دانشمندان از افزایش میل به خونخواری پشه‌ها نگران هستند

به گزارش مجله خبری نگار، پشه‌هایی که در بقایای جنگل‌های آتلانتیک در برزیل زندگی می‌کنند، به طور فزاینده‌ای از خون انسان تغذیه می‌کنند و خطر شیوع عفونت‌های خطرناک را افزایش می‌دهند. این نتیجه‌ای است که دانشمندان برزیلی به آن رسیده‌اند. این مطالعه در مجله Frontiers in Ecology and Evolution (FEE) منتشر شده است.

جنگل اقیانوس اطلس که در امتداد ساحل برزیل امتداد دارد، یکی از متنوع‌ترین مناطق زیستی در جهان است. با این حال، به دلیل جنگل‌زدایی و گسترش سکونتگاه‌های انسانی، تنها حدود یک سوم از منطقه اصلی آن باقی مانده است. دانشمندان معتقدند که از بین رفتن زیستگاه، حیوانات - از جمله پشه‌ها - را مجبور به تغییر رفتار خود و جستجوی منابع غذایی جدید می‌کند.

تیمی به رهبری جرونیمو آلنکار از موسسه اسوالدو کروز، پشه‌ها را در دو منطقه حفاظت‌شده طبیعی در ایالت ریودوژانیرو مورد مطالعه قرار دادند. محققان با استفاده از تله‌های نوری، بیش از ۱۷۰۰ پشه از ۵۲ گونه را به دام انداختند. پس از اینکه پشه‌های ماده از خون تغذیه کردند، دانشمندان DNA را از باقیمانده خون استخراج کردند و با استفاده از «بارکد ژنتیکی»، مهره‌دارانی را که خون متعلق به آنها بود، شناسایی کردند.

از ۱۴۵ پشه ماده‌ای که رد خونشان پیدا شد، توانستیم منابع تغذیه ۲۴ پشه را شناسایی کنیم. در ۱۸ مورد، پشه‌ها از خون انسان تغذیه می‌کردند، در حالی که نمونه‌های باقی‌مانده از دوزیستان، پرندگان، جوندگان و سایر حیوانات گرفته شده بود. گاهی اوقات، یک وعده غذایی خون شامل چندین منبع، از جمله انسان، می‌شد.

سرجیو ماچادو، یکی از نویسندگان این مطالعه از دانشگاه فدرال ریودوژانیرو، گفت: «در جنگل‌های اقیانوس اطلس، با تنوع بالای میزبان‌های بالقوه، ترجیح دادن انسان به طور چشمگیری خطر انتقال عوامل بیماری‌زا را افزایش می‌دهد.»

دانشمندان این تغییر در ترجیحات را به تخریب اکوسیستم‌ها نسبت می‌دهند. با کاهش جمعیت حیوانات وحشی، پشه‌ها به طور فزاینده‌ای با انسان‌ها رو‌به‌رو می‌شوند و آنها را به عنوان در دسترس‌ترین منبع خون انتخاب می‌کنند. این امر به ویژه نگران‌کننده است، زیرا عوامل بیماری‌زای ایجاد کننده تب زرد، تب دنگی، زیکا، چیکونگونیا و سایر بیماری‌های ویروسی در منطقه در گردش هستند.

اگرچه نسبت پشه‌هایی که وعده‌های غذایی خون شناسایی شده داشتند نسبتاً کم بود، نویسندگان این نتایج را نشانه‌ای مهم برای نظارت اپیدمیولوژیک می‌دانند. درک این موضوع که پشه‌های محلی در درجه اول انسان‌ها را هدف قرار می‌دهند، می‌تواند به توسعه اقدامات دقیق‌تر پیشگیری و کنترل عفونت کمک کند.

به گفته محققان، در درازمدت، چنین داده‌هایی همچنین بر لزوم حفظ اکوسیستم‌ها تأکید می‌کنند: بازیابی تعادل طبیعی می‌تواند احتمال تماس بین انسان‌ها و ناقلان بیماری‌های خطرناک را کاهش دهد.