دانشمندان توضیح داده‌اند که چگونه وجود یک ابرزمین می‌تواند بر منظومه شمسی تأثیر بگذارد

ایکاروس: مشخص شده است که منظومه ما با ظهور یک ابرزمین چگونه تغییر خواهد کرد.

به گزارش مجله خبری نگار، محققان موسسه فناوری فلوریدا بررسی کردند که اگر به جای کمربند سیارکی بین مریخ و مشتری، یک ابرزمین وجود داشت - سیاره‌ای که به طور قابل توجهی از زمین عظیم‌تر بود - منظومه شمسی چگونه تغییر می‌کرد. نتایج به دست آمده از طریق مدل‌سازی ریاضی بسیار جذاب بود. این مطالعه در مجله Icarus منتشر شد.

بسیاری از منظومه‌های ستاره‌ای مشابه منظومه شمسی ما، دارای ابرزمین‌هایی هستند که در نزدیکی ستاره‌هایشان در حال چرخش هستند. با این حال، منظومه شمسی ما فاقد چنین سیاراتی است، که الهام‌بخش دانشمندان امیلی سیمپسون و هاوارد چن برای مطالعه این راز شد. آنها پیشنهاد کردند که کمربند سیارکی می‌توانسته نه به عنوان حلقه‌ای از اجرام کوچک، بلکه به یک سیاره کامل تبدیل شده باشد که در مدل خود آن را فایتون نامیدند.

سیمپسون و چن چندین سناریو را آزمایش کردند که در آنها جرم ابرزمین فرضی از ۱٪ جرم زمین تا ۱۰ برابر جرم زمین متغیر بود. برای هر سناریو، آنها تأثیر سیاره جدید را بر مدار‌ها و انحراف محوری سیارات داخلی - زهره، زمین و مریخ - طی میلیون‌ها سال ردیابی کردند.

مطالعات نشان داده‌اند که اگر جرم فایتون تا دو برابر جرم زمین باشد، سیارات داخلی نسبتاً پایدار می‌مانند. تابستان‌ها ممکن است کمی گرم‌تر و زمستان‌ها سردتر شوند. با این حال، اگر جرم ابرزمین بین پنج تا ده برابر جرم زمین باشد، مدار سیارات داخلی به طور قابل توجهی تغییر می‌کند. زمین می‌تواند از منطقه قابل سکونت فراتر رود یا به زهره نزدیک‌تر شود و آن را بیش از حد گرم کند. علاوه بر این، افزایش شیب محور زمین منجر به فصول شدید می‌شود و زندگی در این سیاره را دشوار می‌کند.

این مطالعه به ما کمک می‌کند تا بفهمیم چگونه اَبَرزمین‌ها بر سکونت‌پذیری سیارات در منظومه‌های شمسی تأثیر می‌گذارند. مدل‌های ریاضی مانند این به ما امکان می‌دهند شرایط را در منظومه‌های دارای سیارات فراخورشیدی پیش‌بینی کنیم و به دنبال جهان‌های مناسب برای حیات بگردیم.

سیمپسون توضیح داد: «اگر منظومه‌ای با تاریخچه‌ی مشابه پیدا کنیم، که در آن به جای کمربند سیارکی، یک سیاره وجود داشته باشد، به ما کمک خواهد کرد تا بفهمیم آیا مناطق داخلی آن می‌توانند قابل سکونت باشند یا خیر.»

به گفته دانشمندان، یک نتیجه‌گیری مهم این است که اندازه چنین سیاره‌ای نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. یک ابرزمین بیش از حد عظیم می‌تواند کل سیستم را مختل کند و به سکونت‌پذیری سیارات همسایه پایان دهد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری