دانشمندان کشف کرده‌اند که چگونه سرطان پوست یاد می‌گیرد که در برابر درمان مقاومت کند

سرطان پوست با استفاده از جهش‌ها یاد گرفته است که در برابر ایمونوتراپی مقاومت کند.

به گزارش مجله خبری نگار،ملانوما، تهاجمی‌ترین شکل سرطان پوست، می‌تواند به گونه‌ای تکامل یابد که از ایمونوتراپی فرار کند. این نتیجه‌ای است که دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس به آن رسیده‌اند. یافته‌های آنها در مجله Immunity منتشر شده است.

محققان دریافته‌اند که وقتی ملانوما عود می‌کند، سلول‌های تومور اغلب دچار تغییرات ژنومی عمده می‌شوند - بخش‌هایی از DNA حذف یا تکثیر می‌شوند.

این تغییرات بر ژن‌هایی تأثیر می‌گذارند که توانایی سلول‌ها برای خود تخریبی در طول حمله ایمنی را کنترل می‌کنند. در نتیجه، سلول‌های سرطانی حتی پس از درمان موفقیت‌آمیز زنده می‌مانند و در نهایت باعث رشد مجدد تومور می‌شوند.

به گفته‌ی پروفسور راجر لو، نویسنده‌ی ارشد این مطالعه، دانشمندان به‌طور سنتی بر جهش‌های نقطه‌ای تمرکز کرده‌اند، اما تغییرات در مقیاس بزرگ در تعداد کپی ژن نیز نقش کلیدی در ایجاد مقاومت در برابر درمان ایفا می‌کند.

دانشمندان خاطرنشان می‌کنند: «مقاومت در برابر مهارکننده‌های ایست بازرسی ایمنی، که شکل اصلی ایمونوتراپی است، در ۴۰ تا ۶۰ درصد از بیماران مشاهده می‌شود: پس از بهبود اولیه، بیماری آنها دوباره عود می‌کند.»

برای درک چگونگی ایجاد مقاومت، تیم تحقیقاتی تومور‌های بیماران را قبل و بعد از عود بیماری و همچنین داده‌های حاصل از کشت سلولی و مدل‌های موشی مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. دانشمندان دریافتند که کاهش توانایی سلول‌ها در انجام آپوپتوز (مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی) آنها را در برابر حملات ایمنی مصون می‌کند.

وقتی محققان از دارو‌هایی استفاده کردند که حساسیت سلول‌ها را به آپوپتوز افزایش می‌دهند، حساسیت تومور‌ها به ایمونوتراپی بازیابی شد. در یک آزمایش روی موش‌ها، ترکیبی از ایمونوتراپی و یک داروی پروآپوپتوز از عود ملانوما جلوگیری کرد.

به گفته لو، هدف قرار دادن سلول‌های مقاوم نوپا در تومور‌های باقیمانده می‌تواند اثربخشی درمان را طولانی‌تر کرده و خطر عود را کاهش دهد. این تیم همچنین نشان داد که برخی از جهش‌های مسئول مقاومت حتی قبل از شروع درمان در تومور وجود دارند که اهمیت نظارت ژنتیکی زودهنگام را برجسته می‌کند.

محققان قصد دارند تجزیه و تحلیل را گسترش دهند تا بیماران و مدل‌های بیشتری را برای توسعه استراتژی‌های پیشگیری از مقاومت و آزمایش‌های بالینی جدید در بر بگیرد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری