یک روانشناس افسانه آسیب‌های فرزندپروری «بی‌احساس» را رد کرد

به گزارش مجله خبری نگار آناستازیا خلملیا، روانشناس بالینی و درمانگر CBT، به ایزوستیا گفت که گرایش به دکوراسیون بژ برای اتاق کودکان و انتخاب اسباب‌بازی‌های با رنگ خنثی، به خودی خود خطری برای رشد ذهنی کودک ایجاد نمی‌کند.

به گفته این متخصص، درک رنگ نقش مهمی در رشد شناختی دارد. تمایز قائل شدن بین سایه‌ها به کودک کمک می‌کند تا ارتباطات معنایی را شکل دهد، گفتار را توسعه دهد و یاد بگیرد که دنیای اطراف خود را طبقه‌بندی کند. از لحاظ تئوری، اگر کودکی از بدو تولد فقط یک رنگ را ببیند، این می‌تواند منجر به تحریک ناکافی قشر بینایی و تأخیر در تشکیل برخی از اتصالات عصبی شود.

هلملا توضیح داد: «این یک انتخاب زیبایی‌شناختی از فضای داخلی و کمد لباس است، نه محرومیت حسی. کودک چهره‌ها، غذا، خیابان و سایر اسباب‌بازی‌های کودکان را می‌بیند - دنیای رنگ‌ها همچنان در دسترس است. حذف کامل همه رنگ‌ها آسیب‌شناختی خواهد بود، اما این در زندگی واقعی دیده نمی‌شود.»

این روانشناس خاطرنشان کرد که فضای عاطفی خانواده برای رشد کودک بسیار مهم‌تر از رنگ‌آمیزی اتاق است. به گفته او، دلیل نگرانی ممکن است کمبود اسباب‌بازی‌های روشن نباشد، بلکه افزایش اضطراب والدین است که گاهی اوقات در پشت تمایل به ایجاد یک محیط بسیار کنترل‌شده پنهان می‌شود.

این متخصص تأکید کرد: «کنترل بیش از حد محیط، نشان‌دهنده‌ی تمایل به «عقیم‌سازی» واقعیت است که می‌تواند مانع توسعه‌ی تحمل تنوع شود. اما یک پس‌زمینه‌ی خنثی در یک اتاق به خودی خود به روان آسیب نمی‌رساند - ارتباط زنده و تماس لمسی مهم‌تر هستند.»

خلملیا افزود که مینیمالیسم رنگی همچنان یک روند مد روز در فضا‌های کودکان است. اگر کودکی سالم باشد، مرتباً پیاده‌روی کند، با دیگران تعامل داشته باشد و دنیای بیرون را کشف کند، مغز او مقدار کافی از محرک‌های بصری متنوع را دریافت می‌کند.

در عین حال، این روانشناس نسبت به تلاش‌ها برای تبدیل ترجیحات شخصی والدین به قوانین جهانی تربیت هشدار داد.

این متخصص در پایان گفت: «مینیمالیسم رنگی فقط یک مد است. اگر کودکی سالم باشد و در فضای باز بازی کند، مغز او به هر حال رنگ کافی دریافت خواهد کرد. تهدید واقعی، تلاش برای تنظیم ترجیحات روزمره والدین تحت پوشش ارزیابی روانشناختی است.»

وزارت آموزش روسیه در ۱۳ ژوئیه اعلام کرد که روند محبوب «مادران بژ» که از رنگ‌های روشن اجتناب می‌کنند، می‌تواند بر رشد کودک تأثیر منفی بگذارد. این وزارتخانه خاطرنشان کرد که نوزادان از ۲۰ روزگی شروع به تشخیص رنگ‌های پایه می‌کنند و دسته‌بندی‌های پایدار در کنار فرآیند‌های گفتاری و شناختی شکل می‌گیرند. کودکانی که در معرض اشیاء در تصاویر سیاه و سفید قرار می‌گیرند، اغلب درک تحریف‌شده‌ای از سایه‌های واقعی پیدا می‌کنند، بنابراین دقت رنگ در مواد آموزشی ضروری است.