برای اولین بار، ستاره شناسان تبدیل یک ستاره غول پیکر به سیاهچاله را ردیابی کردند

یک تیم بین‌المللی از ستاره‌شناسان شواهدی کشف کرده‌اند که نشان می‌دهد یک ستاره در کهکشان آندرومدا، بزرگترین همسایه کهکشان راه شیری، چند سال پیش مستقیماً به یک سیاه‌چاله تبدیل شده است.

به گزارش مجله خبری نگار، این دگرگونی زمانی رخ داد که ستاره از مرحله ابرنواختر عبور کرد. سرویس مطبوعاتی دانشگاه کلمبیا گزارش داد که مطالعه این فاجعه کیهانی، درک دانشمندان از چگونگی شکل‌گیری سیاهچاله‌ها را گسترش خواهد داد.

پروفسور کشالای دی از دانشگاه کلمبیا گفت: «به نظر می‌رسد این شگفت‌انگیزترین کشف زندگی من باشد. شواهد ناپدید شدن یک ستاره در کهکشان آندرومدا سال‌ها در بایگانی‌های تصاویر باز ذخیره شده بود و هیچ‌کس به آن توجه نکرده بود تا اینکه ما شروع به مطالعه این مورد غیرمعمول کردیم.»

ستاره‌شناسان خاطرنشان می‌کنند که دیدگاه دیرینه فرض می‌کرد که تمام ستارگان عظیم، آنهایی که جرمی بسیار بیشتر از خورشید دارند، زندگی خود را به صورت ابرنواختر به پایان می‌رسانند و بقایای آن سپس به ستاره‌های نوترونی یا سیاهچاله‌ها تبدیل می‌شوند. با این حال، اکتشافات اخیر نشان داده است که بخش کوچک، اما قابل توجهی از ستارگان می‌توانند مرحله ابرنواختر را پشت سر بگذارند و مستقیماً به سیاهچاله‌ها تبدیل شوند.

این کشف علاقه قابل توجهی را در مطالعه به اصطلاح "ابرنواختر‌های ناکام" برانگیخته است. ستاره شناسان برای اولین بار با مشاهده ناپدید شدن ستاره غول پیکر M۳۱-۲۰۱۴-DS۱ که تا سال ۲۰۱۷ بخشی از کهکشان آندرومدا واقع در ۲.۵ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری بود، تبدیل مستقیم یک ستاره به سیاهچاله را بررسی کردند.

تجزیه و تحلیل تصاویر آرشیوی ارسال شده توسط تلسکوپ مادون قرمز NEOWISE ناسا نشان داد که روشنایی این ستاره که جرمی حدود ۱۳ برابر خورشید دارد، از سال ۲۰۱۴ به تدریج شروع به افزایش کرد، سپس سه سال بعد ناگهان ناپدید شد و حلقه‌ای از گرد و غبار و گاز از خود به جا گذاشت. محاسبات نظری نشان داد که این الگوی افزایش روشنایی و به دنبال آن کاهش ناگهانی، با فروپاشی مستقیم ستاره به یک سیاهچاله سازگار است.

پروفسور دی در پایان گفت: «این کشف ما را به فکر فرو می‌برد: چطور ممکن است پنج سال کسی متوجه ناپدید شدن یک ستاره غول‌پیکر از آسمان و پایان عمر آن بدون انفجار ابرنواختر نشده باشد؟ این موضوع اساساً درک ما از چگونگی مرگ بزرگترین ستارگان جهان را تغییر می‌دهد و نشان می‌دهد که چنین رویداد‌هایی ممکن است به طور مکرر در فضای اطراف ما رخ دهند، اما ما به سادگی متوجه آنها نمی‌شویم.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری