تورم مغزی کشف شده در بیماران کووید طولانی مدت، نشانه‌های آلزایمر را دارد

به گزارش مجله خبری نگار، محققان تغییرات منحصر به فردی را در یک ناحیه حساس مغز در بیمارانی که پس از بهبودی از ویروس، علائم مداوم را تجربه می‌کنند، مشاهده کرده‌اند.

این مطالعه که توسط محققان مرکز سلامت لانگون دانشگاه نیویورک انجام شد، بر روی ناحیه‌ای به نام شبکه کوروئید - شبکه‌ای پیچیده از رگ‌های خونی و غشا‌های اسفنجی شکل در بطن‌های مغز - متمرکز بود. این شبکه مایع مغزی نخاعی تولید می‌کند که مواد زائد را از مغز می‌شوید و یک سد خونی-مغزی حیاتی تشکیل می‌دهد که سیستم عصبی مرکزی را از سموم و عوامل بیماری‌زای موجود در خون محافظت می‌کند. هنگامی که محققان ۱۷۹ شرکت‌کننده - ۸۶ نفر با علائم عصبی طولانی‌مدت کووید-۱۹، ۶۷ نفر که به طور کامل بهبود یافته بودند و ۲۶ نفر که هرگز به این بیماری مبتلا نشده بودند - را با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته MRI بررسی کردند، تصویر نگران‌کننده‌ای پدیدار شد.

این تیم کشف کرد که شبکه کوروئید در گروه کووید طولانی مدت، ۱۰ ٪ بزرگتر از سایر گروه‌ها بود. اما مهم‌تر از افزایش صرف اندازه، همبستگی آشکار بین این تغییر و نشانگر‌های زیستی نگران‌کننده خون بود. محققان دریافتند که بیمارانی که شبکه کوروئید آنها بزرگ شده بود، سطح بالایی از پروتئین‌های خاصی - مانند pTau۲۱۷ و GFAP - داشتند - همان پروتئین‌هایی که در بیماران آلزایمر افزایش یافته و با پیشرفت بیماری افزایش می‌یابند. حتی نگران‌کننده‌تر اینکه، این بزرگ شدن به زوال شناختی واقعی تبدیل شد، به طوری که این بیماران به طور متوسط ​​۲ ٪ در آزمون‌های استاندارد حافظه و توجه نمره کمتری کسب کردند.

محققان یک نظریه قانع‌کننده برای توضیح این پدیده غیرمعمول ارائه می‌دهند و می‌گویند که عفونت اولیه ویروس کرونا ممکن است یک پاسخ ایمنی مزمن را ایجاد کند که با ناپدید شدن ویروس پایان نمی‌یابد. در طول عفونت، ویروس به سلول‌های پوشاننده رگ‌های خونی شبکه کوروئید حمله می‌کند و منجر به آبشاری از سیگنال‌های التهابی مداوم می‌شود.

با گذشت زمان، بدن از طریق فرآیندی به نام "بازسازی عروقی" به این التهاب مزمن پاسخ می‌دهد، که در آن دیواره رگ‌های خونی ضخیم شده و بافت فیبری شبیه اسکار در اطراف آنها تجمع می‌یابد. این تغییر ساختاری، اگرچه به ظاهر یک واکنش دفاعی است، اما در واقع عواقب جدی دارد: جریان خون به این اندام حیاتی را کاهش می‌دهد، تولید مایع مغزی نخاعی تمیز را مختل می‌کند و توانایی مغز را در دفع مواد زائد و پروتئین‌های سمی که به مرور زمان تجمع می‌یابند، مختل می‌کند.

دکتر یولین جی، استاد رادیولوژی و محقق ارشد این مطالعه، می‌گوید: «آنچه ما می‌بینیم ممکن است پلی بین عفونت ویروسی و عواقب عصبی بلندمدت باشد. بزرگ شدن شبکه کوروئید فقط یک علامت نیست، بلکه ممکن است دریچه‌ای به یک فرآیند عصبی اولیه باشد.

دکتر توماس ویسنیوسکی، مدیر مرکز علوم اعصاب شناختی، می‌افزاید: «سوال اساسی اکنون این است که آیا این تغییرات علت رنج عصبی بیماران کووید طولانی‌مدت هستند یا نتیجه آن. پاسخ، مسیر تلاش‌های درمانی آینده ما را تعیین خواهد کرد.»

این یافته‌ها، اگرچه بسیار قابل توجه هستند، اما تازه آغاز راه هستند. از آنجایی که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان همچنان از علائم طولانی‌مدت کووید، از مه مغزی و خستگی مزمن گرفته تا مشکلات حافظه، رنج می‌برند، نیاز به درک مکانیسم‌های اساسی این رنج، ضروری است.

مطالعه‌ی حاضر نه تنها هشدار اولیه‌ای در مورد عواقب عصبی بلندمدت بالقوه ارائه می‌دهد، بلکه دریچه‌ای به سوی امید برای توسعه‌ی استراتژی‌های نظارتی و درمانی با هدف محافظت از مغز در برابر اثرات پنهان یک ویروس نامرئی که اثرات آن با هر مطالعه‌ی جدید آشکارتر می‌شود، می‌گشاید.

منبع: مدیکال اکسپرس