یک متخصص گوارش، آجیل‌های سالم برای مصرف روزانه را نام برد

به گزارش مجله خبری نگار، آجیل خام و کمی بو داده، بدون نمک یا مواد اضافی، سالم‌ترین گزینه برای مصرف منظم محسوب می‌شوند. عملیات حرارتی متوسط ​​محصول را مضر نمی‌کند، اما خطرات اصلی آجیل بو داده می‌تواند نمک، روغن و شکر اضافی باشد. این موضوع توسط اوگنی بلوسوف، متخصص گوارش در JSC "Medicine" (آکادمیک کلینیک رویتبرگ) و کاندیدای علوم پزشکی به ایزوستیا گزارش شد.

این متخصص گفت: «آجیل بخش مهمی از رژیم غذایی مدیترانه‌ای است. آنها حاوی اسید‌های چرب اشباع نشده، پروتئین گیاهی، فیبر، ویتامین E، منیزیم، پتاسیم، فولات و آنتی‌اکسیدان‌ها هستند. مصرف منظم و متوسط ​​آجیل با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و دیابت نوع ۲ مرتبط است.»

ارزش غذایی آجیل به روش فرآوری آن بستگی دارد. به گفته بلوسوف، آجیل خام و کمی خشک شده تقریباً تمام مواد مغذی مفید خود را حفظ می‌کنند. حرارت متوسط ​​​​ترکیب را فقط کمی تغییر می‌دهد، اما برشته کردن شدید می‌تواند منجر به از بین رفتن جزئی ویتامین E، برخی پلی فنول‌ها و سایر مواد مغذی حساس به گرما شود. مواد معدنی، از جمله منیزیم، پتاسیم، کلسیم، آهن و روی، عملاً تحت تأثیر حرارت قرار نمی‌گیرند. پروتئین نیز به طور کلی حفظ می‌شود، اگرچه ساختار آن ممکن است تا حدی تغییر کند.

به گفته این پزشک، سرخ کردن عمیق یا پختن با مقادیر زیاد روغن، خطر اکسیداسیون چربی‌های غیراشباع را افزایش می‌دهد. بنابراین، دمای بیش از حد بالا و پخت طولانی مدت، روش بهینه‌ای برای تهیه آجیل محسوب نمی‌شود.

عملیات حرارتی تا حدی دیواره‌های سلولی آجیل را از بین می‌برد و چربی‌ها و پروتئین‌ها را تا حدودی برای آنزیم‌های گوارشی قابل دسترس‌تر می‌کند. به همین دلیل است که برخی افراد هضم آجیل‌های بو داده را آسان‌تر از آجیل‌های خام می‌دانند. اینکه فرد چقدر آجیل را به طور کامل می‌جود نیز بر قابلیت هضم تأثیر می‌گذارد. هرچه آجیل ریزتر باشد، بدن می‌تواند از مواد مغذی بیشتری به طور بالقوه استفاده کند.

گاهی اوقات توصیه می‌شود آجیل را قبل از خوردن خیس کنید. به گفته بلوسوف، این روش در واقع می‌تواند محتوای اسید فیتیک را که می‌تواند برخی از مواد معدنی را به هم متصل کند، کمی کاهش دهد. با این حال، برای اکثر افراد سالم، با توجه به رژیم غذایی متنوع، این اثر اهمیت عملی کمی دارد.

مشکل اصلی اکثر آجیل‌های از قبل بو داده شده، خود بو دادن نیست، بلکه مواد افزودنی به آنها است. در درجه اول، نمک. مصرف بیش از حد سدیم به فشار خون بالا کمک می‌کند و می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش دهد، به خصوص در افرادی که فشار خون بالا، بیماری مزمن کلیه و نارسایی قلبی دارند.

علاوه بر این، در تولید برخی از انواع آجیل‌های بو داده از مقادیر زیادی روغن گیاهی استفاده می‌شود. اگر این آجیل‌ها به طور مکرر گرم شوند، محصولات اکسیداسیون لیپیدی تشکیل می‌دهند که برای بدن مفید نیستند.

آجیل‌های لعاب‌دار شیرین‌شده را هم نباید یک جایگزین کاملاً سالم در نظر گرفت. شکر اضافه‌شده باعث افزایش کالری آنها می‌شود و فواید غذایی محصول معمولی را خنثی می‌کند.

این متخصص همچنین در مورد خطر واکنش‌های آلرژیک هشدار داد. برای افرادی که به آجیل حساسیت دارند، حتی مقدار کمی از این محصول می‌تواند خطر جدی ایجاد کند.

این پزشک، آجیل خام، کمی خشک شده یا بو داده بدون روغن، بدون نمک، شکر یا طعم دهنده‌های اضافه را به عنوان انتخاب بهینه برای رژیم غذایی روزانه معرفی کرد.

هنگام خرید یک محصول آماده، بررسی مواد تشکیل دهنده آن مهم است. هرچه لیست کوتاه‌تر باشد، بهتر است. در حالت ایده‌آل، باید فقط حاوی خود آجیل باشد و اگر نمک اضافه می‌شود، مقدار آن باید حداقل باشد. همچنین ارزیابی کیفیت محصول مهم است. آجیل‌ها نباید بوی ترشیدگی، علائم کپک یا آسیب‌دیدگی داشته باشند. توصیه می‌شود آنها را در ظرف دربسته و دور از نور و دمای بالا نگهداری کنید، زیرا چربی‌های موجود در محصول به تدریج اکسید می‌شوند.

این پزشک تأکید کرد که برای اکثر بزرگسالان سالم، اندازه مطلوب وعده غذایی حدود ۲۵ تا ۳۰ گرم در روز در نظر گرفته می‌شود - تقریباً یک مشت کوچک. این مقدار چربی‌های سالم، فیبر و ریزمغذی‌ها را بدون افزایش قابل توجه کالری دریافتی فراهم می‌کند.

برای افرادی که چاقی، اضافه وزن شدید یا بیماری‌های خاص دستگاه گوارش دارند، ممکن است لازم باشد میزان مصرف محصول به صورت جداگانه تنظیم شود. آجیل شور بهتر است به عنوان یک افزودنی گاه به گاه به رژیم غذایی در نظر گرفته شود تا یک ماده اصلی روزانه.

بلوسوف در ۱۹ آگوست توضیح داد که سیب، در صورت مصرف منظم، می‌تواند تأثیر مثبتی بر سطح کلسترول داشته باشد، اما جایگزینی برای دارو نیست. این تأثیر در درجه اول به دلیل محتوای بالای فیبر محلول، به ویژه پکتین، است. وقتی وارد روده‌ها می‌شود، پکتین به برخی از اسید‌های صفراوی که بدن برای سنتز آنها از کلسترول استفاده می‌کند، متصل می‌شود. این باعث می‌شود کبد به طور فعال‌تری از کلسترول برای تولید اسید‌های صفراوی جدید استفاده کند که می‌تواند منجر به کاهش متوسط ​​سطح LDL شود.