یک روش ساده برای محافظت از دانش‌آموزان در برابر فرسودگی شغلی شناسایی شده است

به گزارش مجله خبری نگار، خودتنظیمی آگاهانه و توسعه‌یافته به دانشجویان کمک می‌کند تا تأثیر منفی استرس بر سلامت روان خود را به میزان قابل توجهی کاهش دهند. این نتیجه توسط دانشمندان مرکز علمی فدرال تحقیقات روانشناختی و میان‌رشته‌ای (FSBI "FSC PI") پس از تجزیه و تحلیل داده‌های ۲۱۸۹ دانشجو از ۱۳ شهر روسیه به دست آمده است. نتایج این مطالعه که در مجله Consortium PSYCHIATRICUM منتشر شده است، نشان‌دهنده پتانسیل بالای برنامه‌های توسعه خودتنظیمی در کالج‌ها و دانشگاه‌ها است.

در سال‌های اخیر، دانشجویان به طور فزاینده‌ای با افزایش حجم کار دانشگاهی، استرس عاطفی و عدم اطمینان مواجه بوده‌اند که خطر استرس مزمن و فرسودگی شغلی را افزایش می‌دهد. محققان بر آن شدند تا مشخص کنند کدام منبع روانشناختی درونی می‌تواند این اثرات منفی را کاهش دهد. تمرکز بر خودتنظیمی آگاهانه برای دستیابی به هدف بود - بالاترین سطح تنظیم ذهنی که به فرد اجازه می‌دهد اهداف را تعیین کند، اقدامات را برنامه‌ریزی کند و اجرای آنها را مدیریت کند.

در نوامبر ۲۰۲۴، محققان یک نظرسنجی آنلاین در مقیاس بزرگ را در بین دانشجویان سال سوم دانشگاه‌ها و کالج‌ها انجام دادند. شرکت‌کنندگان مقیاس‌های معتبری را برای ارزیابی سطح خودتنظیمی ذهن‌آگاهی، سلامت روان و شدت سه نوع استرس: حاد، مزمن و ادراک‌شده، تکمیل کردند.

تجزیه و تحلیل داده‌ها الگوی ثابتی را نشان داد: هرچه سطح خودتنظیمی آگاهانه بالاتر باشد، شاخص‌های انواع استرس پایین‌تر و بهزیستی روانشناختی ذهنی بالاتر است. همبستگی بین خودتنظیمی و استرس منفی بود (از -۰.۱۳ تا -۰.۴۸)، در حالی که رابطه با بهزیستی به طور قابل توجهی مثبت بود (r = ۰.۵۵).

نتیجه کلیدی، تحلیل رگرسیون بود. حتی هنگام کنترل استرس حاد، مزمن و ادراک‌شده، خودتنظیمی آگاهانه سهم مستقل خود را در رفاه دانشجویان حفظ کرد. حداکثر ضریب استاندارد شده (β = ۰.۲۶) نشان می‌دهد که خودتنظیمی نه تنها به عنوان منبعی برای رفاه، بلکه به عنوان یک "ضریب حائل" که تأثیر مخرب استرس را کاهش می‌دهد، عمل می‌کند.

واروارا موروسانووا، دکترای روانشناسی و رئیس آزمایشگاه روانشناسی خودتنظیمی در مرکز علمی فدرال آموزش پیشرفته، خاطرنشان کرد: «ما یک الگوی واضح دیدیم: هرچه سطح خودتنظیمی آگاهانه بالاتر باشد، استرس کمتر و رفاه دانشجویان بیشتر است.» به گفته وی، خودتنظیمی توسعه‌یافته می‌تواند به عنوان منبع مهمی برای پیشگیری و غلبه بر استرس در بین دانشجویان عمل کند.

محققان تأکید می‌کنند که خودتنظیمی آگاهانه می‌تواند در کنار عوامل محافظتی مانند خوش‌بینی، خودکارآمدی، تاب‌آوری و راهبرد‌های مقابله‌ای مؤثر در نظر گرفته شود. توسعه مهارت‌هایی مانند تعیین هدف، برنامه‌ریزی انعطاف‌پذیر، ارزیابی عملکرد و مسئولیت‌پذیری می‌تواند به ابزاری کاربردی برای حمایت از سلامت روان دانش‌آموزان تبدیل شود.

نویسندگان معتقدند که اجرای برنامه‌هایی برای توسعه خودتنظیمی ذهن‌آگاهی در سازمان‌های آموزشی می‌تواند نه تنها در رفاه دانشجویان، بلکه در سلامت عمومی نیز نقش بسزایی داشته باشد و به جوانان کمک کند تا به طور مؤثرتری با افزایش مطالبات تحصیلی و اجتماعی کنار بیایند.