دانشمندان ویژگی‌های خاصی را در درک حالات چهره در افراد مبتلا به اوتیسم شناسایی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه ییل (سازمانی که فعالیت‌هایش در فدراسیون روسیه نامطلوب تلقی می‌شود) مکانیسم‌های عصبی را شناسایی کرده‌اند که باعث می‌شود کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم (ASD) در تشخیص چهره‌ها و احساسات دیگران مشکل داشته باشند. طبق این مطالعه، سیگنال‌های الکتریکی مغز که مسئول ادراک بصری هستند، در این کودکان کمتر مشخص هستند و با افزایش سن و همچنین در همسالان نوروتیپیک آنها توسعه نمی‌یابند. این موضوع در مجله Medical Xpress گزارش شده است.

محققان به رهبری پروفسور جیمز مک‌پارتلند داده‌های مربوط به تقریباً ۴۰۰ کودک را مورد مطالعه قرار دادند. در طول آزمایش‌ها، محققان از یک EEG با ۱۲۸ الکترود برای ثبت فعالیت در کل سطح قشر مغز استفاده کردند، در حالی که شرکت‌کنندگان تصاویر چهره‌ها و اشیاء مختلف را مشاهده می‌کردند. از الگوریتم‌های یادگیری ماشین برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد.

این مطالعه نشان داد که فعالیت مغز کودکان نوروتیپیک به راحتی می‌تواند پیش‌بینی کند که آیا آنها به یک چهره یا یک شیء بی‌جان نگاه می‌کنند. در کودکان مبتلا به اوتیسم، این پاسخ‌های عصبی پراکنده و کمتر اختصاصی بودند. علاوه بر این، دانشمندان دریافتند که در کودکان معمولی، مکانیسم‌های تشخیص چهره با گذشت زمان بهبود می‌یابند، در حالی که چنین تغییرات وابسته به سن در شرکت‌کنندگان مبتلا به ASD مشاهده نشد.

جیسون گریفین، استادیار دانشگاه هوستون و یکی از نویسندگان این مطالعه

فعالیت عصبی که ما روی پوست سر اندازه‌گیری می‌کنیم، در کودکان مبتلا به اوتیسم به این وضوح نیست. مسیر رشد آنها برای پردازش چهره از مسیر پذیرفته شده عمومی پیروی نمی‌کند.

پیش از این، اعتقاد بر این بود که تفاوت‌های اصلی ۱۷۰ میلی‌ثانیه پس از نگاه کردن به چهره ظاهر می‌شوند، اما یک تکنیک جدید نشان داده است که مغز افراد مبتلا به اوتیسم حتی زودتر شروع به پردازش اطلاعات به طور متفاوت می‌کند. دانشمندان تأکید می‌کنند که این کشف به حذف روش‌های درمانی ناکارآمد مانند تماس چشمی اجباری کمک خواهد کرد.

تصور کنید که چقدر دشوار است که زندگی را - چه در زمین بازی و چه در مصاحبه شغلی - طی کنید، وقتی که برای درک اطلاعات از چهره شخص دیگری تلاش می‌کنید. این یکی از مهمترین چالش‌هایی است که بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم با آن مواجه هستند.

به گفته نویسندگان این مطالعه، تفاوت‌های شناسایی‌شده می‌تواند مبنایی برای توسعه روش‌های بیولوژیکی برای تشخیص ASD باشد. در حال حاضر، پزشکان عمدتاً بر مشاهده رفتار بیمار تکیه می‌کنند، اما نشانگر‌های زیستی جدید می‌توانند امکان تشخیص اوتیسم و ​​​​شروع حمایت در مراحل اولیه رشد کودک را فراهم کنند.

در ۱۳ جولای، Medical Xpress گزارشی در مورد پاسخ‌های خاص مغز نوجوانان مبتلا به اوتیسم به صدا‌ها منتشر کرد. به گفته محققان، آنها به صدا‌ها واکنش کمتری نشان می‌دهند. این نشریه همچنین دریافت که با افزایش سن، هیچ افزایشی در پاسخ سیستم‌های پاداش و برجستگی به صدا‌ها در ASD مشاهده نمی‌شود.