یک متخصص زیبایی اشتباهاتی را در مراقبت از پوست مبتلا به درماتیت شناسایی کرد

به گزارش مجله خبری نگار، با درماتیت، پوست نسبت به لوازم آرایشی حساس‌تر می‌شود و حتی محصولات آشنا می‌توانند باعث سوزش، قرمزی یا تحریک شوند. هیچ لیست جهانی از مواد ممنوعه وجود ندارد: واکنش به نوع درماتیت، وضعیت سد پوستی و حساسیت فردی بستگی دارد. این موضوع توسط آناستازیا ولکووا، متخصص زیبایی، متخصص پوست و مو و متخصص تریکولوژی و بنیانگذار برند لوازم آرایشی حرفه‌ای Unité cosmetics، دکتر آناستازیا ولکووا، به ایزوستیا گزارش شد.

به گفته این متخصص، هنگام انتخاب یک محصول مراقبت از پوست، مهم است که ابتدا مواد تشکیل دهنده آن و وضعیت فعلی پوست خود را در نظر بگیرید. محصولی که برچسب "برای پوست حساس" دارد، همیشه تحمل پذیری خوب را تضمین نمی‌کند.

این پزشک، عطر‌ها و روغن‌های ضروری را به عنوان یکی از گروه‌های مواد تشکیل‌دهنده‌ای که باید با احتیاط استفاده شوند، نام برد. عطر‌ها استفاده از لوازم آرایشی را دلپذیرتر می‌کنند، اما می‌توانند برای پوستی که سد دفاعی ضعیفی دارد، محرک اضافی باشند. برخی از اجزای ترکیبات عطر می‌توانند باعث ایجاد درماتیت تماسی آلرژیک شوند.

این متخصص گفت: «منشأ طبیعی یک ماده نیز به معنای کاملاً بی‌خطر بودن آن نیست. روغن‌های اساسی اسطوخودوس، مرکبات، نعناع، ​​درخت چای و سایر گیاهان ممکن است توسط پوست سالم به خوبی تحمل شوند، اما می‌توانند در افراد مستعد درماتیت واکنش ایجاد کنند.»

گروه دیگری که اغلب در بین بیماران سوال ایجاد می‌کند، الکل‌ها هستند. با این حال، پزشک تأکید کرد که همه الکل‌های موجود در لوازم آرایشی مضر نیستند. به عنوان مثال، الکل‌های ستیل و ستئاریل، الکل‌های چرب هستند و به عنوان نرم‌کننده و عوامل ساختاری استفاده می‌شوند. محتوای بالای اتانول احتمالاً خطر بیشتری برای سد آسیب‌دیده پوست ایجاد می‌کند، زیرا می‌تواند خشکی، سوزش و تحریک را افزایش دهد.

در طول دوره تشدید درماتیت، متخصص همچنین توصیه می‌کند از تجدید فعال پوست با اسید‌ها و رتینوئید‌ها خودداری کنید. غلظت بالای اسید‌های AHA و BHA، رتینوئید‌ها و سایر ترکیبات فعال می‌تواند به دلیل آسیب دیدن لایه محافظ پوست، ناراحتی را تشدید کند.

با این حال، ولکووا خاطرنشان کرد، این به معنای ممنوعیت کامل چنین محصولاتی نیست. در طول دوره بهبودی، اگر مواد تشکیل دهنده فعال به درستی انتخاب شده و به تدریج وارد درمان شوند، می‌توان از آنها استفاده کرد.

پزشک توجه ویژه‌ای به مواد نگهدارنده داشت. به گفته او، صرف وجود مواد نگهدارنده، لوازم آرایشی را خطرناک نمی‌کند. مواد نگهدارنده برای محصولات مبتنی بر آب ضروری هستند، زیرا به جلوگیری از رشد میکروارگانیسم‌ها کمک می‌کنند. با این حال، برخی از مواد نگهدارنده بیشتر از سایرین باعث واکنش‌های آلرژیک تماسی می‌شوند.

به گفته این متخصص، اگر درماتیت دارید، نباید به طور خودکار فقط لوازم آرایشی طبیعی را انتخاب کنید. عصاره‌های گیاهی، بره موم و روغن‌های ضروری نیز می‌توانند عوارض جانبی ایجاد کنند. برای پوستی که سد دفاعی ضعیفی دارد، محصولاتی با فرمول‌های ساده و حداقل مقدار مواد تشکیل‌دهنده بالقوه تحریک‌کننده مناسب‌تر هستند.

این متخصص گفت: «هنگام مراقبت از پوست مبتلا به درماتیت، فقط محدودیت‌ها مطرح نیستند، بلکه مواد تشکیل‌دهنده‌ی حمایت‌کننده نیز اهمیت دارند. محصولاتی که حاوی سرامیدها، گلیسیرین، اسکوالان، وازلین و سایر نرم‌کننده‌ها هستند می‌توانند مفید باشند، زیرا به کاهش از دست دادن رطوبت و بازیابی سد محافظ پوست کمک می‌کنند. برای پوست‌های بسیار خشک، بافت‌های کرمی غلیظ‌تر اغلب مؤثرتر از ژل‌های سبک هستند.»

با این حال، لوازم آرایشی جایگزین درمان بیماری زمینه‌ای نمی‌شوند. درماتیت تماسی آتوپیک، سبورئیک، آلرژیک و تحریکی نیاز به رویکرد‌های متفاوتی دارند. به گفته ولکووا، هنگام انتخاب یک رژیم مراقبت از پوست، بهتر است به اصل مینیمالیسم پایبند باشید: از معرفی چندین محصول جدید به طور همزمان خودداری کنید و فرمول‌های ساده‌ای را بدون عطر‌های قوی یا مقادیر زیاد مواد فعال انتخاب کنید. اگر پس از استفاده از کرم، سوزش، خارش، قرمزی یا تورم مداوم رخ داد، استفاده از آن را متوقف کنید.

این پزشک اشتباه اصلی افراد هنگام درمان درماتیت را تلاش برای درمان پوست تحریک‌شده با استفاده از لوازم آرایشی قوی دانست. به گفته این متخصص، گاهی اوقات موثرترین مراقبت تا حد امکان ساده است: پاکسازی ملایم، استفاده از یک نرم‌کننده مناسب و محافظت از لایه محافظ پوست. این رویکرد به بهبود پوست کمک می‌کند و خطر عود مجدد را کاهش می‌دهد.

در ۲۷ آوریل، محققان دانشگاه سینز مالزی به این نتیجه رسیدند که بزرگسالان مبتلا به درماتیت آتوپیک شدید مستعد اختلال خواب و حافظه قابل توجهی هستند. این مطالعه شامل ۷۸ بزرگسال مبتلا به درماتیت آتوپیک بود. از این تعداد، ۷۷٪ کیفیت خواب ضعیف و ۶۴٪ اختلال حافظه داشتند.