غرب تصویر دقیقی از واقعیت‌های میدانی و پیچیدگی‌های تاریخی، اجتماعی و فرهنگی ایران ارائه نمی‌دهد

به گزارش مجله خبری نگار، پاتریک رینگنبرگ در گفت‌و‌گو اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) به فضای جنگ اطلاعاتی در مناقشه‌های نظامی اشاره کرد و گفت: درچنین شرایطی طبیعی است که رسانه‌ها به‌ویژه رسانه‌های جریان اصلی، بیشتر روایت‌هایی را بازتاب دهند که از سوی طرف‌های قدرتمند در عرصه رسانه‌ای مطرح می‌شود.

به گفته وی، در بسیاری از موارد روایت‌هایی که در رسانه‌های بزرگ غربی درباره درگیری‌ها منتشر می‌شود، عمدتا بر اساس دیدگاه‌ها و تحلیل‌های آمریکایی و اسرائیلی شکل می‌گیرد.

این ایران شناس ادامه داد: در مقابل، برخی رسانه‌های مستقل یا جایگزین گاه تلاش می‌کنند، تصویر متفاوتی از تحولات ارائه دهند و با نگاه چندجانبه‌تر به مسائل بپردازند. با این حال آنچه بیش از همه جلب توجه می‌کند، شکاف قابل توجه میان آنچه در رسانه‌های بزرگ مطرح می‌شود و واقعیت‌هایی است که در میدان رخ می‌دهد.

این پژوهشگر سوئیسی تاکید کرد که مساله اصلی تنها به نحوه اطلاع‌رسانی محدود نمی‌شود، بلکه به موضوعی عمیق‌تر یعنی شناخت ایران بازمی‌گردد.

به گفته وی، مراکز دانشگاهی و پژوهشی متعددی در اروپا و ایالات متحده به حوزه ایران‌شناسی مشغول هستند و آثار علمی ارزشمندی نیز در این زمینه منتشر شده است، اما به نظر می‌رسد این دانش دانشگاهی کمتر در فرایند تصمیم‌گیری‌های سیاسی، دیپلماتیک یا حتی نظامی مورد توجه قرار گرفته است.

رینگنبرگ با اشاره به پیچیدگی‌های تاریخی، فرهنگی و اجتماعی ایران، گفت: کشوری مانند ایران که دارای پیشینه‌ای طولانی و ساختاری اجتماعی متنوع است، نیازمند شناختی چندبُعدی و دقیق است.

به باور این کارشناس، اگر چنین شناختی در فرایند سیاست‌گذاری وجود نداشته باشد، احتمال شکل‌گیری برداشت‌های ناقص یا حتی نادرست افزایش می‌یابد.

وی همچنین به برخی رویکرد‌های رایج در مطالعات مربوط به ایران در غرب، اشاره کرد و گفت: گاهی برخی چارچوب‌های تفسیری یا پارادایم‌های تحلیلی باعث می‌شوند که واقعیت‌های پیچیده جامعه ایران به چند مؤلفه محدود تقلیل داده شود. در چنین شرایطی بخشی از واقعیت‌های اجتماعی، فرهنگی و تاریخی نادیده گرفته می‌شود و تصویر کاملی از ایران شکل نمی‌گیرد.

این ایران‌شناس سوئیسی افزود: در فضای آکادمیک طبیعی است که دیدگاه‌های متفاوتی درباره یک کشور یا جامعه وجود داشته باشد و پژوهشگران از زاویه‌های مختلف به بررسی آن بپردازند، اما در مورد ایران گاه نوعی پیش‌داوری یا فرافکنی نیز دیده می‌شود؛ به این معنا که برخی چارچوب‌های تحلیلی از پیش تعیین‌شده بر واقعیت‌های ایران تحمیل می‌شود.

رینگنبرگ در ادامه تاکید کرد که برای دستیابی به شناخت دقیق‌تر از ایران، لازم است نگاه‌های تک‌بعدی کنار گذاشته شود و همه پویایی‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی این کشور مورد توجه قرار گیرد.

به گفته این کارشناس، ایران را نمی‌توان تنها از خلال برخی رویداد‌های مقطعی یا جریان‌های خاص فهمید، بلکه باید مجموعه‌ای از عوامل تاریخی و اجتماعی را در کنار هم بررسی کرد.

وی در پایان هشدار داد که کمبود شناخت واقعی از یک کشور می‌تواند پیامد‌های جدی در عرصه سیاست بین‌الملل داشته باشد.

به باور رینگنبرگ، ناآگاهی یا برداشت‌های ناقص درباره یک جامعه نه‌تنها به حل بحران‌ها کمک نمی‌کند، بلکه در برخی موارد حتی می‌تواند زمینه‌ساز تشدید تنش‌ها و شکل‌گیری درگیری‌های جدید شود.