ژاپن تهدید‌های انقلابی بزرگی علیه قطر و عربستان سعودی مطرح کرد

به گزارش مجله خبری نگار، طبق گزارش‌ها، فدراسیون فوتبال ژاپن (JFA) در حال بررسی جدایی تاریخی از کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) است. به گفته چندین رسانه عراقی و ژاپنی، توکیو در حال بررسی خروج از این سازمان قاره‌ای برای ایجاد یک نهاد جدید است: فدراسیون فوتبال شرق آسیا. این ایده که تنها چند ماه پیش غیرقابل تصور به نظر می‌رسید، از دل نگرانی عمیق در JFA زاده شد. رهبران ژاپن تغییر در مدیریت AFC را که به طور فزاینده‌ای تحت نفوذ کشور‌های خلیج فارس، به ویژه قطر و عربستان سعودی تلقی می‌شود، محکوم می‌کنند. تصمیمات اخیر پیرامون لیگ قهرمانان آسیا، نارضایتی پنهانی را برانگیخته است.

در قلب این خشم: مجموعه‌ای از حوادث که اعتبار AFC را تضعیف کرده است. برگزاری کل دوره ۲۰۲۴-۲۰۲۵ مسابقات ACLE در عربستان سعودی در ژاپن به عنوان یک توهین تلقی شد و شرایط سفر و ریکاوری بسیار دشوارتری را برای باشگاه‌های شرق آسیا تحمیل کرد. اخیراً، انصراف باشگاه چینی شاندونگ تایشان، در اواسط مسابقات، باعث تغییر در رتبه‌بندی شد و به ضرر باشگاه ژاپنی ویسل کوبه تمام شد که با وجود عملکرد قوی خود، تنزل رتبه یافت. علاوه بر این، جریمه ۱۰ هزار دلاری کوبه به دلیل یک حادثه جزئی بود که در توکیو به عنوان نمونه‌ای آشکار از استاندارد‌های دوگانه تلقی شد. این تصمیمات، که خودسرانه تلقی می‌شدند، سرانجام JFA را متقاعد کردند که دیگر عدالت ورزشی در AFC تضمین نمی‌شود.

پروژه‌ای برای متحول کردن فوتبال جهان

فراتر از حوادث گاه به گاه، فدراسیون فوتبال ژاپن معتقد است که مدل حاکمیتی AFC عمیقاً نامتعادل است. گفته می‌شود قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی، به لطف نفوذ اقتصادی خود، نفوذ فزاینده‌ای بر داوران، حق پخش تلویزیونی و توزیع مسابقات اعمال می‌کنند. بسیاری از ناظران ژاپنی همچنین به کنترل سیاسی بر انتصابات داخلی و تصمیمات انضباطی اشاره می‌کنند. علاوه بر این، ناامیدی ورزشی نیز وجود دارد: برنامه‌های اعمال شده توسط AFC، تیم‌ها و باشگاه‌های شرق آسیا را که بازیکنان آنها اغلب در اروپا بازی می‌کنند، به شدت جریمه می‌کند. ستارگانی مانند تاکه‌فوسا کوبو، تاکومی مینامینو و کائورو میتوما باید هزاران کیلومتر برای پیوستن به تیم‌های ملی خود سفر کنند که به ضرر بهبودی و عملکرد آنهاست.

فرضیه یک کنفدراسیون منطقه‌ای جدید که ژاپن، کره جنوبی، کره شمالی، چین، هنگ کنگ و چندین کشور جنوب شرقی آسیا (ویتنام، تایلند، اندونزی) را گرد هم می‌آورد، اکنون جدی گرفته می‌شود. منابع نزدیک به فدراسیون فوتبال ژاپن ادعا می‌کنند که عراق، که از کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز ناراضی است، برای پیوستن به این "فدراسیون شرق آسیا" احتمالی ابراز علاقه کرده است. اگر چنین پروژه‌ای به مرحله اجرا برسد، زلزله‌ای در فوتبال آسیا ایجاد خواهد کرد. کنفدراسیون فوتبال آسیا نه تنها پویاترین بازار‌های خود مانند ژاپن، کره جنوبی و چین را از دست خواهد داد، بلکه بخش بزرگی از درآمد‌های تجاری و تلویزیونی خود را نیز از دست خواهد داد. در آن صورت، تعادل ژئوپلیتیکی فوتبال قاره‌ای کاملاً از نو ترسیم خواهد شد و دو قطب رقیب، یکی تحت سلطه خلیج فارس و دیگری تحت سلطه شرق آسیا، به وجود خواهد آمد.

چنین جدایی‌ای پیامد‌های بین‌المللی نیز خواهد داشت. از منظر ورزشی، فیفا با یک معضل بی‌سابقه رو‌به‌رو خواهد شد، زیرا جیانی اینفانتینو و دستیارانش باید یک کنفدراسیون جدید را به رسمیت بشناسند، مناطق انتخابی جام جهانی را از نو تعریف کنند و مدار‌های رقابتی موجود را مختل کنند. از منظر سیاسی، این اقدام ژاپن را می‌توان به عنوان اقدامی برای استقلال از قدرت‌های نفتی خلیج فارس، بلکه به عنوان تلاشی برای ایجاد توازن قدرت در فوتبال جهان تلقی کرد. برای بسیاری از تحلیلگران، این پروژه فقط یک مسئله ورزشی نیست: این نشان دهنده تضاد نفوذ بین دو دیدگاه از آسیا است، یکی متمرکز بر قدرت نرم و مدرنیته، و دیگری متمرکز بر قدرت مالی و دیپلماتیک. در هر صورت، اگر فدراسیون فوتبال ژاپن این گام را بردارد، کل چهره فوتبال آسیا و شاید جهانی می‌تواند در سال‌های آینده تغییر کند.