آیا BMI واقعاً چاقی را درست نشان می‌دهد؟

نتایج یک مطالعه بین‌المللی جدید نشان می‌دهد که شاخص توده بدنی (BMI) به‌تنهایی نمی‌تواند معیار دقیقی برای تشخیص چاقی و ارزیابی وضعیت سلامت افراد باشد و لازم است عواملی مانند میزان چربی بدن، دور کمر و تأثیر اضافه‌وزن بر عملکرد اندام‌های بدن نیز مورد توجه قرار گیرد.

به گزارش مجله خبری نگار/بهداشت نیوز، پژوهشگران در مطالعه‌ای گسترده که نتایج آن در مجله معتبر Nature منتشر شده است، تأکید کرده‌اند که برای تشخیص دقیق چاقی باید فراتر از شاخص توده بدنی رفت و وضعیت واقعی سلامت افراد را بررسی کرد.

در این پژوهش، اطلاعات نزدیک به ۸۵۰ هزار بزرگسال از کشور‌های چین، بریتانیا، آمریکا و اسپانیا مورد بررسی قرار گرفت. محققان دریافتند که همه افرادی که بر اساس شاخص توده بدنی در گروه چاق قرار می‌گیرند، الزاماً دچار مشکلات جسمی ناشی از چاقی نیستند.

بر اساس یافته‌های این تحقیق، چاقی را می‌توان به دو گروه اصلی تقسیم کرد؛ چاقی پیش‌بالینی که در آن فرد با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های مرتبط با اضافه‌وزن مواجه است، اما هنوز اختلال عملکرد اندام‌ها مشاهده نمی‌شود و چاقی بالینی که در آن چربی اضافی بدن با بروز مشکلات و اختلالات سلامتی همراه شده است.

برآورد پژوهشگران نشان می‌دهد حدود ۲۷ درصد از افرادی که در چهار کشور بررسی‌شده بر اساس معیار‌های مورد مطالعه چاق محسوب می‌شوند، در گروه چاقی بالینی قرار دارند.

متخصصان معتقدند توجه به دور کمر، میزان چربی بدن و نشانه‌های اختلال عملکرد اندام‌ها می‌تواند به تشخیص دقیق‌تر وضعیت سلامت افراد کمک کند و مانع از آن شود که همه افراد دارای شاخص توده بدنی بالا، شرایط پزشکی یکسانی داشته باشند.

این یافته‌ها می‌تواند در آینده به اصلاح شیوه‌های تشخیص چاقی و طراحی برنامه‌های درمانی متناسب با وضعیت واقعی هر فرد کمک کند.

با این حال، پژوهشگران تأکید دارند که چاقی همچنان یکی از عوامل مهم خطر برای بیماری‌های مزمن است و نتایج این مطالعه به معنای بی‌اهمیت بودن اضافه‌وزن نیست؛ بلکه نشان می‌دهد ارزیابی سلامت افراد باید جامع‌تر و دقیق‌تر انجام شود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری