده دچار حوادث جدی قلبی عروقی، از جمله حمله قلبی، سکته مغزی، نارسایی قلبی، ایست قلبی یا مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی شدند.

چگونه دانشمندان التهاب پنهان را اندازه‌گیری کردند

برای ارزیابی التهاب مزمن، محققان از شاخص GlycA - سطح گلیکوپروتئین‌های استیله شده در خون - استفاده کردند. این شاخص با استفاده از طیف‌سنجی رزونانس مغناطیسی هسته‌ای تعیین شد.

گلیک‌آ یک پروتئین واحد و خاص نیست. این پروتئین، سیگنال ترکیبی چندین واکنش‌دهنده فاز حاد را منعکس می‌کند که غلظت آنها در طول فعال شدن سیستم ایمنی در نوسان است. برخلاف برخی دیگر از نشانگرها، گلیک‌آ نسبتاً پایدار در نظر گرفته می‌شود و ممکن است التهاب طولانی‌مدت را بهتر از پاسخ کوتاه‌مدت به عفونت یا آسیب منعکس کند.

دانشمندان سن ابتلا به بیماری‌های قلبی را اصلاح کردند

نویسندگان همچنین آن را با پروتئین واکنشی C با حساسیت بالا (HSCRP)، که یک شاخص رایج‌تر التهاب است، مقایسه کردند. افزودن GlycA به مدلی که از قبل پروتئین واکنشی C و عوامل خطر قلبی عروقی سنتی را در نظر گرفته بود، پیش‌بینی عوارض را اندکی بهبود بخشید.

با این حال، آزمایش GlycA هنوز بخشی از یک معاینه پزشکی استاندارد نیست. نویسندگان این مطالعه تأکید می‌کنند که کاربرد عملی آن باید در سایر گروه‌های جمعیتی و از طریق آزمایش‌های آینده‌نگر جداگانه تأیید شود.

چه تغییراتی در قلب مشاهده شد؟

رابطه بین سطح التهاب و ساختار قلب در ۷۰۸۰۹ شرکت‌کننده که تحت تصویربرداری رزونانس مغناطیسی و الکتروکاردیوگرافی قرار گرفتند، بررسی شد.

در افرادی که سطح GlycA بالاتری داشتند، به طور متوسط، حفره‌های قلب از نظر حجم کوچکتر و دیواره‌های آنها نسبتاً ضخیم‌تر بود. دانشمندان همچنین کاهش حجم خونی که قلب در هر انقباض پمپ می‌کند و علائم اختلال در عملکرد دیاستولیک - توانایی عضله قلب برای شل شدن و پر شدن از خون - را مشاهده کردند.

این تغییرات با افزایش جبرانی ضربان قلب همراه بود. به عبارت دیگر، با کاهش حجم خون خارج شده در هر انقباض، بدن ممکن است برای حفظ گردش خون نیاز به افزایش ضربان قلب داشته باشد.

چنین بازسازی لزوماً به این معنی نیست که فرد به نارسایی قلبی مبتلا خواهد شد. با این حال، ترکیبی از دیواره‌های ضخیم، حفره‌های کوچک و اختلال در پر شدن، نوعی نامطلوب از بازسازی قلبی محسوب می‌شود که می‌تواند مدت‌ها قبل از بروز علائم آشکار ظاهر شود.

دکلان اورگان، استاد کالج امپریال لندن و رئیس گروه تصویربرداری قلبی در آزمایشگاه علوم پزشکی، گفت: «میلیون‌ها نفر ممکن است با التهاب پنهانی زندگی کنند که به تدریج قلب را تغییر می‌دهد و باعث آسیب طولانی‌مدت می‌شود.»

خطر حمله قلبی و سکته مغزی چقدر افزایش یافت؟

شرکت‌کنندگان بر اساس سطح GlycA خود به پنج گروه تقسیم شدند. افرادی که در یک‌پنجم بالایی این توزیع قرار داشتند، ۴۳ درصد بیشتر از افرادی که در گروه با کمترین التهاب بودند، در معرض خطر ابتلا به یک رویداد قلبی عروقی عمده بودند.

این یک خطر نسبی است، نه مطلق. این شاخص به این معنی نیست که ۴۳٪ از افرادی که GlycA بالایی داشتند، دچار حمله قلبی یا سکته مغزی شدند. این شاخص تفاوت بین دو گروه را پس از در نظر گرفتن تعدادی از عوامل دیگر نشان می‌دهد.

علاوه بر این، این مطالعه مشاهده‌ای بود. این مطالعه ارتباط مداومی بین التهاب، تغییرات در ساختار قلب و وقایع قلبی عروقی بعدی نشان داد، اما ثابت نمی‌کند که افزایش GlycA مستقیماً باعث ایجاد تمام ناهنجاری‌های مشاهده شده شده باشد.

پس از در نظر گرفتن سطح پروتئین واکنشی C، میزان این ارتباط کاهش یافت. این نشان می‌دهد که GlycA تا حدی همان فرآیند‌های التهابی را مانند سایر نشانگر‌های زیستی منعکس می‌کند. با این حال، ارزش پیش‌بینی‌کننده مستقل خود را در مدل‌های آماری حفظ کرد.

استرس مزمن چه ربطی به این موضوع دارد؟

در مجموع، محققان ۱۶۹ عامل خارجی و هشت شاخص ترکیب بدن را مورد مطالعه قرار دادند. مهم‌ترین ارتباط‌ها با افزایش سطح التهاب، چربی بدن، سیگار کشیدن، پریشانی روانی و وضعیت نامساعد اجتماعی-اقتصادی بود.

پریشانی روانی حالتی از تنش عاطفی طولانی مدت است که می‌تواند به صورت اضطراب، افسردگی، تحریک‌پذیری و احساس ناتوانی در مقابله با مشکلات بروز کند. این مفهوم به مفهوم روزمره استرس مزمن نزدیک است، اما کاملاً معادل آن نیست.

با این حال، شرایط اجتماعی-اقتصادی به صورت جداگانه عمل نمی‌کنند. آنها می‌توانند بر کیفیت رژیم غذایی، دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی، فعالیت بدنی، سطح آلودگی، مدت زمان خواب و عادات سیگار کشیدن تأثیر بگذارند. تفکیک تأثیر هر عامل در یک مطالعه مشاهده‌ای دشوار است.

وراثت چه نقشی دارد؟

دانشمندان همچنین نمرات ریسک پلی‌ژنیک - ترکیبی از چندین گونه ژنتیکی که هر کدام سهم کوچکی در احتمال ابتلا به یک بیماری خاص دارند - را تجزیه و تحلیل کردند.

نتایج نشان داد که ویژگی‌های ارثی می‌توانند واکنش بدن به عوامل خارجی را تغییر دهند. حتی با وجود سطح یکسانی از سیگار کشیدن، پریشانی روانی یا چربی اضافی بدن، پاسخ التهابی می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد.

این امر می‌تواند تا حدودی توضیح دهد که چرا برخی افراد در حضور عوامل خطر برای مدت طولانی نسبتاً سالم می‌مانند، در حالی که برخی دیگر سریع‌تر به مشکلات قلبی عروقی مبتلا می‌شوند.

دانشمندان میزان غلات کامل مفید برای قلب را شناسایی کرده‌اند

با این حال، استعداد ژنتیکی به معنای بیماری اجتناب‌ناپذیر نیست. نمرات پلی‌ژنیک نشان‌دهنده احتمال هستند، نه یک سناریوی از پیش تعیین‌شده. بخش قابل توجهی از عوامل شناسایی‌شده - سیگار کشیدن، فعالیت بدنی و چربی بدن - به‌طور بالقوه قابل اصلاح هستند.

علاوه بر این، تقریباً ۹۵٪ از شرکت‌کنندگان در مطالعه خود را قفقازی معرفی کردند. بنابراین، نتایج ژنتیکی به‌دست‌آمده را نمی‌توان به‌طور خودکار و بدون تأیید بیشتر به همه گروه‌های جمعیتی تعمیم داد.

چه پروتئین‌هایی می‌توانند به قلب آسیب برسانند؟

برای درک مکانیسم‌های احتمالی، محققان ۸۰ پروتئین دخیل در فرآیند‌های التهابی را مطالعه کردند. مسیر‌های سیگنالینگ اینترلوکین-۱، فاکتور نکروز تومور و اینترلوکین-۶ برجسته‌ترین نقش‌ها را ایفا کردند.

یکی از کاندیدا‌های اصلی، یک آنتاگونیست گیرنده اینترلوکین-۱ بود. تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که این ماده می‌تواند تقریباً ۲۷٪ از ارتباط بین سطح GlycA و کاهش حجم پایان دیاستولی بطن چپ (LVEDV) - مقدار خون موجود در بطن چپ قبل از انقباض - را میانجیگری کند.

در مجموع ۶۳ پروتئین از نظر آماری واسطه ارتباط بین GlycA و رویداد‌های قلبی عروقی بودند. با این حال، این تجزیه و تحلیل تأیید نمی‌کند که هر پروتئین مستقیماً باعث آسیب می‌شود. خود نویسندگان این نتایج را مقدماتی می‌نامند، زیرا غلظت نشانگر التهابی، پروتئین‌ها و برخی از پارامتر‌های قلبی بدون جداسازی زمانی لازم ارزیابی شدند.

برخی از مسیر‌های سیگنالینگ شناسایی‌شده در حال حاضر در آزمایش‌های بالینی دارو‌های ضدالتهابی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. به‌طور خاص، محققان در حال بررسی عواملی هستند که اینترلوکین-۶ و اینترلوکین-۱ را هدف قرار می‌دهند. این امر امکان شناسایی دقیق‌تر گروه‌های بیمار را که ممکن است از درمان ضدالتهابی بهره‌مند شوند، فراهم می‌کند.

با این حال، این نتایج به این معنی نیست که چنین دارو‌هایی می‌توانند به صورت پیشگیرانه در همه افراد با سطح التهاب بالا استفاده شوند. پیش از این، برخی از رویکرد‌های ضد التهابی خطر عوارض مکرر را در بیماران پس از حمله قلبی کاهش می‌دادند، در حالی که برخی دیگر در بهبود وضعیت بیماران مبتلا به نارسایی قلبی ناموفق بودند. اثربخشی و ایمنی به داروی خاص، مسیر التهابی و گروه بیمار بستگی دارد.

آیا می‌توان خطر را قبل از بروز علائم تشخیص داد؟

نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که ترکیب آزمایش‌های نشانگر التهابی با شاخص‌های خطر ژنتیکی می‌تواند به شناسایی افرادی که در آینده نیاز به پیشگیری زودهنگام دارند، کمک کند. با این حال، این رویکرد هنوز برای استفاده گسترده آماده نیست.

برای پیاده‌سازی این روش، لازم است آزمایش شود که این روش در مقایسه با ابزار‌های موجود، چقدر دقیق حمله قلبی، سکته مغزی و نارسایی قلبی را پیش‌بینی می‌کند. همچنین مهم است که مشخص شود آیا تشخیص زودهنگام GlycA بالا، نتایج درمان را بهبود می‌بخشد یا خیر، و نه اینکه فقط اطلاعات خطر را افزایش دهد.

امروزه، هنگام ارزیابی وضعیت قلب، پزشکان در درجه اول فشار خون، کلسترول و قند خون، وزن بدن، سیگار کشیدن، فعالیت بدنی، سن، سابقه خانوادگی و وجود بیماری‌های همزمان را در نظر می‌گیرند.

طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، بخش قابل توجهی از بیماری‌های قلبی عروقی با ترک سیگار، انجام فعالیت بدنی منظم، حفظ رژیم غذایی متعادل، محدود کردن مصرف الکل و کنترل وزن قابل پیشگیری است. با این حال، مسئولیت پیشگیری از این بیماری‌ها را نمی‌توان کاملاً بر عهده فرد گذاشت: دسترسی به غذای سالم، محیط امن، مراقبت‌های پزشکی و فرصت‌های فعالیت بدنی به شرایط اجتماعی نیز بستگی دارد.