گزارش تکان‌دهنده سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که ۸۴۰ میلیون زن خشونت فیزیکی یا جنسی را تجربه کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، طبق داده‌های گزارشی که توسط سازمان بهداشت جهانی و شرکای آن در سازمان ملل متحد در ۱۹ نوامبر منتشر شد، از هر سه زن در سراسر جهان، یک نفر - تقریباً ۸۴۰ میلیون زن - در طول زندگی خود خشونت جنسی یا خشونت از سوی شریک زندگی خود را تجربه کرده است. این رقم از سال ۲۰۰۰ عملاً بدون تغییر باقی مانده است.

تنها در دوازده ماه گذشته، ۳۱۶ میلیون زن، یا ۱۱٪ از زنان ۱۵ سال به بالا، خشونت فیزیکی یا جنسی را از سوی شریک زندگی خود تجربه کرده‌اند.

این گزارش برای اولین بار تخمین‌هایی از خشونت جنسی اعمال شده توسط افراد غیر شریک زندگی را آشکار می‌کند، به طوری که ۲۶۳ میلیون زن از سن پانزده سالگی خشونت جنسی را از سوی فردی غیر از شریک زندگی خود تجربه کرده‌اند.

کارشناسان تأکید می‌کنند که تعداد واقعی به دلیل گزارش‌نشده‌ی ناشی از ترس و انگ اجتماعی، بسیار بیشتر از این رقم است.

دکتر تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیرکل سازمان بهداشت جهانی، اظهار داشت که «خشونت علیه زنان یکی از قدیمی‌ترین و گسترده‌ترین بی‌عدالتی‌ها در تاریخ بشر است، با این حال همچنان یکی از مسائلی است که کمتر به آن پرداخته شده است.» وی افزود: «هیچ جامعه‌ای را نمی‌توان عادلانه، امن یا سالم توصیف کرد، مادامی که نیمی از جمعیت آن در ترس زندگی می‌کنند. پایان دادن به این خشونت فقط یک موضوع سیاسی نیست؛ بلکه مسئله کرامت، برابری و حقوق بشر است.»

در بحبوحه نیاز‌های فزاینده، تلاش‌ها برای مبارزه با خشونت علیه زنان با چالش‌های قابل توجهی در زمینه تأمین بودجه رو‌به‌رو است. در سال ۲۰۲۲، تنها ۰.۲٪ از کل کمک‌های توسعه جهانی به برنامه‌هایی با هدف پیشگیری از خشونت علیه زنان اختصاص یافت و بودجه در سال ۲۰۲۳ همچنان رو به کاهش بود.

این گزارش نسبت به پیامد‌های مخرب خشونت علیه زنان، از بارداری‌های ناخواسته گرفته تا افزایش خطر افسردگی و عفونت‌های مقاربتی، هشدار می‌دهد. همچنین تأکید می‌کند که چرخه خشونت از اوایل زندگی یک زن آغاز می‌شود، به طوری که تنها در سال گذشته ۱۲.۵ میلیون دختر نوجوان ۱۵ تا ۱۹ ساله خشونت فیزیکی یا جنسی را از سوی شریک زندگی خود تجربه کرده‌اند.

نرخ خشونت بین مناطق مختلف متفاوت است، به طوری که اقیانوسیه (به استثنای استرالیا و نیوزیلند) با ۳۸ درصد بالاترین نرخ را ثبت کرده است که بیش از سه برابر میانگین جهانی است.

با وجود این تصویر تاریک، این گزارش به برخی نمونه‌های مثبت در کشور‌هایی که تعهد سیاسی واقعی نشان داده‌اند، اشاره می‌کند. در کامبوج، یک پروژه ملی جامع برای نوسازی قوانین خشونت خانگی و بهبود کیفیت خدمات ارائه شده به قربانیان در حال انجام است. چندین کشور دیگر، از جمله اکوادور، لیبریا، ترینیداد و توباگو و اوگاندا، نیز برنامه‌های عملیاتی با بودجه ملی را برای رسیدگی به این موضوع تدوین کرده‌اند.

این گزارش خواستار اقدامات قاطع برای تسریع پیشرفت جهانی، از جمله تقویت برنامه‌های پیشگیری مبتنی بر شواهد، بهبود خدمات متمرکز بر بازماندگان، سرمایه‌گذاری در سیستم‌های داده برای شناسایی آسیب‌پذیرترین گروه‌ها و اجرای قوانین و سیاست‌هایی است که از توانمندسازی زنان و دختران حمایت می‌کند.

این گزارش با رونمایی از ویرایش دوم گزارش «احترام به زنان: پیشگیری از خشونت علیه زنان» همراه بود که راهنمایی‌های به‌روز شده‌ای را برای پیشگیری از خشونت، از جمله در زمینه‌های بشردوستانه، ارائه می‌دهد.

در این گزارش آمده است: «دیگر جایی برای سکوت یا انفعال بیشتر وجود ندارد. ما به تعهد قوی و اقدام فوری رهبران برای پایان دادن به خشونت علیه زنان و دختران نیاز داریم.»

منبع: نیوز مدیکال