علائم بیماری‌ام‌اس و بیماری‌های روماتیسمی چه تفاوتی دارند؟

یک فوق‌تخصص روماتولوژی با اشاره به شباهت برخی علائم بیماری‌ام‌اس و بیماری‌های روماتیسمی هشدار داد که این همپوشانی گاهی تشخیص را دشوار می‌کند، اما وجود نشانه‌های عصبی مانند تاری دید، بی‌حسی و گزگز اندام‌ها بیشتر به نفع ابتلا به‌ام‌اس است.

به گزارش مجله خبری نگار/رکنا، دکتر صفی‌خانی، فوق‌تخصص روماتولوژی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، با بیان اینکه‌ام‌اس و بسیاری از بیماری‌های روماتیسمی در گروه بیماری‌های خودایمنی قرار می‌گیرند، گفت: در این بیماری‌ها سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت‌های خودی حمله می‌کند و موجب آسیب به اندام‌های مختلف می‌شود.

وی توضیح داد که بیماری‌های خودایمنی می‌توانند بخش‌های مختلف بدن از جمله مفاصل، تیروئید و حتی سیستم عصبی مرکزی را درگیر کنند. بسیاری از بیماری‌های روماتیسمی مانند لوپوس و شوگرن نیز منشأ خودایمنی دارند و به همین دلیل شباهت‌هایی میان علائم آنها و‌ام‌اس دیده می‌شود.

به گفته این متخصص، مهم‌ترین تفاوت میان این دو گروه بیماری، نوع علائم غالب آنهاست. در‌ام‌اس معمولاً علائم عصبی مانند تاری دید، اختلالات شنوایی، بی‌حسی، گزگز و خواب‌رفتگی اندام‌ها مشاهده می‌شود، در حالی که بیماری‌های روماتیسمی بیشتر با درد، خشکی، سفتی و تورم مفاصل همراه هستند.

دکتر صفی‌خانی تأکید کرد که برخی نشانه‌ها ممکن است در هر دو بیماری دیده شوند و به همین دلیل تشخیص تنها بر اساس یک علامت امکان‌پذیر نیست. وی افزود: برای تشخیص دقیق، مجموعه علائم، معاینات تخصصی و بررسی‌های تکمیلی باید در کنار یکدیگر مورد ارزیابی قرار گیرند.

این فوق‌تخصص روماتولوژی همچنین با رد این باور که بیماری‌های روماتیسمی فقط افراد سالمند را درگیر می‌کنند، گفت: بسیاری از این بیماری‌ها در جوانی یا میانسالی آغاز می‌شوند و تشخیص دیرهنگام آنها می‌تواند به مزمن شدن بیماری و بروز عوارض جدی‌تر منجر شود.

وی درباره عوامل مؤثر در بروز بیماری‌های خودایمنی اظهار کرد: ژنتیک، عوامل محیطی و سبک زندگی همگی در ایجاد این بیماری‌ها نقش دارند. در مورد‌ام‌اس نیز عواملی مانند مصرف دخانیات، چاقی در دوران کودکی، کمبود ویتامین D و کاهش دریافت نور خورشید از عوامل شناخته‌شده خطر محسوب می‌شوند.

دکتر صفی‌خانی در پایان خاطرنشان کرد که داشتن زمینه ژنتیکی به تنهایی به معنای ابتلا به بیماری نیست و سبک زندگی سالم می‌تواند نقش مهمی در کاهش خطر بروز بیماری‌های خودایمنی داشته باشد. به گفته وی، توجه به علائم اولیه و مراجعه به‌موقع به پزشک، مهم‌ترین راه برای تشخیص زودهنگام و کنترل بهتر این بیماری‌ها است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری