بازاریابی مجدد نیکوتین به عنوان یک ابزار سلامت، جنجال و نگرانی‌های پزشکی را برانگیخته است

به گزارش مجله خبری نگار، با وجود این میراث شوم، امروزه روندی بحث‌برانگیز در حال ظهور است که به دنبال معرفی مجدد یکی از اجزای تنباکو، یعنی نیکوتین، به عنوان ابزاری بالقوه برای بهبود سلامت و مقاومت در برابر پیری است.

تعداد فزاینده‌ای از طرفداران «تقویت زیستی» در سیلیکون ولی، این ایده را ترویج می‌دهند که نیکوتین، جدا از سیگار کشیدن، ممکن است فواید شناختی و جسمی داشته باشد. آنها استدلال می‌کنند که مشکل نه در خود ماده، بلکه در نحوه‌ی انتقال آن از طریق سیگار است که حاوی هزاران ترکیب سمی است.

طرفداران این رویکرد استدلال می‌کنند که جداسازی نیکوتین از تنباکو و ارائه آن به شکل‌های «تمیز» - مانند برچسب‌های پوستی یا ساشه‌های خوراکی - آن را به ترکیبی کاملاً متفاوت تبدیل می‌کند که قادر به بهبود عملکرد مغز، سرکوب اشتها، تحریک متابولیسم و ​​احتمالاً افزایش طول عمر است.

در این زمینه، یک بازار نوظهور به نام «نیکوتین افزایش‌دهنده طول عمر» برجسته است که افراد غیرسیگاری را که مایل به بهبود توانایی‌های جسمی و روانی خود هستند، هدف قرار می‌دهد و در انتهای دنیای سلامت و تندرستی قرار دارد.

این روند انتقاد گسترده کارشناسان سلامت را برانگیخته است که آن را تلاشی خطرناک برای بازاریابی مجدد یک ماده اعتیادآور می‌دانند. از سوی دیگر، طرفداران این رویکرد اصرار دارند که نیکوتین دهه‌هاست که به اشتباه درک شده و ارتباط آن با سیگار، فواید بالقوه آن را تحت الشعاع قرار داده است.

این روند توسط تعدادی از چهره‌های عمومی، از جمله تاکر کارلسون، مجری پادکست و گوینده سابق فاکس نیوز، که برند ALP کیسه‌های نیکوتین را اداره می‌کند و نیکوتین را به عنوان "تقویت‌کننده زندگی" توصیف می‌کند، پشتیبانی می‌شود.

در صدر فهرست طرفداران این رویکرد، دیو آسپری، کارآفرین حوزه سلامت، قرار دارد که خود را «پدر مهندسی زیستی» توصیف می‌کند، جنبشی که هدف آن اصلاح عملکرد‌های بدن برای افزایش عملکرد و افزایش طول عمر است. آسپری ادعا می‌کند که سن بیولوژیکی او تنها در اواخر دهه سی سالگی است و آزمایش‌های او نشان می‌دهد که شریان‌های او شبیه شریان‌های یک فرد ۲۳ ساله است.

آسپری توضیح می‌دهد که نیکوتین عنصر کلیدی در برنامه روزانه اوست، زیرا او در پنج سال گذشته روزانه حدود ۲ میلی‌گرم از طریق چسب پوستی مصرف کرده است که معادل یک دهم مقدار نیکوتین موجود در یک نخ سیگار است.

بخشی از این استدلال مبتنی بر تحقیقات علمی است که اثرات کوتاه‌مدت نیکوتین بر بهبود توجه را نشان می‌دهد. بررسی ۳۱ مطالعه منتشر شده در سال ۲۰۲۱ نشان داد که چسب‌های نیکوتین در مقایسه با دارونما، تمرکز را بهبود می‌بخشند که گمان می‌رود به دلیل فعال شدن گیرنده‌های استیل کولین مرتبط با حافظه و یادگیری باشد.

آدام تیلور، استاد آناتومی در دانشگاه لنکستر، خاطرنشان می‌کند که نیکوتین مسیر‌های پاداش را در مغز فعال می‌کند و هوشیاری، توجه و تمرکز پایدار را افزایش می‌دهد، اما این اثرات در کل بدن نیز گسترش می‌یابد.

برخی از محققان به ارتباط بین سیگار کشیدن و کاهش میزان ابتلا به بیماری پارکینسون اشاره می‌کنند، همانطور که در یک مطالعه بزرگ شامل بیش از ۲۰۰۰۰۰ نفر نشان داده شده است. نیکوتین احتمالاً از طریق تأثیر بر مسیر‌های دوپامین در این امر نقش دارد.

شواهد مربوط به تأثیر نیکوتین بر کند کردن روند پیری همچنان محدود است. مطالعات حیوانی بهبود‌هایی را در برخی از علائم مرتبط با سن نشان داده‌اند، احتمالاً به دلیل تحریک مکانیسم‌های ترمیم DNA، اما این نتایج هنوز قابل تعمیم به انسان نیستند.

یاسمین خوجا، روانشناس و محقق نیکوتین در دانشگاه بث، هشدار می‌دهد که اثرات درازمدت مصرف نیکوتین در افراد غیرسیگاری هنوز ناشناخته است و خاطرنشان می‌کند که این ماده ضربان قلب را افزایش می‌دهد و در صورت مواجهه مزمن با آن ممکن است به سیستم قلبی عروقی آسیب برساند.

خوجه تأکید می‌کند که نیکوتین بی‌خطر نیست و می‌افزاید: «هیچ سطحی وجود ندارد که بتوان آن را برای همه بی‌خطر دانست.» تیلور همچنین علاوه بر خطر اعتیاد، نسبت به عوارض جانبی احتمالی از جمله تپش قلب، فشار خون بالا و اختلالات خواب هشدار می‌دهد.

نظرات پزشکی نتیجه می‌گیرند که محصولات نیکوتین‌دار ممکن است به ترک سیگار در افراد سیگاری کمک کنند، اما استفاده از آنها توسط افراد غیرسیگاری برای مزایای شناختی یا سلامتی همچنان مورد سوال است، زیرا خطرات اعتیاد احتمالاً از هرگونه سود کوتاه‌مدت بیشتر است.

منبع: دیلی میل