کارشناسان در مورد تأثیر کفش پاشنه بلند بر سلامت و عزت نفس زنان بحث می‌کنند

به گزارش مجله خبری نگار، کفش‌های پاشنه بلند مدت‌هاست که چیزی بیش از یک کالای اساسی در کمد لباس بوده‌اند، بلکه نمادی از زنانگی، جذابیت و اعتماد به نفس نیز بوده‌اند. با این حال، پوشیدن منظم این کفش‌ها می‌تواند بر سیستم اسکلتی عضلانی تأثیر بگذارد، نحوه راه رفتن شما را تغییر دهد و فشار روی پا‌ها و مفاصل شما را افزایش دهد. ایزوستیا بررسی می‌کند که چرا بدن به تدریج با کفش‌های پاشنه بلند سازگار می‌شود، چه مشکلاتی می‌تواند در اثر استفاده مداوم ایجاد شود و چگونه می‌توان پا‌های خود را پس از یک روز طولانی بازیابی کرد.

وقتی مرتباً کفش پاشنه بلند می‌پوشید چه اتفاقی برای بدن می‌افتد؟

همانطور که کریل پتیتسین، متخصص آسیب‌شناسی و ارتوپد در مرکز بهداشت اسکاندیناوی، توضیح داد، کفش‌های پاشنه بلند موقعیت طبیعی پا را تغییر می‌دهند: پاشنه پا بالاتر از جلوی پا قرار می‌گیرد و مفصل مچ پا طوری عمل می‌کند که انگار فرد دائماً روی انگشتان پا ایستاده است. این امر مکانیک راه رفتن طبیعی را مختل می‌کند، گام‌ها می‌توانند کوتاه‌تر شوند و عضلات ساق پا مجبور به کار در شرایط غیرمعمول می‌شوند.

پوشیدن چنین کفش‌هایی به صورت روزانه و برای مدت طولانی به تدریج باعث می‌شود عضلات و تاندون‌ها با تغییر وضعیت پا سازگار شوند. به طور خاص، عضلات ساق پا ممکن است انعطاف‌پذیری کمتری داشته باشند و تاندون آشیل ممکن است سفت‌تر شود. بنابراین، پس از تغییر به کفش‌های پاشنه کوتاه، برخی از زنان در ساق پای خود دچار تنش و ناراحتی می‌شوند.

توزیع فشار روی پا نیز تغییر می‌کند. هر چه پاشنه بلندتر باشد، فشار روی جلوی پا، به خصوص ناحیه زیر انگشتان پا، بیشتر می‌شود. اگر قسمت پنجه کفش باریک باشد، انگشتان پا بیشتر فشرده می‌شوند و خود پا ممکن است به جلو حرکت کند. این اغلب با درد، پینه و احساس سوزش در پا‌ها تا پایان روز همراه است.

یک عامل خطر دیگر، ناپایداری کفش است. کفش‌های پاشنه بلند نازک، حفظ تعادل را دشوارتر می‌کنند، به خصوص هنگام راه رفتن روی سطوح ناهموار. این امر خطر پیچ خوردن مچ پا و ایجاد رگ به رگ شدن را افزایش می‌دهد.

آیا کفش‌های پاشنه بلند می‌توانند بر وضعیت بدن و مفاصل شما تأثیر بگذارند؟

به گفته پتیتسین، راه رفتن با کفش‌های پاشنه بلند، وضعیت بدن و همچنین حرکات لگن و تنه را تغییر می‌دهد. بدن سعی می‌کند با پاشنه بلند تعادل خود را حفظ کند، بنابراین فرد ممکن است زانو‌های خود را به طور متفاوتی خم کند و بار را روی عضلات توزیع مجدد کند.

مفاصل جلوی پا، مچ پا و زانو فشار بیشتری را متحمل می‌شوند. با این حال، افزایش فشار لزوماً به این معنی نیست که هر زنی به آرتروز یا ناهنجاری ستون فقرات مبتلا می‌شود. این امر تا حد زیادی به سن، وزن بدن، وضعیت پا، آسیب‌های قبلی و مدت زمان پوشیدن کفش بستگی دارد.

فشار بیش از حد و مداوم می‌تواند باعث درد مکرر در پاها، ساق پا و زانو‌ها شود. کمر نیز می‌تواند به تغییرات در راه رفتن و فعالیت عضلات واکنش نشان دهد، اما نسبت دادن تمام کمردرد‌ها صرفاً به پاشنه پا نادرست است.

این متخصص از جمله مشکلات رایج در بین کسانی که چنین کفش‌هایی می‌پوشند، به میخچه و پینه دردناک، هالوکس والگوس (که به عنوان بونیون نیز شناخته می‌شود) و انگشت چکشی اشاره می‌کند. کفش‌های باریک و پاشنه بلند می‌توانند فشار روی انگشتان پا را افزایش داده و ناراحتی را تشدید کنند. علاوه بر این، ایجاد این ناهنجاری‌ها تحت تأثیر ساختار پای فرد و استعداد ارثی او قرار دارد.

اگر درد بعد از هر روز کاری عود می‌کند، حتی پس از تعویض کفش ادامه می‌یابد یا در راه رفتن طبیعی اختلال ایجاد می‌کند، باید با یک متخصص آسیب‌شناسی ارتوپدی مشورت کنید.

کدام پاشنه را برای استفاده روزمره انتخاب کنم؟

برای استفاده روزمره، پزشک توصیه می‌کند کفش‌هایی با پاشنه کوتاه و پهن تقریباً ۲ تا ۳ سانتی‌متر انتخاب کنید. مهم است که نه تنها ارتفاع، بلکه سایر ویژگی‌های کفش را نیز در نظر بگیرید: فضای کافی برای انگشتان پا، اندازه مناسب، پشتیبانی ایمن از پاشنه و کفی پایدار.

کفش‌ها نباید به انگشتان پا فشار بیاورند یا برای پوشیدن آنها به کشش مداوم عضلات نیاز باشد. کفش‌های پاشنه بلند بهتر است برای گردش‌های کوتاه استفاده شوند و یک جفت کفش راحت و یدکی برای پیاده‌روی‌های طولانی‌تر و سفر باید در دسترس باشد.

هیچ تعداد ساعت جهانی برای پوشیدن ایمن کفش‌های پاشنه بلند وجود ندارد. مدت زمان استفاده و عواقب آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اگر دچار بدشکلی پا، درد یا آسیب‌دیدگی هستید، کفش باید بر اساس نیاز‌های خاص سلامتی شما انتخاب شود.

چگونه بعد از یک روز پوشیدن کفش پاشنه بلند، پاهایتان را بازیابی کنید

این متخصص توصیه می‌کند پس از پوشیدن کفش‌های پاشنه بلند برای مدت طولانی، کفش‌های تنگ را درآورید و به پاهایتان استراحت دهید. اگر خستگی معمولی را بدون هیچ آسیب یا درد قابل توجهی تجربه می‌کنید، می‌توانید چند تمرین ساده را امتحان کنید.

اولین تمرین در حالی که روی صندلی نشسته‌اید انجام می‌شود. به آرامی انگشتان پای خود را به سمت خود بکشید، سپس از خود دور کنید، سپس چندین حرکت دایره‌ای آهسته با پا‌های خود در هر دو جهت انجام دهید.

تمرین دوم به کشش ملایم عضلات ساق پا کمک می‌کند. برای انجام این کار، رو به دیوار بایستید، با دستان خود به آن تکیه دهید و یک پا را به عقب بکشید. پای عقب خود را صاف نگه دارید و پاشنه آن را روی زمین بگذارید. سپس، پای جلویی خود را کمی خم کنید و به آرامی تنه خود را به جلو خم کنید تا زمانی که کشش ملایمی در ساق پای خود احساس کنید. این حالت را تا ۳۰ ثانیه نگه دارید، سپس پا‌ها را عوض کنید.

تمرین سوم با استفاده از یک توپ کوچک انجام می‌شود. در حالی که روی صندلی نشسته‌اید، آن را به آرامی زیر قوس کف پای خود بغلتانید، بدون اینکه تمام وزن بدن خود را روی آن بیندازید. در صورت بروز درد، تمرین را متوقف کنید.

اگر تورم یا درد قابل توجهی پس از پوشیدن کفش پاشنه بلند، به خصوص پس از آسیب دیدگی، رخ دهد، حرکات کششی و ماساژ جایگزین معاینه پزشکی نیستند.

چرا کنار گذاشتن کفش‌های پاشنه بلند برای زنان دشوار است؟

با این حال، ناراحتی فیزیکی تنها دلیل مشکل‌ساز بودن کفش‌های پاشنه بلند نیست. به گفته تاتیانا گلدمن، روانشناس، برای بسیاری از زنان، کفش‌های پاشنه بلند با حس زنانگی، جذابیت و اعتماد به نفس مرتبط هستند. این فقط تغییر در نحوه راه رفتن یا ظاهر نیست. درک روانشناختی یک زن از تصویر خود نقش عمده‌ای دارد. اگر او به احساس جذابیت بیشتر در کفش‌های پاشنه بلند عادت داشته باشد، حتی تغییر به کفش‌های راحت‌تر نیز می‌تواند بر عزت نفس او تأثیر بگذارد.

یکی از دلایل این نگرش، نیاز به تأیید اجتماعی است. افراد از کودکی تصورات خاصی از جذابیت را درونی می‌کنند و تعریف‌ها و واکنش‌های مثبت دیگران این باور‌ها را تقویت می‌کند. به تدریج، این باور می‌تواند ایجاد شود که درد و ناراحتی به خاطر ظاهری زیبا قابل قبول است.

این روانشناس همچنین به مکانیسم خود-شیءانگاری توجه کرد - وضعیتی که در آن فرد شروع به ارزیابی خود در درجه اول از طریق نگاه دیگران می‌کند. در نتیجه، توجه از سوال "چه احساسی دارم؟ " به "چه ظاهری دارم؟ " تغییر می‌کند. بنابراین، کنار گذاشتن کفش‌های پاشنه بلند همیشگی گاهی اوقات می‌تواند از نظر روانی دشوارتر از جسمی باشد: با آنها، یک زن در معرض خطر از دست دادن حس جذابیت خود قرار می‌گیرد.

این متخصص تأکید کرد که هر زنی که کفش پاشنه بلند را ترجیح می‌دهد، ملزم به رعایت استاندارد‌های زیبایی اجتماعی نیست. برای برخی دیگر، چنین کفش‌هایی یک لذت، بخشی از سبک شخصی و نوعی ابراز وجود است. تفاوت اساسی در آزادی انتخاب نهفته است: پوشیدن کفش‌های مورد علاقه‌تان با اراده‌ی خودتان یک چیز است و احساس اجبار به پوشیدن آنها با وجود درد، چیز دیگری است.

به گفته این متخصص، هر چه فرد بیشتر به ویژگی‌ها، توانایی‌ها و دستاورد‌های خود تکیه کند، حس خودآگاهی او کمتر به انطباق با استاندارد‌های بیرونی وابسته خواهد بود.