مطالعه: میانگین طول عمر انسان بیشتر از حد انتظار ارثی است

یک مطالعه جدید بر اساس داده‌های دوقلو‌ها نشان داده است که تأثیر ژنتیک بر طول عمر انسان بسیار بیشتر از آن چیزی است که قبلاً تصور می‌شد.

به گزارش مجله خبری نگار، این تجزیه و تحلیل نشان داد که وقتی مرگ و میر ناشی از عوامل خارجی مانند تصادفات و بیماری‌های عفونی حذف شود، سهم ژنتیک در توضیح طول عمر به حدود ۵۵ درصد افزایش می‌یابد که بیش از دو برابر تخمین‌های علمی قبلی است.

محققان خاطرنشان می‌کنند که مطالعات تاریخی، تأثیر ژنتیکی را دست کم گرفته‌اند، زیرا آنها بر ماهیت آماری داده‌های تاریخی متمرکز بوده‌اند، که بر اطلاعات جمع‌آوری‌شده از جوامع گذشته متکی بوده‌اند که در آنها میزان مرگ و میر به دلیل عوامل خارجی غیرمرتبط با ژنتیک، مانند تصادفات یا شیوع بیماری‌های عفونی، بالا بوده است. این شیوع بالای مرگ و میر «خارجی» یا «تصادفی»، اهمیت آماری تأثیر ژنتیکی واقعی را که در درجه اول در مواجهه با مرگ و میر «داخلی» مرتبط با مکانیسم‌های پیری بیولوژیکی و بیماری‌های مزمن مرتبط با سن مشهود است، مبهم و کاهش داده است.

محققان گفتند که این یافته‌ها نشان‌دهنده یک تغییر الگو در تحقیقات پیری است، زیرا توجیه علمی برای تمرکز بر شناسایی گونه‌های ژنتیکی مرتبط با طول عمر، توسعه ابزار‌های دقیق‌تر برای پیش‌بینی خطرات سلامتی و درک مکانیسم‌های بیولوژیکی تنظیم‌کننده فرآیند پیری را تقویت می‌کند.

این کشف پس از سال‌ها تردید در مورد نقش عوامل ژنتیکی در تعیین طول عمر انسان حاصل شده است، زیرا مطالعات قبلی تخمین‌های متناقضی ارائه می‌دادند، در حالی که آزمایش‌ها روی حیوانات آزمایشگاهی تأثیر ژنتیکی واضح‌تری را نشان می‌داد.

انتظار می‌رود این نتایج افق‌های جدیدی را در زمینه پزشکی پیشگیرانه و تحقیقات ژنتیکی باز کند، زیرا به شناسایی عوامل ژنتیکی مؤثر در پیری سالم کمک می‌کند و راه را برای توسعه استراتژی‌های جدید برای طولانی کردن عمر و بهبود کیفیت زندگی در مراحل بعدی زندگی هموار می‌کند.

منبع: نیوز مدیکال

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری