یک روانشناس راهی را شناسایی کرده است که والدین بتوانند دلایل گوشه گیری فرزندشان را بفهمند

به گزارش مجله خبری نگار،لیدیا اینشینا، روانشناس بالینی، توضیح داد که چگونه والدین می‌توانند دلایل انزوای فرزندشان را درک کنند.

این متخصص در مصاحبه‌ای با RuNews۲۴، توضیح داد که انزوای نوجوانان اغلب شورش نیست، بلکه یک استراتژی دفاعی در موقعیت‌هایی است که روان آنها را ناامن می‌داند. او توضیح داد که وظیفه والدین «شکستن» این انزوا نیست، بلکه درک علل آن و ایجاد شرایطی است که کودک را به مشارکت تشویق کند.

این متخصص خاطرنشان کرد که تمایز قائل شدن بین درونگرایی سالم و انزوای اضطراب‌آور مهم است. در حالت اول، نوجوان علایق و روابط نزدیک خود را حفظ می‌کند، در حالی که در حالت دوم، از همه کناره‌گیری می‌کند، سرگرمی‌های خود را از دست می‌دهد، دچار اختلالات خواب و اشتها می‌شود و احساس بی‌معنایی می‌کند. علل انزوا می‌تواند شامل اضطراب اجتماعی، فرسودگی عاطفی، طرد احساسات در خانواده یا ترس از عدم برآورده کردن انتظارات والدین باشد. اینشینا تأکید کرد که نوجوان بخشی از سیستم خانواده است و رفتار او اغلب منعکس کننده جو کلی خانواده است.

این روانشناس توصیه کرد که از فشار و بازجویی اجتناب شود، از طریق فعالیت‌های مشترک و حضور آرام، رابطه‌ای دوستانه ایجاد شود. او توصیه کرد که حق نوجوان برای داشتن حریم خصوصی به رسمیت شناخته شود، اشکال کوتاه و غیر الزام‌آوری از ارتباط ارائه شود و یک قانون خانوادگی برای ارسال کمک - بدون انتقاد یا سخنرانی - ایجاد شود.

این روانشناس افزود: اگر انزوا ماه‌ها طول بکشد، با امتناع از خوردن یا خوابیدن، اظهاراتی مبنی بر نفرت از خود یا خودآزاری همراه باشد، درخواست کمک حرفه‌ای ضروری است. در چنین مواردی، درخواست کمک از روانشناس یا روانپزشک نشانه شکست نیست، بلکه راهی برای حمایت از کل خانواده است.

به گفته این متخصص، انزوای نوجوان یک سیگنال خاموش برای کمک است و وظیفه والدین فشار آوردن نیست، بلکه این است که بتوانند این سیگنال را بشنوند و فضایی امن برای گفت‌و‌گو ایجاد کنند.

در ۲۹ ژانویه، اولگا سوفیانووا، روانشناس بحران، خواستار برگزاری کلاس‌های روانشناسی برای مقابله با پرخاشگری کودکان شد. به گزارش NSN، به گفته او، نوجوانان از احساسات خود بی‌اطلاع هستند و نمی‌توانند به تنهایی با استرس کنار بیایند، بنابراین مدارس به روانشناسان واجد شرایط برای کمک به آنها نیاز دارند.

در ۲۶ ژانویه، آندری زبروفسکی، روانشناس، توضیح داد که نوجوانان به دلیل احساس کاذب حق به جانب بودن، تمایل دارند در موقعیت‌های دشوار قرار بگیرند. او خاطرنشان کرد که بازی‌های رایانه‌ای محبوب نیز تفاوتی ندارند: شما می‌توانید بی‌وقفه دشمنان را شکست دهید و بدون هیچ ریسکی گنج جمع‌آوری کنید. در زندگی واقعی، چنین اقداماتی می‌تواند منجر به عواقب قانونی جدی شود.

در ماه نوامبر، روانشناس داریا لوگینووا در مورد راه‌های تمایز بین یک فرد گوشه‌گیر و فردی که مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD) است، بحث کرد. افراد مبتلا به ASD احساسات درونی خود را به عنوان حالتی توصیف می‌کنند که در آن اعمالی که برای دیگران واضح هستند، نامشخص هستند. به گزارش RT، آنها ممکن است احساس شکستگی کنند و بگویند که باید "اصلاح" شوند یا زندگی برای آنها دشوار است.

تابستان گذشته، روانشناس اکاترینا سویستونووا، در مصاحبه‌ای با kp، توضیح داد که چرا گفت‌و‌گو با نوجوانان اغلب به مشاجره تبدیل می‌شود. به گفته او، بسیاری از والدین متوجه می‌شوند که نوجوانان گوشه‌گیر می‌شوند، دیگر احساسات و افکار خود را به اشتراک نمی‌گذارند و تلاش برای صحبت کردن اغلب منجر به تنش می‌شود. او خاطرنشان کرد که ارتباط منفی را می‌توان با این واقعیت تشخیص داد که گفت‌و‌گو‌ها به سرعت به اتهامات، صدا‌های بلند و مشاجره تبدیل می‌شوند.

در همین حال، ایرینا مرکولووا، روانشناس، عواقب خطرناک درگیری با نوجوانان بر سر گجت‌ها را شرح داد. به گفته او، کنترل تلفن کودک می‌تواند به حس خودشناسی او آسیب برساند.

منبع: iz