دانشمندان ارتباط غیرمنتظره‌ای بین نوسانات قند خون و سلامت پیدا کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، افراد مبتلا به دیابت، کیفیت زندگی خود را پس از روز‌هایی که سطح گلوکز آنها برای مدت طولانی‌تری در محدوده طبیعی باقی می‌ماند، بالاتر ارزیابی کردند. نتیجه دوم غیرمنتظره بود: نوسانات بیشتر در سطح گلوکز نیز با رفاه بهتر در روز بعد مرتبط بود. این نتیجه‌ای بود که محققانی که داده‌های ۴۰۰ نفر را تجزیه و تحلیل کردند، به آن دست یافتند. انجمن اروپایی مطالعه دیابت (EASD) این نتایج را گزارش داد.

نظارت بر گلوکز به افراد مبتلا به دیابت کمک می‌کند تا خطر عوارض را کاهش دهند، اما خوانش‌های حسگر به تنهایی برای درک احساسات فرد در زندگی روزمره کافی نیست. دانشمندان به رهبری دومینیک ارمن از موسسه تحقیقاتی FIDAM در آلمان تصمیم گرفتند تغییرات سطح قند خون را با گزارش شخصی بیماران از وضعیت سلامتشان مقایسه کنند.

این تجزیه و تحلیل شامل داده‌های مطالعه PRO-MENTAL بود که توسط مرکز تحقیقات دیابت آلمان تأمین مالی شده بود. شرکت‌کنندگان سلامت خود را روزانه به مدت ۱۴ روز ارزیابی کردند. سوالات شامل خلق و خو، آرامش، فعالیت، احساس استراحت پس از خواب و علاقه به فعالیت‌های روزانه بود. آنها همچنین در مورد کیفیت خواب، استرس و سطح انرژی گزارش دادند. دستگاه‌های نظارت مداوم بر گلوکز به طور همزمان سطح گلوکز آنها را اندازه‌گیری کردند.

در مجموع، محققان داده‌های ۴۰۰ نفر را تجزیه و تحلیل کردند: ۷۲٪ به دیابت نوع ۱ و ۲۸٪ به دیابت نوع ۲ مبتلا بودند. زنان ۵۵٪ از شرکت‌کنندگان را تشکیل می‌دادند. دانشمندان شاخص‌های نظارتی را برای یک روز با ارزیابی‌های کیفیت زندگی برای روز بعد، با در نظر گرفتن سن، جنسیت، نوع دیابت و ارزیابی‌های قبلی از رفاه، مقایسه کردند.

هرچه سطح گلوکز در طول روز به مدت طولانی‌تری بین ۷۰ تا ۱۴۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باقی بماند، رتبه‌بندی کیفیت زندگی شرکت‌کنندگان در روز بعد بالاتر خواهد بود. با این حال، رتبه‌بندی بالاتر همچنین با نوسانات بیشتر گلوکز نسبت به حد معمول - یعنی افزایش و کاهش محسوس‌تر سطح گلوکز - مرتبط بود.

در این تجزیه و تحلیل، زمان سپری شده با سطح گلوکز خون زیر ۷۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر یا بالای ۱۸۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر هیچ ارتباط معنی‌داری با کیفیت زندگی روز بعد نشان نداد. شرکت‌کنندگانی که شب قبل خوب خوابیده بودند یا شب قبل احساس انرژی بیشتری داشتند، خود را بهتر ارزیابی کردند. هنگام مقایسه سطح گلوکز و احساس خوب بودن در همان روز، محققان هیچ ارتباط معنی‌داری پیدا نکردند.

نویسندگان معتقدند که ارتباط غیرمنتظره بین نوسانات گلوکز و رفاه ممکن است نشان‌دهنده‌ی هزینه‌ی کنترل بیش از حد سختگیرانه باشد. تلاش برای به حداقل رساندن هر تغییر در شاخص می‌تواند منجر به محدودیت‌هایی شود که انجام فعالیت‌های معمول را برای فرد دشوارتر می‌کند. با این حال، این مطالعه محدودیت‌های خاصی را که شرکت‌کنندگان تجربه کردند، مشخص نکرد و ثابت نمی‌کند که آنها علت تفاوت در ارزیابی‌های کیفیت زندگی بوده‌اند.

با این حال، نتایج به این معنی نیست که نوسانات گلوکز باید عمداً افزایش یابد یا درمان تجویز شده باید تغییر کند. مدت زمان طولانی‌تر در محدوده طبیعی مورد مطالعه نیز با رفاه بهتر همراه بود. این مطالعه نشان می‌دهد که هنگام ارزیابی کنترل دیابت، مهم است که نه تنها برنامه اندازه‌گیری، بلکه توانایی فرد در پایبندی به رژیم انتخاب شده را نیز در نظر گرفت. یافته‌ها در حال حاضر در مجموعه مقالات یک کنگره علمی ارائه شده‌اند. برای توصیه‌های بالینی، آزمایش‌های بیشتری مورد نیاز خواهد بود.

در ۲۱ سپتامبر، مرکز صلاحیت تغذیه کاربردی روسکاچستوو نیز به ایزوستیا گفت که حذف کامل کربوهیدرات‌ها می‌تواند برای سلامتی مضر باشد، زیرا آنها منبع اصلی انرژی برای مغز و سیستم عصبی هستند. میانگین مصرف روزانه برای یک بزرگسال تقریباً ۳۰۰ گرم است. کارشناسان تأکید می‌کنند که کیفیت غذا کلیدی است.