یک کارشناس مذهبی: صلح امام حسن (ع) برای حفظ اصل اسلام بود

به گزارش مجله خبری نگار،حجت‌الاسلام والمسلمین رسول نوروزی اظهار کرد: پس از رحلت پیامبر (ص)، جریانی که زمام امور را به دست گرفتند، از سابقه‌ای برخوردار بودند که توده‌های مردم آنها را از اصحاب خاص پیغمبر (ص) می‌دانستند و تشخیص حق و باطل برای مردم آن زمان آسان نبود.

وی ادامه داد: آن جریان از نیرنگ و توطئه استفاده کرده، سفارشات پیامبر (ص) را پشت گوش انداختند و این‌طور به مردم القا کردند که جانشینی پیامبر (ص) به مردم واگذار شده و این مردم هستند که باید جانشین حضرت را انتخاب کنند.

مسئول امور صیانتی حوزه علمیه قزوین بیان کرد: در نهایت هم خودشان پیش‌دستی و خلیفه را تعیین کردند، بنابراین اهل بیت پیامبر (ص) مورد تعدی و ظلم قرار گرفتند.

وی گفت: امیرالمؤمنین (ع) در آن مقطع نمی‌توانست به میدان بیاید یا در سقیفه حاضر شود و از حق خود دفاع کند، چرا که هنوز پیکر مطهر پیامبر (ص) بر زمین بود، مراسم تدفین پیامبر (ص) انجام نشده بود و حضرت هم مأمور بود ابتدا این کار‌ها را انجام دهد، چون اگر پیکر مطهر پیامبر (ص) بر زمین می‌ماند و امیرالمؤمنین (ع) وارد این منازعات می‌شد، طبیعتاً دشمنان دین سوءاستفاده می‌کردند و می‌گفتند هنوز پیکر پیامبر (ص) بر زمین است که جنگ قدرت بین مسلمانان شکل گرفته است و این به نفع اسلام نبود.

حجت‌الاسلام نوروزی در خصوص مسئله صلح امام حسن (ع) خاطرنشان کرد: صلح به معنای این است که هر دو طرف با رضایت قلبی در مورد مسئله‌ای به توافق برسند، یعنی درگیری و خونریزی برای بلندمدت کنار گذاشته شود، در آن دوران اگر شرایط مهیا بود قطعاً امام حسن مجتبی (ع) چنین صلحی را نمی‌پذیرفتند.

وی افزود:، اما نیرنگ‌ها و توطئه‌هایی که معاویه و عوامل او انجام دادند و بی‌بصیرتی و دنیاگرایی برخی از یاران حضرت باعث شد اگر امام (ع) به درگیری با معاویه ادامه دهد، به احتمال زیاد منجر به شهادت حضرت شود، شهادتی که هیچ اثری نخواهد داشت و خون حضرت پایمال خواهد شد؛ چراکه در فضای فکری آن روز، مردم امام حسن مجتبی (ع) را متهم به دنیاگرایی و قدرت‌طلبی می‌کردند و معاویه را فردی صلح‌طلب و عاقل می‌دانستند که به امام (ع) پیشنهاد صلح داده است، بنابراین در صورت جنگ و شهادت امام (ع)، خون حضرت اثر در بیداری جامعه و مردم آن زمان ایجاد نمی‌کرد و نتیجه معکوس داشت.

این مسئول تأکید کرد: صلح امام حسن (ع) باعث شد اصل اسلام و اندک یاران خاص حضرت حفظ شوند و قضاوت به آینده تاریخ سپرده شود، مفاد شش‌گانه‌ای که امام مجتبی (ع) در صلح‌نامه نوشت و معاویه امضا کرد، برای آینده تاریخ ماندگار شد، امروز تاریخ معاویه را یاغی و امام مجتبی (ع) را حافظ مکتب تشیع می‌داند، چرا که اگر امام (ع) صلح نمی‌کرد خون امام (ع) بدون دارا بودن هیچ‌گونه اثری ریخته می‌شد و اسلام و شیعیان از بین می‌رفتند.

مسئول امور صیانتی حوزه علمیه قزوین تصریح کرد: پیام این صلح می‌تواند به جامعه امروز این باشد که اگر مردم بصیر و پای کار امام نباشند و هوشیاری و آگاهی لازم را نداشته باشند، ممکن است آسیب ببینند، گرفتار شوند و جامعه به سمت چالش‌های متعددی کشیده شود، اما مردم می‌توانند از آن تاریخ بهره گرفته و از انقلاب، نظام و ولایت‌فقیه به نحو احسن حمایت کنند تا دشمن در اجرای نقشه‌های شوم خود ناکام بماند.