پتانسیل زیاد این داروی جدید برای مورد هدف قراردادن نوع تهاجمی سرطان مغز

به گزارش مجله خبری نگار،تومور‌های مغزی ریشه دار اغلب در دوران کودکی ایجاد می‌شوند و در حال حاضر هیچ درمان مؤثری برای مقابله با آن‌ها وجود ندارد. بخشی از چالش، یافتن دارو‌هایی بوده است که می‌توانند با غلظت کافی از خون به مغز وارد شوند.

اخیرا تاثیر یک دارو به نام ONC۲۰۱ برای انواع دیگر تومور‌ها در سیستم عصبی نویدبخش است. به دنبال تحقیقاتی که نشان می‌دهد می‌تواند در برابر تومور‌های مغزی ریشه دار با یک جهش خاص موثر باشد، یک تیم بین المللی از محققان آزمایشی را انجام داده اند که مسدود کننده گیرنده دوپامین را مورد آزمایش قرار داده است.

میانگین زمان بقای کلی با درمان ONC۲۰۱ برای تومور‌هایی که عود نکردند ۲۲ ماه بود و تقریباً یک سوم بیماران بیش از دو سال زنده بودند. این در مقایسه با میانگین زمان بقای کلی ۱۱ تا ۱۵ ماه بدون درمان است.

کارل کوشمان (Carl Koschmann) عصب-انکولوژیست از دانشگاه میشیگان و محقق این مطالعات می‌گوید: قبل از این مطالعه، بیش از ۲۵۰ کارآزمایی بالینی وجود داشته است که نتوانسته اند نتایج را بهبود بخشند. محققان قبلا به ONC۲۰۱ به عنوان یک داروی سرطان نگاه کرده بودند، زیرا این دارو مسیر‌های عصبی پیام رسان شیمیایی دوپامین را هدف قرار می‌دهد، مسیر‌هایی که اغلب در تومور‌ها فراوان هستند.

پیش از این، ONC۲۰۱ در درمان تومور‌های مغزی ریشه دار با جهش H۳K۲۷M امیدوار کننده بود. مطالعات قبلی همچنین نشان داد که این ترکیب می‌تواند از سد خونی مغزی عبور کند.

این امر باعث انجام آخرین مطالعه با یک کارآزمایی بالینی فاز ۱ شد. این تیم پژوهشی مایع مغزی نخاعی را از بیماران جمع آوری کرد و کشف شد که این مایع بر میتوکندری سلول‌های سرطانی تأثیر گذارده و سطح متابولیتی به نام L-۲HG را افزایش می‌دهد.

درنتیجه سیگنال‌های اپی ژنتیک مانند کلید‌های روشن یا خاموش برای ژن‌های خاص، مرتبط با تومور عمل می‌کند.

سریرام ونتی (Sriram Venneti) متخصص نوروپاتولوژی دانشگاه میشیگان و یکی دیگر از محققان می‌گوید: این موضوع می‌تواند توضیح دهد که چرا این جمعیت بیمار به این دارو پاسخ خوبی می‌دهند، زیرا دارای این ناهنجاری اپی ژنتیکی خاص بود که می‌توانست توسط ONC۲۰۱ خاموش شود.

ونتی می‌افزاید: در حالی که هنوز تا درمان سرطان تومور‌های مغزی ریشه دار فاصله داریم، نشانه‌های خوبی وجود دارد که اکنون ترکیبی داریم که می‌تواند از دفاع این تومور عبور کند. کارآزمایی‌های بالینی بیشتری در حال انجام است و آزمایش می‌کند که چگونه ONC۲۰۱ ممکن است در ترکیب با سایر درمان‌ها کار کند.

در حال حاضر، پرتودرمانی بهترین درمان برای این نوع سرطان است، اما در ناحیه‌ای به ظریفی مغز، می‌تواند آسیب‌های جانبی زیادی داشته باشد به همین دلیل است که دانشمندان به دنبال گزینه‌ای دقیق‌تر و هدفمندتر هستند.

شرح کامل این تحقیق در آخرین شماره مجله تخصصی Cancer Discovery منتشر شده است.