متیو اودول، دگردیسی «دیوانه‌وار» که توجه تیم ملی فرانسه را به خود جلب کرده است

به گزارش مجله خبری نگار، متیو اودول که با لباس تیم لنز آر سی به روشنی می‌درخشد، همچنان تأثیرگذار است. فراتر از توانایی مشهورش در سانتر، قدرت بدنی و پیشرفت ورزشی قابل توجه اوست که واقعاً جذاب است. تحلیلی از این ظهور برجسته، که توسط رختکن لنز و پیر سیج تأیید شده است، در حالی که تیم ملی فرانسه در افق دیده می‌شود.

«سانتر متیو اودول، ضربه سر اودسون ادوارد... سانتر متیو اودول، ضربه سر اودسون ادوارد.» این بدون شک شعار بی‌چون و چرای پایان سال ۲۰۲۵ در لیگ ۱ است. این ارتباط آنقدر خوب کار می‌کند که متیو اودول را به کانون توجه سوق داده است، تا جایی که کارت FUT او در بازی محبوب FC۲۶ EA SPORTS تقویت شده است. در جناح چپ، بازیکن سابق متز که تابستان گذشته پس از یک فصل عالی با باشگاه لورن با ۳.۵ میلیون یورو قرارداد بست، دیگر به بازی خوب اکتفا نمی‌کند: او مسلط است و مشکلات واقعی ایجاد می‌کند. با سه پاس گل در دو بازی آخر خود (و پنج پاس گل در شش بازی آخر خود در لیگ ۱)، مدافع کناری لنس، که در حال حاضر دومین پاسور برتر لیگ است، به نظر می‌رسد در ۲۹ سالگی به اوج خود رسیده است. اما در حالی که ناظران پای چپ او را ستایش می‌کنند، جنبه دیگری، بسیار چشمگیرتر از این بازیکن در درون خود آشکار می‌شود.

آدرین توماسون: «ما به آن حیوان می‌گوییم، چون آسیب می‌رساند.»

برای درک عمقی که این بازیکن به دست آورده، باید به حرف‌های کسانی که هر روز در اطرافش هستند گوش دهید. آدرین توماسون، کاپیتان و چهره کلیدی رختکن سانگ ات اور، در تماسی که با ما داشت، روایت جالبی از او ارائه داد. اودول، برخلاف تصویر بازیکن شکننده روز‌های اولش (که با چهار پارگی رباط صلیبی مشخص می‌شود)، در واقع ماشینی است که در تمام بازی‌های لیگ سانگ ات اور (۱۴۳۰ دقیقه از ۱۴۴۰ دقیقه ممکن) در ترکیب اصلی بوده است. توماسون با تأکید بر نگرش بی‌عیب و نقص این مدافع کناری به ما گفت: «این فوق‌العاده است. از روز اول، کسی را کشف کردم که بسیار متعهد است. چه قبل، چه در حین یا بعد از تمرین، او همیشه ۱۲۰٪ توان خود را می‌گذارد. قبل از تمرین، او برنامه‌ای دارد که شامل دوچرخه‌سواری، تمرینات اصلی زیاد و تمرینات با وزنه می‌شود. در طول جلسه، او کاملاً متمرکز است، از گرم کردن تا بازی آخر.» و سپس او خود را حتی بیشتر از قبل تحت فشار قرار می‌دهد: دوچرخه‌سواری، تمرینات با وزنه برای بالاتنه و پایین‌تنه...»

به گفته شماره ۲۸ تیم RC Lens، او از نظر فیزیکی هم چهره‌ای کلیدی در رختکن است. «او یک الگو و یک نیروی محرکه است، به نظرم برای همه بازیکنان دیگر، چه جوان و چه پیر، چون هرگز تسلیم نمی‌شود؛ و علاوه بر این، وادار کردن او به استراحت و نفس کشیدن، می‌دانم که همیشه کمی پیچیده است، چون او همیشه می‌تواند سر تمرین باشد.» کاپیتان لنز می‌گوید: «این سخت‌گیری و قدرت، لقبی نسبتاً غیرمعمول در رختکن برای او به ارمغان آورده است: «او یک هیولای فیزیکی واقعی است. گاهی اوقات در بین خودمان، او را «حیوان» صدا می‌زنیم، چون از پهلوهایش ویرانی به بار می‌آورد. او حریف سرسختی است، عضلاتش در دوئل‌ها بیرون می‌زنند.» تصویری که به سرعت در فضای مجازی پخش شد، این برداشت بصری را تأیید می‌کند: عکسی که سورین کورب (La Voix du Nord) در طول مسابقه آنژه-لنس گرفته است. این عکس که در شبکه‌های اجتماعی به طور گسترده مورد توجه قرار گرفت، چنان تحت تأثیر عضلات این بازیکن قرار گرفت که برخی معتقد بودند جعلی است. با این حال، این عکس واقعیت محض را نشان می‌دهد.

