در ماه رمضان درهای بهشت گشوده و درهای جهنم بسته می شود

به گزارش مجله خبری نگار، حجت‌الاسلام‌والمسلمین حبیب الله غفوری در جمع مؤمنین مسجد سلمان فارسی واقع در محله فرهنگیان فاز ۲ شهر کرمانشاه با بیان اینکه حقیقت عبادت حضور قلب و همان حالِ ذکر است، اظهار داشت: اینکه انسان به یاد خدا باشد و دل و وجود و جانش متوجه این معنا باشد که در محضر پروردگار متعال قرار دارد، اصل عبادت است. حتی یک لحظه در شبانه‌روز نیست که ما در محضر خدا نباشیم و او شاهد و ناظر بر گفتار و کردار ما نباشد.

او تصریح کرد: خداوند متعال تکلیف عبادت را برای بندگانش قرار داد تا این ارتباط برقرار شود؛ اینکه بنده بداند می‌تواند با خدای خالق هستی رابطه برقرار کند؛ آن هم رابطه‌ای مناجات‌گونه، بنشیند و با او درد دل کند و درباره همه نگرانی‌ها و مسائل خود با خدای متعال سخن بگوید.

حجت الاسلام والمسلمین غفوری تأکید کرد: این ارتباط مخصوص امت مرحومه و امت اسلام نیست؛ در امت‌های گذشته نیز میان انبیا و خدای متعال و نیز میان مؤمنان و مؤمنات سایر امت‌ها این گفت‌و‌گو و عبادت برقرار بوده است. این لحظات، شیرین‌ترین لحظات زندگی انسان است و بالاتر از آن در زندگی بشر قابل تصور نیست؛ همان امری که پیامبر گرامی اسلام (ص)، انبیای گذشته و حضرات معصومین (علیهم‌السلام) نسبت‌به آن توجه ویژه داشتند.

امام‌جمعه کرمانشاه با اشاره به مناجات‌های نقل‌شده از حضرات معصومین (علیهم‌السلام) گفت: مناجات‌های طولانی به جهت اهمیت همین ارتباط بوده است. در سند مناجات شعبانیه آمده که وجود مقدس امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) بر آن مواظبت داشتند و همه ائمه بعد از ایشان نیز این مناجات را می‌خواندند؛ زیرا این لحظات ارتباط بنده با خدا، برترین لحظات زندگی انسان است.

حجت الاسلام والمسلمین غفوری بیان کرد: نماز‌های پنجگانه و نماز طواف و نذر به این دلیل واجب شد که اگر بنده در شبانه‌روز با خدای متعال در ارتباط نباشد، جان و روح انسان می‌میرد. همان‌گونه که جسم به تنفس نیاز دارد و اگر راه تنفس بسته شود انسان دوام نمی‌آورد، روح نیز نیازمند تنفس است و تنفس روح، ارتباط و سخن گفتن با خدا است. اگر این ارتباط کمتر از حد لازم باشد، همان حالتی پیش می‌آید که برخی می‌گویند احساس پوچی و دل‌مردگی می‌کنیم.

نماینده ولی‌فقیه در استان و امام‌جمعه کرمانشاه افزود: بار‌ها افرادی می‌پرسند چرا احساس پوچی و دل‌مردگی داریم؟ پاسخ روشن است، تنفس روح قطع شده است. وقتی سؤال می‌کنم آیا نماز‌ها را مواظبت می‌کنید؟ می‌گویند اهل نماز نیستیم؛ طبیعی است وقتی رابطه با خدا قطع شود، دل و جان و روح انسان می‌میرد.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین غفوری ادامه داد: برای هر نماز واجب، نافله قرار داده شده تا روح تقویت شود. هرچه این رابطه بیشتر شود، انسان خدایی‌تر می‌شود. خداوند به موسی کلیم فرمود: «اِنَّنی اَنَا اللّه، لا اِلهَ اِلّا اَنَا فَاعبُدنی»؛ یعنی من خدای یکتا هستم و جز من خدایی نیست، پس مرا عبادت کن. حقیقت عبادت همان برقراری ارتباط بنده با خدا و سخن گفتن با اوست.

او با اشاره به آیه «وَ اَقِمِ الصَّلاةَ لِذِکری» خاطرنشان کرد: وقتی انسان رو به قبله می‌ایستد، به‌ویژه در مسجد و نماز جماعت که فضیلت آن قابل محاسبه نیست، باید بداند این نماز فقط برای رفع تکلیف نیست؛ نباید صرفاً برای سبک‌شدن بار تکلیف باشد، بلکه باید خالصانه برای یاد خدا و ارتباط با او باشد تا دل از غیر خدا تخلیه شود و حال ذکر به انسان دست دهد.

امام‌جمعه کرمانشاه تصریح کرد: ذکر‌های زبانی مانند گفتن «لا اله الا الله» بسیار خوب و مورد تأکید است، اما ذکر ظاهر و باطن دارد. ظاهرش همان الفاظی است که بر زبان جاری می‌شود، اما باطن آن توجه قلبی به ذات اقدس پروردگار است. هر «لا اله الا الله» ماندگار است و بر اساس روایات، در برابر هر ذکر، درختی در بهشت برای مؤمن غرس می‌شود؛ البته به شرط آنکه این ذکر با توجه و حال حضور همراه باشد. در این صورت، ثمرات و نتایج فراوانی برای انسان خواهد داشت.

نماینده ولی‌فقیه در استان و امام‌جمعه کرمانشاه در ادامه بیانات خود با بیان اینکه از جمله نشانه‌های مؤمن واقعی آن است که وقتی به یاد خدا می‌افتد دلش بلرزد، اظهار داشت: وقتی نام خدا برده می‌شود باید حال خاصی به انسان دست دهد. همان‌گونه که برخی هنگام دیدار با شخصیتی بزرگ دچار تغییر حال، لرزش دست و خشکی دهان می‌شوند، این حالت به‌سبب درک عظمت اوست؛ در حالی که عظمت خدای متعال قابل قیاس با هیچ مقامی نیست.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین غفوری تصریح کرد: حتی پیامبر عظیم‌الشأن اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) با آن جایگاه اشرف مخلوقات، بنده خدا است. اگر انسان در برابر بنده‌ای به دلیل علم، ایمان و تقوا دچار لکنت و تغییر حال می‌شود، این نشان‌دهنده درک عظمت اوست؛ پس در پیشگاه خدای متعال که مؤثر حقیقی در عالم است، حال انسان باید چگونه باشد؟

او با استناد به آیه «اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذینَ اِذا ذُکِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ» گفت: مؤمنان کسانی‌اند که با یاد خدا دل‌هایشان می‌لرزد و بی‌تفاوت نیستند. «وَ اِذا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیاتُهُ زادَتْهُمْ اِیماناً»؛ با شنیدن آیات قرآن ایمانشان افزوده می‌شود. «وَ عَلی رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ»؛ همه امور دنیا و آخرت، خانواده و زندگی خود را به خدا واگذار می‌کنند و جز او را مؤثر در عالم نمی‌دانند.

امام‌جمعه کرمانشاه ادامه داد: «الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلاة» یعنی کسانی که نماز را اقامه می‌کنند؛ اقامه نماز غیر از صرف خواندن نماز است. اقامه یعنی برپا داشتن نماز با همه شرایط، به‌ویژه حضور قلب و توجه حقیقی. اصل و اساس همه اعمال ما نماز است و حقیقت آن همان حال ذکر و توجه است.

نماینده ولی‌فقیه در استان بیان کرد: نماز عملی ابدی است و از بین نمی‌رود. بنابر روایات، اگر نماز با شرایط و توجه انجام شود، پس از پایان به سوی انسان بازمی‌گردد و می‌گوید: «حفظتنی حفظک الله»؛ تو مرا حفظ کردی، خدا تو را حفظ کند. اما اگر بدون توجه و شرایط باشد، همچون فردی مجروح بازمی‌گردد و می‌گوید: «ضیعتنی ضیعک الله»؛ تو مرا ضایع کردی، خدا تو را ضایع کند.

نماینده ولی‌فقیه در استان و امام‌جمعه کرمانشاه با اشاره به حالات اهل‌بیت (علیهم‌السلام) گفت: نقل شده هنگام نماز، حال آنان دگرگون می‌شد. درباره امام مجتبی (علیه‌السلام) آمده است که هنگام ایستادن برای نماز رنگ مبارکشان زرد می‌شد. وقتی علت را می‌پرسیدند، می‌فرمودند: چگونه چنین نباشد در حالی که می‌خواهم در برابر خدای باعظمت بایستم و با او سخن بگویم؟

حجت‌الاسلام‌والمسلمین غفوری با اشاره به آیه «وَ مِمّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ» اظهار داشت: از نشانه‌های درستی این حالات آن است که انسان از آنچه خدا روزی‌اش کرده در راه او انفاق کند. نمونه روشن آن رفتار امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) است که در گرمای مدینه، با وجود نیاز خانواده، مبلغ قرض‌گرفته‌شده برای تهیه مایحتاج خانه را به مقداد ـ از صحابه بزرگوار ـ بخشید؛ زیرا یقین داشت خداوند رازق حقیقی است.

او تأکید کرد: مؤمنان حقیقی کسانی‌اند که این پنج ویژگی را در خود جمع کنند: لرزش دل هنگام یاد خدا، افزایش ایمان با شنیدن آیات، توکل کامل بر پروردگار، اقامه حقیقی نماز و انفاق در راه خدا. «اُولئِکَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقّاً»؛ برای آنان درجات بزرگ نزد پروردگار، آمرزش الهی و «رزق کریم» در دنیا و آخرت مقرر شده است؛ پاداشی که نتیجه عبادتِ همراه با حقیقت و حضور قلب است.