یک متخصص پوست در مورد خطرات پنهان کردن دائمی پف زیر چشم صحبت کرد

به گزارش مجله خبری نگار، استتار دائمی پف زیر چشم می‌تواند جلوه بصری کوتاه‌مدتی ایجاد کند، اما این روش به دلیل ماهیت منحصر‌به‌فرد پوست پلک پایین با خطراتی همراه است. عوارض احتمالی شامل مهاجرت رنگدانه، التهاب، تغییر رنگ و مشکل در برداشتن آن است. این موضوع توسط الیزاوتا شوخمن، متخصص پوست و زیبایی در JSC "Medicine" (کلینیک آکادمیک رویتبرگ) به ایزوستیا گزارش شد.

به گفته این متخصص، استتار پف زیر چشم شامل تزریق رنگدانه‌ای به رنگ پوست به پوست پلک پایین است که برای پنهان کردن بصری سایه‌ها از لکه‌ها یا حلقه‌های تیره در نظر گرفته شده است. با این حال، پزشکی مبتنی بر شواهد، این ناحیه را یکی از دشوارترین و پرخطرترین نواحی برای آرایش دائمی می‌داند.

پوست زیر چشم نازک‌ترین پوست صورت است و تقریباً ۰.۵ میلی‌متر ضخامت دارد. این ناحیه چربی زیر جلدی کمی دارد، اما مملو از رگ‌های خونی است. به دلیل این ویژگی‌ها، حتی یک خطای کوچک در تزریق رنگدانه می‌تواند منجر به توزیع ناهموار، مهاجرت یا آسیب بافتی شود. به گفته شوخمن، این روش تهاجمی است و خطر عوارض عفونی، واکنش‌های آلرژیک به رنگدانه‌ها و مواد بی‌حسی و هایپرپیگمانتاسیون پس از سانحه را به همراه دارد.

این پزشک خاطرنشان کرد که افراد مستعد ابتلا به زخم‌های کلوئیدی، افراد مبتلا به بیماری‌های پوستی فعال، از جمله اگزما و پسوریازیس، و افرادی که دارو‌های رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنند، باید احتیاط ویژه‌ای را رعایت کنند.

عوارض بعد از عمل می‌تواند بلافاصله و بعداً ایجاد شود. در روز‌ها و هفته‌های اول، تورم شدید، کبودی، التهاب، درماتیت آلرژیک و تشدید عفونت تبخال محتمل است. ناحیه اطراف چشم به دلیل خطر تماس رنگدانه یا بی‌حسی با غشای مخاطی نیاز به توجه ویژه دارد. این امر می‌تواند منجر به سوزش ملتحمه و سایر عوارض چشمی شود.

عوارض جانبی تأخیری ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها پس از انجام عمل ظاهر شوند. این عوارض شامل مهاجرت رنگدانه‌ها به خارج از ناحیه درمان، ایجاد رنگ مایل به خاکستری یا آبی، تغییر رنگ مداوم پوست، ضخیم شدن بافت و واکنش‌های گرانولوماتوز می‌شود.

به گفته این متخصص، رنگ رنگدانه همچنین می‌تواند به مرور زمان تغییر کند. این به دلیل اکسیداسیون اجزای رنگ تحت تأثیر نور ماوراء بنفش و فرآیند‌هایی است که در پوست رخ می‌دهد.

علاوه بر این، سایه‌های روشنی که برای پنهان کردن حلقه‌های تیره استفاده می‌شوند، می‌توانند به مرور زمان به دلیل دیده شدن رگ‌های خونی و رنگ طبیعی پوست، رنگی خاکستری-آبی یا "کثیف" به خود بگیرند.

حذف این رنگدانه چالش خاصی را ایجاد می‌کند. برای مثال، هنگام استفاده از لیزر، برخی از رنگ‌های حاوی اکسید آهن ممکن است به جای روشن شدن، تیره‌تر شوند.

به گفته شوخمن، چند سال پس از عمل، نتایج معمولاً غیرقابل پیش‌بینی‌تر می‌شوند. رنگدانه ممکن است به طور ناهموار محو شود، لکه‌هایی ظاهر شوند و پوست اطراف چشم به طور طبیعی به پیر شدن ادامه دهد. در همین حال، علت اصلی پف زیر چشم - به عنوان مثال، فتق چربی، پف یا از دست دادن تراکم پوست - همچنان باقی می‌ماند. در نتیجه، ناحیه رنگدانه‌دار ممکن است با گذشت زمان برجسته‌تر شود و ویژگی‌های صورت را برجسته‌تر کند.

از نظر فنی، تکرار لایه‌برداری استتار امکان‌پذیر است، اما هر روش جدید، میزان ماده خارجی در پوست را افزایش می‌دهد. به گفته پزشک، این امر خطر فیبروز - سفت شدن بافت - را افزایش می‌دهد و ممکن است حذف رنگدانه در آینده را پیچیده کند.

پاک کردن آرایش دائمی از پلک پایین همچنان یکی از پیچیده‌ترین روش‌ها در پزشکی زیبایی است. اصلاح با لیزر نیاز به محافظت ویژه چشم دارد، زیرا عینک‌های استاندارد ممکن است برای محافظت در برابر اشعه منعکس شده کافی نباشند.

در ۱۷ آگوست، یولیا گالیامووا، متخصص پوست و پزشک، در مورد چگونگی تأثیر رختخواب بر پوست صحبت کرد. به گفته او، پوست میکروبیوم خاص خود را دارد - اجتماعی از میکروارگانیسم‌ها که به حفظ عملکرد‌های محافظتی آن کمک می‌کند. بیماری‌هایی مانند آکنه، روزاسه، درماتیت سبورئیک، درماتیت آتوپیک و اگزما، پوست را نسبت به محرک‌های خارجی حساس‌تر می‌کنند.