پیر سیج: «او برای خیلی‌ها پیام می‌فرستد.»

این بُعد فیزیکی، همراه با هوش بازی نادر، بدیهی است که از توجه مربی‌اش دور نمانده است. پس از پیروزی قاطع مقابل نیس (۲-۰)، پیر سیج مشتاق بود تا از عملکرد شاگردش تمجید کند، در عین حال استقلال تاکتیکی او را نیز برجسته کند. مربی لنس قبل از اینکه اظهارات مهمی در مورد آینده بین‌المللی بازیکنش داشته باشد، تحلیل کرد: «بازیکنان ویژگی‌هایی دارند، حرفه‌ای‌های بزرگی هستند و می‌توانند بدون دخالت کادر مربیگری خود را نشان دهند. فرصت‌هایی برای بازی وجود دارد که آنها از آنها استفاده می‌کنند.»: «ما کار خاصی با متیو اودول (..) انجام نداده‌ایم: او به سادگی یک بازیکن خوب است و برای بسیاری از مردم پیام می‌فرستد.»

خود بازیکن خونسردی خود را حفظ می‌کند. متیو اودول در مصاحبه با Ligue ۱+ در مواجهه با شایعات فزاینده‌ای که او را به تیم ملی فرانسه مرتبط می‌کند، با شوخ‌طبعی و احتیاط گفت: «فصل تعطیلات است، باید چند هدیه بدهید.» او با لبخند به پاس گل‌هایش اشاره کرد. «الان صحبت‌های زیادی در مورد آن می‌شود (اشاره به تیم ملی فرانسه)، اما من روی کاری که با لنز انجام می‌دهم تمرکز دارم. باید به همین روند ادامه دهم تا بتوانم بعداً به این تابستان فکر کنم.»

مسیر روشنی در جناح چپ برای تیم ملی فرانسه باز می‌شود.

این احتیاط قابل تحسین است، اما واقعیت موجود غیرقابل انکار است: این تجدید حیات در زمانی حیاتی برای دیدیه دشان، تنها چند ماه قبل از جام جهانی ۲۰۲۶، رخ می‌دهد. پست دفاع چپ همچنان یکی از ناپایدارترین پست‌های تیم ملی فرانسه است. جدا از لوکاس دینیه، که به لطف قابلیت اطمینان دفاعی‌اش بار دیگر به یک بازیکن ضروری تبدیل شده است، این رقابت‌ها با مشکل مواجه است. فرانسه از کمبود مزمن متخصصان واقعی رنج می‌برد و اغلب مربی را مجبور می‌کند تا با به کارگیری مدافعان میانی در پست‌های کناری یا تبدیل هافبک‌ها به دفاع چپ، بداهه‌پردازی کند. این امر به ویژه با توجه به اینکه جایگاه تئو هرناندز، دیگر بازیکن ثابت تیم، کاهش یافته است، صادق است. بازیکن سابق آث میلان که چند ماه گذشته در عربستان سعودی برای الهلال بازی می‌کرد، به دلیل کاستی‌های دفاعی و عملکرد رو به افول خود به طور فزاینده‌ای مورد انتقاد قرار گرفته است.

در این برهوت قطعیت‌ها، مشخصات متیو اودول، یک چپ‌پای تمام‌عیار، یک "حیوان" فیزیکی، مسلط به الزامات تاکتیکی و ثبات تزلزل‌ناپذیر از ابتدای فصل، به عنوان یک ناهنجاری خوشایند به نظر می‌رسد. اگر منطق ورزشی غالب باشد، ثبات او او را به معتبرترین کاندیدا برای ایجاد تحول در سلسله مراتبی تبدیل می‌کند که شکننده‌تر از همیشه است.