دانشمندان توضیح داده‌اند که چرا اجداد ما بدون استفاده از بریس، دندان‌های صافی داشتند

به گزارش مجله خبری نگار،امروزه میلیون‌ها کودک و نوجوان تحت درمان ارتودنسی قرار می‌گیرند و تقریباً ۲۰ ٪ از بیماران جدید ارتودنسی، بزرگسالان بالای ۱۸ سال هستند. بریس‌ها به رفع شلوغی، فاصله بین دندان‌ها، کجی دندان‌ها و مال اکلوژن‌ها، از جمله کراس بایت، اپن بایت و اوربایت، کمک می‌کنند. با این حال، همانطور که توسط مجله پاپیولار ساینس گزارش شده است، اجداد انسان بدون چنین فناوری‌های ارتودنسی دندان‌های صافی داشتند.

راجر فورشاو، متخصص دندانپزشکی در دانشگاه منچستر، اظهار داشت که فناوری درمان ارتودنسی تنها در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم ظهور کرد. اولین سیم‌های قوسی و بند‌های فلزی برای اصلاح مال اکلوژن شدید و تسهیل جویدن استفاده می‌شدند، نه به دلایل زیبایی‌شناختی.

با این حال، در بیشتر تاریخ بشر، بریس‌ها به سادگی غیرضروری بودند. این امر نه از نگرانی کمتر در مورد ظاهر، بلکه از عدم تطابق تکاملی بین سبک زندگی مدرن و آناتومی انسان ناشی می‌شود.

همانطور که پیتر اونگار، انسان‌شناس زیستی در دانشگاه آرکانزاس، توضیح می‌دهد، قبل از ظهور کشاورزی و فرآوری مواد غذایی، انسان‌ها مجبور بودند غذا‌های سفت را به شدت بجوند. این فشار، رشد استخوان را تحریک می‌کرد: فک پایین و بالا به دلیل فعالیت استئوبلاست‌ها، طول، عرض و ارتفاع بیشتری پیدا کردند. علاوه بر این، اندازه دندان‌ها به صورت ژنتیکی تعیین می‌شود و تحت تأثیر استرس قرار نمی‌گیرد.

در نتیجه، انسان‌های باستانی فک‌های بزرگی داشتند که فضای کافی برای همه دندان‌ها، از جمله دندان عقل، فراهم می‌کرد. در انسان‌های مدرن، به ویژه در دوران کودکی، رژیم غذایی به طور قابل توجهی سهل‌گیرانه‌تر شده است که منجر به کاهش اندازه فک بدون تغییر در اندازه دندان‌ها می‌شود. به دلیل کمبود فضا، دندان‌ها اغلب به صورت فشرده ظاهر می‌شوند، ردیف بالایی بیرون می‌زند و دندان‌های عقل اغلب نمی‌توانند بیرون بیایند یا نیاز به کشیدن دارند. اونگار همچنین کاهش اندازه فک را به افزایش شیوع آپنه خواب مرتبط می‌داند، که زمانی رخ می‌دهد که زبان در حفره دهان فضای کافی ندارد.

اگرچه انسان‌های باستان دندان‌های با فاصله‌ی مساوی‌تری داشتند، اما این به معنای سلامت کامل دهان و دندان آنها نبود. به گفته‌ی فورشاو، از چوب‌های جویدنی، شاخه‌های کوچک، استخوان‌ها و الیاف گیاهی برای بهداشت دهان و دندان استفاده می‌شد. اولین شواهد مداخله‌ی دندانپزشکی تقریباً به ۱۴۰۰۰ سال پیش برمی‌گردد.

ارتودنسی تنها در دوران مدرن به سرعت شروع به توسعه کرد. روش‌های اولیه به دلیل درک ضعیف از مکانیسم‌های حرکت دندان، کند و دردناک بودند. یکی از اولین ابزارها، "باندوی" فلزی پیر فوشارد بود و بریس‌های مدرن از کار ادوارد انگل در اوایل قرن بیستم پدیدار شدند.

امروزه، به لطف فناوری‌های دیجیتال و مواد جدید، درمان ارتودنسی دقیق‌تر و کم‌دردسرتر شده است. از دیدگاه تکاملی، مشکل فک کوچک را می‌توان تا حدی در دوران کودکی جبران کرد؛ با این حال، در عمل، راه‌حل بهینه، مشاوره به موقع با متخصص ارتودنسی است، نه تلاش برای بازگشت به رژیم غذایی عصر حجر.

در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵، دندانپزشک و ارتودنتیست فاریت کادیرو در مورد اهمیت اصلاح مال اکلوژن در بزرگسالان صحبت کرد. او توضیح داد که این کار می‌تواند به جلوگیری از ساییدگی دندان‌ها و بهبود وضعیت آنها کمک کند. او تأکید کرد که اصلاح مال اکلوژن می‌تواند به تسکین سردرد و درد صورت و همچنین تنش عضلانی کمک کند.

منبع: iz