به گزارش مجله خبری نگار،دانشمندان چینی از دانشگاه پزشکی تیانجین تفاوتهای کلیدی در ساختار مغز و رفتار بزرگسالانی که بدون خواهر و برادر بزرگ شدهاند را شناسایی کردهاند. این کشف، کلیشههای رایج در مورد تک فرزندان را به عنوان "مشکلساز" رد میکند و ارتباطی بین ویژگیهای رشدی آنها و محیط پرورششان را آشکار میسازد. این مطالعه در مجله علمی Nature Human Behavior (NHB) منتشر شده است.
مطالعات گذشته نتایج متفاوت و گاه متناقضی به همراه داشته است، گاهی به پیامدهای منفی تک فرزندی اشاره کرده و گاهی بر پیامدهای مثبت آن تأکید کرده است.
علاوه بر این، این تأثیرات منفی و مثبت در مطالعات مختلف متناقض بودهاند، به طوری که برخی مطالعات نشان میدهند که تکفرزندان معمولاً در مدرسه عملکرد بهتری دارند، اجتماعیتر هستند و کمتر مشکلساز میشوند، در حالی که برخی دیگر خلاف این را نشان دادهاند.
این تیم دادههای ۲۳۹۷ شرکتکننده در پروژه تصویربرداری ژنتیک چین (CHIMGEN) را تجزیه و تحلیل کرد و مغز و رفتار تکفرزندان را با کسانی که خواهر یا برادر داشتند مقایسه کرد.
این مطالعه ساختار و فعالیت مغز، تواناییهای شناختی (حافظه و یادگیری)، سلامت روان و ویژگیهای شخصیتی را در نظر گرفته است.
دانشمندان کشف کردهاند که تکفرزندان اغلب به دلیل ارتباطات توسعهیافتهتر در نواحی گفتاری مغز، مهارتهای زبانی بهتری از خود نشان میدهند. آنها همچنین مخچه بزرگتری دارند که امکان هماهنگی بهتر را فراهم میکند.
با این حال، کودکان تنها بیشتر احتمال داشت که فعالیت حرکتی کمتری داشته باشند و حجم کلی مغزشان کوچکتر باشد. دلایل پدیده اخیر هنوز مشخص نیست.
برخلاف افسانههایی که در مورد «خودخواهی» یا «ناسازگاری اجتماعی» وجود دارد، تکفرزندها تواناییهای شناختی بالاتری، نمرات سلامت روان بهتر و مهارتهای اجتماعی خنثی یا مثبت نشان دادهاند.
به گفته دانشمندان، تأثیر اصلی بر رشد کودکان، فقدان خواهر و برادر نبود، بلکه وضعیت اقتصادی-اجتماعی خانواده، سطح مراقبت والدین و دسترسی به آموزش بود.