یک مطالعه جنجالی، ایمنی پاراستامول و ایبوپروفن را برای نوزادان تأیید می‌کند

یک مطالعه اخیر ادعا کرده است که مسکن‌های رایج، پاراستامول و ایبوپروفن، در طول سال اول زندگی کودک کاملاً بی‌خطر هستند و ارتباطی با اگزما یا برونشیولیت ندارند.

به گزارش مجله خبری نگار، تحقیقات قبلی نگرانی‌هایی را ایجاد کرده بود مبنی بر اینکه استفاده از پاراستامول در سال اول زندگی کودک ممکن است خطر ابتلا به اگزما، آسم و سایر بیماری‌ها را در مراحل بعدی زندگی افزایش دهد. با این حال، مطالعه جدید که شامل نزدیک به ۴۰۰۰ نوزاد از سراسر نیوزیلند بود، نتایج اطمینان‌بخشی به همراه داشت.

این مطالعه شامل توزیع تصادفی کودکان بود؛ نیمی از آنها در صورت نیاز برای کاهش تب یا تسکین درد در طول سال اول زندگی، پاراستامول و نیمی دیگر ایبوپروفن دریافت کردند.

محققان به صورت دوره‌ای وضعیت کودکان را پیگیری می‌کردند و با بررسی نسخه‌های دارویی و سوابق بیمارستانی، هرگونه علائم اگزما، آسم یا برونشیولیت را در آنها بررسی می‌کردند.

نتایج نشان داد که میزان بروز اگزما در بین افرادی که پاراستامول مصرف می‌کردند تقریباً ۱۶٪ و در بین افرادی که ایبوپروفن مصرف می‌کردند ۱۵٪ بود، در حالی که برونشیولیت تقریباً در ۵٪ از هر دو گروه رخ داد. این تفاوت‌ها از نظر آماری معنی‌دار نبودند، عوارض جانبی جدی نادر بودند و هیچ موردی در نتیجه مصرف هر دو دارو گزارش نشد.

این مطالعه اولین کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده است که به این سوال می‌پردازد و استاندارد طلایی در تحقیقات علمی محسوب می‌شود. همچنین بخشی از یک پروژه بزرگتر به نام مطالعه PIPPA Tamariki (پیشگیری اولیه آسم با پاراستامول و ایبوپروفن در کودکان) است که بزرگترین کارآزمایی از نوع خود در نیوزیلند است و شرکت‌کنندگان را از بدو تولد تا شش سالگی دنبال می‌کند.

پروفسور استوارت دالزیل، محقق ارشد و رئیس تحقیقات سلامت کودکان در CureKids در دانشگاه اوکلند، گفت: «مطالعه ما نشان داده است که پاراستامول و ایبوپروفن برای کودکان خردسال بسیار بی‌خطر هستند و از جمله رایج‌ترین دارو‌های تجویز شده برای کودکان در سراسر جهان هستند.»

او افزود: ما می‌دانیم که دو سوم کودکانی که در سه سالگی خس خس سینه دارند، تا شش سالگی به آسم مبتلا نمی‌شوند، بنابراین باید تا سن مدرسه صبر کنیم تا آزمایش کنیم که آیا مصرف پاراستامول در سال اول باعث آسم می‌شود یا خیر.

او توضیح داد که تشخیص اختلالات رشدی، مانند اوتیسم و اختلال بیش فعالی کمبود توجه، با افزایش سن کودکان دقیق‌تر می‌شود.

دکتر یونسیا تان، محقق ارشد این مطالعه و مدرس دانشگاه اوکلند، گفت: «این مطالعه شواهد مهمی در مورد رابطه بین مصرف پاراستامول و ایبوپروفن و آسم، اگزما و تب یونجه و همچنین اختلالات رشدی مانند اوتیسم و اختلال بیش فعالی کمبود توجه ارائه خواهد داد.»

منبع: مدیکال اکسپرس

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری