دانشمندان یک فرآیند زمین‌شناسی را کشف کرده‌اند که انتشار کربن را خنثی می‌کند

به گزارش مجله خبری نگار، ساینس دیلی گزارش داد که ذوب شدن خاک منجمد، یک فرآیند زمین‌شناسی پنهان را آغاز می‌کند که می‌تواند انتشار دی‌اکسید کربن را جبران کند.

مرجع ایزوستیا

به طور سنتی، تصور می‌شد که تخریب خاک منجمد صرفاً به دلیل تجزیه مواد آلی باستانی توسط میکروب‌ها منجر به افزایش انتشار گاز‌های گلخانه‌ای می‌شود. با این حال، نویسندگان این مطالعه کشف کردند که تجزیه خاک‌های یخ‌زده، مواد معدنی را که با آب واکنش می‌دهند، در معرض دید قرار می‌دهد. این امر هوازدگی شیمیایی سنگ‌ها را تسریع می‌کند - فرآیندی که دی اکسید کربن را از جو جذب می‌کند.

کارشناسان وضعیت ۵۰ رودخانه در فلات تبت را بررسی کردند. نتایج نشان داد که به طور متوسط، هوازدگی سنگ‌ها تقریباً ۳۵ درصد از انتشار دی اکسید کربن رودخانه‌ای را در منطقه مورد مطالعه جبران می‌کند. علاوه بر این، در مناطقی که خاک منجمد فقط در تکه‌های جدا از هم باقی مانده است، جذب کربن زمین‌شناسی گاهی اوقات به طور کامل انتشار بیولوژیکی را جبران می‌کند یا حتی از آن پیشی می‌گیرد.

ما دریافتیم که با کاهش وسعت خاک منجمد، انتشار دی اکسید کربن از رودخانه‌ها کاهش می‌یابد، در حالی که جذب کربن از طریق هوازدگی سنگ‌ها افزایش می‌یابد. در برخی از حوضه‌های آبریز که خاک منجمد ناهمگن‌تر شده است، جذب کربن از طریق هوازدگی به اندازه‌ای زیاد بوده که انتشار دی اکسید کربن از رودخانه‌ها را جبران کرده یا حتی از آن پیشی گرفته است.

این مطالعه نشان داد که فرآیند‌های زمین‌شناسی می‌توانند در تأثیر بر آب و هوا با فرآیند‌های بیولوژیکی رقابت کنند. دانشمندان تأکید می‌کنند که چرخه‌های کربن بیولوژیکی و زمین‌شناسی ارتباط نزدیکی با هم دارند.

به گفته یان کارلسون، استاد گروه بوم‌شناسی و علوم محیطی دانشگاه اومئو، برای درک اینکه آیا ذوب شدن خاک منجمد، گرمایش جهانی را تسریع می‌کند یا کند می‌کند، لازم است هم کربن آزاد شده از خاک‌های باستانی و هم کربن مصرف شده در طول هوازدگی سنگ‌ها را در نظر بگیریم.

با این حال، نویسندگان این مطالعه هشدار دادند که این مکانیسم را نمی‌توان به عنوان یک راه حل قطعی برای تغییرات اقلیمی در نظر گرفت. واکنش‌های شیمیایی در یک محیط ذوب بسیار پیچیده هستند و راندمان جذب به انواع خاص مواد معدنی موجود در خاک بستگی دارد. محققان توصیه می‌کنند هنگام پیش‌بینی‌های اقلیمی آینده، منابع زمین‌شناسی و چاه‌های کربن را در نظر بگیرند.

در ۹ ژوئن، ساینس دیلی از گسترش یک ماده شیمیایی دائمی در سراسر زمین خبر داد. دانشمندان تخمین می‌زنند که بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲، تقریباً ۳۳۵۵۰۰ تن تری‌فلورواستیک اسید (TFA) - مواد شیمیایی دائمی از گروه پر و پلی‌فلوروآلکیل که عملاً تجزیه‌ناپذیر هستند و می‌توانند در آب، خاک و موجودات زنده انباشته شوند - روی سطح سیاره رسوب کرده‌اند. محققان تأکید کردند که این امر به دلیل تجزیه مواد مورد استفاده در سیستم‌های تبرید، تهویه مطبوع و برخی از دارو‌های بیهوشی بوده است.

منبع: iz