چرا کووید به مغز حمله می‌کند در حالی که آنفولانزا فقط ریه‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟!

به گزارش مجله خبری نگار، دکتر شوبین چن، استاد میکروبیولوژی و ایمونولوژی در مرکز تحقیقات زیست‌پزشکی تولین و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: «آنفلوآنزا و کووید-۱۹ جمعیت زیادی را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهند و آسیب‌های جدی به سلامت وارد می‌کنند، اما مکانیسم‌های پشت اثرات بلندمدت آنها هنوز به طور کامل درک نشده است.»

محققان برای تشخیص اثرات مشترک عفونت‌های حاد تنفسی از اثرات منحصر‌به‌فرد کووید-۱۹، از یک مدل موش برای بررسی بافت ریه و مغز پس از بهبود عفونت استفاده کردند.

هر دو ویروس تصویر مشابهی در ریه‌ها به جا گذاشته‌اند: سلول‌های ایمنی که نتوانسته‌اند به طور کامل به حالت عادی خود بازگردند، و تجمع فزاینده کلاژن (پروتئینی مرتبط با ایجاد اسکار).

این تغییرات می‌توانند سفتی بافت ریه را افزایش داده و تنفس را دشوارتر کنند، که از نظر بیولوژیکی می‌تواند توضیح دهد که چرا برخی افراد پس از عفونت‌های تنفسی از تنگی نفس مداوم رنج می‌برند.

اما وقتی محققان وضعیت را دقیق‌تر بررسی کردند، یک تفاوت اساسی یافتند. پس از آنفولانزا، ریه‌ها وارد "حالت ترمیم" شدند و سلول‌های تخصصی را به مناطق آسیب‌دیده فرستادند تا به بازسازی پوشش مجاری هوایی کمک کنند. این پاسخ ترمیمی پس از عفونت کووید-۱۹ تا حد زیادی وجود نداشت، که نشان می‌دهد ویروس ممکن است در روند طبیعی ترمیم ریه‌ها اختلال ایجاد کند.

اثر انگشت منحصر‌به‌فرد کووید در مغز

واضح‌ترین تفاوت‌ها در مغز ظاهر شد. اگرچه هیچ ویروسی در بافت مغز یافت نشد، موش‌های آلوده به کووید-۱۹ علائم التهاب مداوم مغز را برای هفته‌ها، همراه با مناطقی از خونریزی‌های ریز، نشان دادند.

تجزیه و تحلیل بیان ژن، سیگنال‌های التهابی مداوم و اختلال در مسیر‌های دخیل در تنظیم سروتونین و دوپامین، دو سیستم مرتبط با خلق و خو، شناخت و سطح انرژی، را نشان داد. این تغییرات مداوم تا حد زیادی در حیوانات آلوده به آنفولانزا وجود نداشت.

چن گفت: «در هر دو عفونت، ما آسیب طولانی‌مدت ریه را مشاهده کردیم، اما اثرات طولانی‌مدت بر مغز منحصر به SARS-CoV-۲ بود. این تمایز برای درک کووید طولانی‌مدت اساسی است.»

محققان معتقدند که این تفاوت به دلیل ماهیت پاسخ سیستم ایمنی به هر ویروس است، به طوری که کووید-۱۹ یک پاسخ التهابی طولانی مدت و بیش از حد را ایجاد می‌کند که رگ‌های خونی ریز در مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهد، در حالی که پاسخ بدن به آنفولانزا بیشتر مختص سیستم تنفسی است.

با شناسایی این تغییرات بیولوژیکی، این مطالعه مبنای واضح‌تری برای نظارت بر بیماران و توسعه درمان‌هایی با هدف جلوگیری از آسیب‌های طولانی‌مدت فراهم می‌کند.

از آنجایی که علائم مداوم، روند بهبودی را برای برخی پیچیده‌تر می‌کند، درک علل آنها برای کاهش عواقب طولانی مدت بر سلامتی ضروری است.

منبع: مدیکال اکسپرس