دانشمندان از فناوری باستانی نئاندرتال‌ها شگفت‌زده شده‌اند

نئاندرتال‌ها ۲۰۰۰۰۰ سال قبل از آنتی‌بیوتیک‌ها زخم‌ها را ضدعفونی می‌کردند

به گزارش مجله خبری نگار، یک تیم بین‌المللی از دانشمندان کشف کرده‌اند که نئاندرتال‌ها ممکن است از صمغ درخت غان نه تنها به عنوان چسب برای ابزار، بلکه به عنوان درمان زخم نیز استفاده می‌کردند. این مطالعه در مجله PLOS One منتشر شده است.

باستان‌شناسان پیش از این شواهدی یافته بودند که نشان می‌داد نئاندرتال‌ها از صمغ درخت غان برای اتصال سر نیزه‌ها استفاده می‌کردند - فرآیندی که به عنوان "دسته‌زنی" شناخته می‌شود. با این حال، محققان اکنون نشان داده‌اند که این ماده ممکن است خواص دارویی نیز داشته باشد.

تیمی از دانشمندان فرآیند استخراج قیر از پوست درخت توس را با استفاده از فناوری‌های موجود برای مردم دوران پارینه سنگی بازسازی کردند. سپس متخصصان ماده حاصل را از نظر فعالیت بیولوژیکی آزمایش کردند.

ماتیاس بیرنستیل، شیمیدان و یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: «ما تأیید کرده‌ایم که ماده‌ای که نئاندرتال‌ها ۲۰۰ هزار سال پیش تولید کرده‌اند، خواص ضدباکتریایی دارد.»

آزمایش‌ها نشان داد که قطران می‌تواند رشد استافیلوکوکوس اورئوس، یکی از علل اصلی عفونت زخم، را مهار کند. با این حال، هیچ تاثیری بر اشریشیا کلی نداشت. به گفته نویسندگان، این نشان می‌دهد که این ماده می‌تواند به طور خاص برای درمان ضایعات پوستی استفاده شود.

دانشمندان برای به دست آوردن قیر، از سه روش استفاده کردند: گرم کردن پوست درخت در یک ظرف دربسته، تقطیر خشک در یک گودال بدون اکسیژن، و سوزاندن پوست درخت و به دنبال آن جمع‌آوری میعانات از سنگ. همه روش‌ها ماده‌ای با فعالیت ضدباکتریایی، البته با شدت‌های متفاوت، به دست دادند.

با وجود اثربخشی آن، قطران در مقایسه با آنتی‌بیوتیک‌های مدرن مانند جنتامایسین، عملکرد ضعیف‌تری دارد. با این وجود، محققان معتقدند که چنین ترکیبات طبیعی ممکن است برای توسعه دارو‌های جدید مورد توجه باشند، به خصوص با توجه به مقاومت رو به رشد باکتری‌ها در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها.

نویسندگان تأکید می‌کنند که این کشف، این ایده را تقویت می‌کند که نئاندرتال‌ها از نظر فناوری و فرهنگ، مردمی بسیار پیشرفته‌تر از آنچه قبلاً تصور می‌شد، بوده‌اند. دانش آنها ممکن است نه تنها شامل ابزارسازی، بلکه شیوه‌های اولیه پزشکی نیز بوده باشد.

دانشمندان معتقدند که مطالعه چنین فناوری‌های باستانی می‌تواند به جستجوی عوامل ضدمیکروبی جدید، به‌ویژه علیه عفونت‌های مقاوم که همچنان یک مشکل جدی در پزشکی مدرن هستند، کمک کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری