تحقیقات نشان می‌دهد که کسب‌وکار‌ها تمایل کمتری به استخدام افراد مبتلا به اوتیسم دارند

به گزارش مجله خبری نگار تقریباً ۵۸٪ از شرکت‌های روسی در حال حاضر افراد دارای معلولیت را استخدام می‌کنند، اما تنها ۷٪ از کارفرمایان افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD) را استخدام می‌کنند. این بر اساس مطالعه‌ای است که توسط hh و بنیاد قلب برهنه انجام شده و ایزوستیا به آن دست یافته است.

در سال ۲۰۲۵، ۱۲٪ از شرکت‌ها، کاندیدا‌های دارای معلولیت را برای همه موقعیت‌های شغلی خالی در نظر گرفتند، در حالی که ۳۹٪ دیگر، کاندیدا‌های دارای معلولیت را فقط برای موقعیت‌های شغلی خاص در نظر گرفتند. تقریباً از هر پنج کارفرما، یک نفر (۱۹٪) اذعان کرد که چنین متقاضیانی را استخدام نمی‌کند. با این حال، ۴۸٪ از سازمان‌ها مایل به استخدام کارمندان دارای معلولیت فراتر از سهمیه قانونی تعیین شده هستند، در حالی که ۲۹٪ هیچ برنامه‌ای برای این کار ندارند.

کارشناسان خاطرنشان می‌کنند که موضوع استخدام افراد مبتلا به اوتیسم به طور فزاینده‌ای در حال افزایش است. کارشناسان تخمین می‌زنند که تا سال ۲۰۳۰، تعداد روس‌های دارای توانایی جسمی مبتلا به ASD از ۸۷۳۰۰۰ نفر فراتر خواهد رفت. با این حال، تقریباً نیمی از کارفرمایان (۴۸٪) هنوز استخدام آنها را در سال ۲۰۲۶ در نظر نگرفته‌اند. ۱۳٪ دیگر از شرکت‌ها هنوز تصمیمی نگرفته‌اند و تنها ۳٪ آن را یک احتمال می‌دانند.

اینا مونووا، مدیر بنیاد قلب برهنه، خاطرنشان کرد: «بسیاری از افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم قادر و مایل به کار هستند - این نه تنها برای سلامت روانی و جسمی آنها، بلکه برای سلامت خانواده‌هایشان نیز مهم است. علاوه بر این، استخدام فراگیر می‌تواند مزایای واقعی برای مشاغل و جامعه به طور کلی به همراه داشته باشد.»

اگرچه تقریباً ۳۰ ٪ از کارفرمایان خود را در زمینه اوتیسم کاملاً آگاه می‌دانند، ۶۸ ٪ اعتراف کردند که در طول فرآیند استخدام خود هرگز با متقاضیان مبتلا به ASD مواجه نشده‌اند.

به گفته دیمیتری مارکلوف، مدیر روابط دولتی و حاکمیت شرکتی در hh.ru، استخدام کارمندان مبتلا به اوتیسم همچنان یک حوزه جدید و کمتر شناخته شده برای اکثر شرکت‌ها است.

اختلال طیف اوتیسم (ASD) با اختلال طیف اوتیسم (ASD) یکسان نیست: چرا تعداد افراد مبتلا به اوتیسم در روسیه اینقدر کم است؟

در خارج از کشور، از تشخیص بیش از حد اختلالات طیف اوتیسم صحبت می‌شود، در حالی که در روسیه، از تشخیص کمتر از حد لازم صحبت می‌شود.

مارکلوف گفت: «تنها ۱۳ درصد از کارفرمایان مایل به تطبیق قالب‌های مصاحبه یا وظایف آزمون برای کاندیدا‌های مبتلا به اختلال طیف اوتیسم هستند و ۱۱ درصد مایل به تغییر شرایط کاری، از جمله ساعات کاری انعطاف‌پذیر، دستورالعمل‌های واضح یا کاهش بار حسی هستند. در همین حال، ۴۲ درصد از شرکت‌ها هنوز آماده تغییر فرآیند استخدام خود نیستند و نیمی از آنها هیچ برنامه‌ای برای تطبیق محیط کار ندارند. علاوه بر این، ۸۵ درصد از کارفرمایان هرگز متخصصان و مدیران منابع انسانی را در مورد کار با کارمندانی که دارای این نوع معلولیت هستند، آموزش نداده‌اند.»

کارفرمایان کمبود موقعیت‌های شغلی مناسب (۴۰٪)، کمبود اطلاعات در مورد اختلالات طیف اوتیسم (۳۷٪) و نگرانی‌های درون تیمی (۳۷٪) را به عنوان موانع اصلی استخدام فراگیر ذکر می‌کنند. هنگام تصمیم‌گیری در مورد استخدام، شرکت‌ها اغلب نگران مشکلات ارتباطی احتمالی با همکاران (۵۷٪)، نیاز به تغییر فرآیند‌های داخلی (۳۶٪) و احتمال واکنش‌های منفی از سوی مشتریان و شرکا (۲۲٪) هستند.

به گفته شرکت‌کنندگان در مطالعه، مناسب‌ترین موقعیت‌ها برای کارمندان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD)، موقعیت‌هایی با حداقل نیاز‌های ارتباطی هستند. بیشترین مشاغل ذکر شده توسط کارفرمایان عبارت بودند از: جمع‌آوری سفارش (۵۰ ٪)، جمع‌آوری‌کننده (۴۸ ٪)، بسته‌بندی‌کننده (۴۷ ٪)، متخصص فناوری اطلاعات (۴۲ ٪)، کارگر انبار (۲۹ ٪)، انباردار (۲۴ ٪)، نظافتچی (۲۹ ٪) و پیک (۱۵ ٪).

اولگا بوتنکو، متخصص مغز و اعصاب کودکان در مرکز پزشکی مدین، در ۱۰ جولای توضیح داد که والدین نباید بر اساس علائم جداگانه‌ای که به صورت آنلاین یافت می‌شوند، سعی در تشخیص اوتیسم در فرزند خود داشته باشند. ارزیابی رشد کلی و ارتباط کودک بسیار مهم‌تر است. به عنوان مثال، یک علامت هشدار می‌تواند کودکی باشد که مادرش را به سمت یخچال می‌برد و به معنای واقعی کلمه دست او را "کنترل" می‌کند تا آنچه را که می‌خواهد به دست آورد، اما به او نگاه نمی‌کند، اشاره نمی‌کند یا به هیچ وجه سعی در برقراری ارتباط ندارد.