اگر دنباله‌دارها حیات را به زمین نیاورده‌اند، پس منشأ حیات کجاست؟

تحقیقات جدیدی در حال زیر سوال بردن نظریه دیرینه انتقال بلوک‌های سازنده حیات به زمین توسط دنباله‌دار‌ها هستند که دیدگاه ما را نسبت به منشا حیات تغییر می‌دهند.

به گزارش مجله خبری نگار/گجت نیوز،منشا حیات روی سیاره زمین، همواره یکی از پیچیده‌ترین و جذاب‌ترین معما‌های علمی بشر بوده است. حیات شناخته‌شده بر پایه شیمی کربن یا مولکول‌های آلی بنا شده و دانشمندان برای دهه‌ها در پی یافتن سرچشمه این ترکیبات بوده‌اند. این مولکول‌های پیچیده، ساختار اصلی ترکیبات بیوشیمیایی حیاتی را تشکیل می‌دهند.

رد فرضیه دنباله‌دار‌ها توسط شبیه‌سازی‌های جدید

دانشمندان مدت‌ها دنباله‌دار‌ها را حامل مولکول‌های حاوی کربن و نیتروژن و نقش‌آفرین مهم در پیدایش حیات روی زمین می‌دانستند. اما تحقیقات جدید ریچارد انسلو از دانشگاه کمبریج، با مدل‌سازی‌های کامپیوتری، این فرضیه را نامحتمل دانسته‌اند. این پژوهشگران سرنوشت هیدروژن سیانید را به‌عنوان نماینده مولکول‌های آلی پیچیده موجود در دنباله‌دار‌ها بررسی کردند.

سرعت بالا؛ چالش اصلی در بقای بلوک‌های سازنده حیات

نتایج شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهد سرعت بالای دنباله‌دار‌ها هنگام ورود به جو زمین، مانع اصلی بقای مولکول‌های آلی پیچیده است. دنباله‌دار‌ها با سرعت و زاویه تند وارد جو شده و اکثر مولکول‌ها را بخار می‌کنند. به‌گفته انسلو، حتی در موارد نادر بقای مولکول‌ها، فراوانی آنها برای ایجاد شیمی پیش‌زیستی کافی نبود و چنین رخدادی «بسیار نادر» خواهد بود.

با رد نقش دنباله‌دارها، پژوهشگران به فرضیه‌های جایگزین روی آورده‌اند: یا شیمی پیش‌زیستی روی خود زمین رخ داده، یا سیارک‌ها مولکول‌های آلی را حمل کرده‌اند (مانند نمونه‌های سیارک بنو که حاوی بلوک‌های سازنده RNA بود). شبیه‌سازی‌ها همچنین نشان دادند در سیاره مریخ، مولکول‌های آلی دنباله‌دار‌ها شانس بیشتری برای بقا داشتند. علاوه بر این، سیستم‌های چندسیاره‌ای اطراف ستارگان کوتوله قرمز مانند TRAPPIST-۱ نیز می‌توانند شرایط مساعدتری برای انتقال این ترکیبات حیاتی داشته باشند. این یافته‌ها در ۲۸ اکتبر در نشریه Scientific Reports منتشر شد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری