پزشکان عواقب عادت غذا خوردن جلوی تلویزیون را شناسایی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، در بسیاری از خانواده‌ها، غذا خوردن جلوی تلویزیون یا با یک وسیله در دست به یک عادت تبدیل شده است: کودک کارتون تماشا می‌کند و بزرگسالان بدون هیچ زحمتی از صفحه نمایش برای غذا دادن به او استفاده می‌کنند. با این حال، این عمل می‌تواند بر رفتار غذا خوردن، توانایی تشخیص نشانه‌های گرسنگی و سیری تأثیر بگذارد و زمان تعامل والدین و کودک را کاهش دهد. در ۱۰ سپتامبر، ناتالیا لیاسکوفسایا، متخصص تغذیه کودکان، و آنا کیریوشینا، روانشناس، متخصص اعصاب و روانشناس آموزشی، با ایزوستیا در مورد اینکه چرا بهتر است غذا خوردن را از تماشای محتوا جدا کنیم و چگونه این عادت ریشه‌دار را تغییر دهیم، صحبت کردند.

چرا کودک عادت می‌کند فقط جلوی صفحه نمایش غذا بخورد؟

به گفته کیریوشینا، عادت غذا خوردن جلوی تلویزیون طبق فرمول کلاسیک ایجاد می‌شود: محرک، عمل و پاداش. در این حالت، صفحه نمایش به محرکی تبدیل می‌شود که رفتار خودکار را تحریک می‌کند و کودک همزمان دو منبع لذت را دریافت می‌کند - از غذا خوردن و از تماشای محتوا.

این روانشناس توضیح داد: «مغز به سرعت این محرک‌ها - صفحه نمایش، جویدن و تماشا - را با لذت مرتبط می‌کند؛ و بنابراین، این عادت تقویت می‌شود.»

این متخصص خاطرنشان کرد که والدین نیز در شکستن این الگو مشکل دارند. اغلب، زمان استفاده از صفحه نمایش به دلیل خستگی یا کمبود وقت روشن می‌شود: کودک حواسش پرت می‌شود، با آرامش بیشتری غذا می‌خورد و بزرگسالان فکر می‌کنند مشکل حل شده است.

به گفته کیریوشینا، این وضعیت می‌تواند توهم کنترل ایجاد کند: والدین تماشای کارتون را راهی برای اطمینان از این می‌دانند که کودک حداقل چیزی بخورد.

با این حال، کودک با این عادت متولد نمی‌شود. اگر اولین وعده‌های غذایی به طور منظم با سرگرمی همراه باشد، این عادت به تدریج در او ایجاد می‌شود. در نتیجه، گرسنگی فیزیولوژیکی ممکن است به پس زمینه برود و اشتها با حضور صفحه نمایش مرتبط شود.

به گفته این روانشناس، اگر کودکی به شدت به این الگو وابسته باشد، ممکن است بدون مشاهده محتوا از خوردن غذا امتناع ورزد، زیرا غذا خوردن در سکوت برایش خسته کننده و فاقد لذت به نظر می‌رسد.

چگونه صفحات نمایش در احساس گرسنگی و سیری اختلال ایجاد می‌کنند

لیاسکووسکایا، متخصص تغذیه کودکان، تأکید کرد که کودکان هنگام تماشای تلویزیون کمتر می‌توانند روی احساسات خود تمرکز کنند. به گفته او، فردی که غرق در صفحه نمایش است، همیشه متوجه سیگنال‌های سیری بدن نمی‌شود و بنابراین ممکن است بیش از حد لازم غذا بخورد.

این متخصص گفت: «فردی که غرق در صفحه نمایش است، واقعاً روی احساسات خود تمرکز نمی‌کند و احساس سیری نمی‌کند.»

به گفته کیریوشینا، هنگام تماشای کارتون، توجه کودک کاملاً به آنچه روی صفحه نمایش اتفاق می‌افتد معطوف می‌شود. در نتیجه، آنها کمتر قادر به توجه به سیگنال‌های معده و سایر گیرنده‌ها هستند و ممکن است نتوانند طعم و بافت غذا و همچنین لحظه‌ای که به اندازه کافی غذا خورده‌اند را حس کنند.

به گفته لیاسکوفسکایا، اگر رژیم غذایی کودک مغذی باقی بماند، غذا خوردن در مقابل صفحه نمایش به خودی خود منجر به کمبود مواد مغذی نمی‌شود. مشکل اصلی در شکل‌گیری رفتار غذایی نهفته است: کودک کمتر قادر به تشخیص احساسات خود و کنترل اشتهای خود می‌شود.

آیا غذا خوردن جلوی صفحه نمایش می‌تواند منجر به پرخوری احساسی شود؟

به گفته کیریوشینا، عادت غذا خوردن جلوی تلویزیون می‌تواند ارتباط بین غذا و لذت یا تسکین احساسات ناخوشایند را تقویت کند.

اگر کودکی به همراه بودن غذا با محتوای واضح عادت کرده باشد، در بزرگسالی ممکن است بیشتر اوقات نه به دلیل گرسنگی، بلکه به دلیل کسالت، اضطراب یا استرس به غذا روی آورد.

کیریوشینا توضیح داد: «این یک مسیر مستقیم به سمت خوردن احساسی است. اگر غذا خوردن دائماً با احساسات شدید ناشی از صفحه نمایش همراه باشد، به عنوان وسیله‌ای برای لذت بردن و تسکین استرس در وجود فرد ریشه می‌دواند.»

در عین حال، لیاسکووسکایا تأکید کرد که برخی موقعیت‌های خانوادگی نباید به تابو‌های سختگیرانه تبدیل شوند. برای مثال، رفتن به سینما با پاپ کورن و نوشیدنی اگر یک سنت نادر باشد و جایگزین همیشگی یک وعده غذایی مناسب نباشد، مشکلی ایجاد نمی‌کند.

چرا غذا خوردن با خانواده مهم است؟

کودکان نه تنها برای تغذیه، بلکه برای ایجاد پیوند عاطفی با والدین خود به وعده‌های غذایی مشترک نیاز دارند. به گفته کیریوشینا، سفره خانواده به فضایی برای ارتباط تبدیل می‌شود، جایی که کودکان یاد می‌گیرند در گفت‌و‌گو شرکت کنند، به دیگران گوش دهند و از قوانین رفتاری پیروی کنند.

لیاسکوفسایا همچنین معتقد است که صرف حداقل یک وعده غذایی خانوادگی در روز می‌تواند به یک سنت سالم تبدیل شود. او می‌گوید بهتر است در مورد رویداد‌های خوشایند صحبت کنید، برداشت‌هایتان را به اشتراک بگذارید و تجربیات اجتماعی مثبتی را سر میز غذا ایجاد کنید.

در عین حال، این متخصص توصیه می‌کند که زمان صرف غذا را به بحث در مورد مشکلات یا درگیری‌ها تبدیل نکنید، زیرا غذا باید با فضایی امن و آرام همراه باشد.

چگونه جلوی غذا خوردن کودک جلوی تلویزیون را بگیریم

اگر کودکی از قبل به استفاده از صفحه نمایش در طول وعده‌های غذایی عادت کرده است، متخصصان توصیه می‌کنند که از همان ابتدا محدودیت‌های سختگیرانه‌ای اعمال نشود. به گفته کیریوشینا، بهتر است این عادت به تدریج تغییر کند.

اولین قدم می‌تواند کاهش مدت زمان تماشای کارتون هنگام غذا خوردن باشد. برای مثال، اگر کودکی عادت دارد هنگام تماشای کارتون به مدت یک ساعت غذا بخورد، می‌توانید به تدریج مدت زمان آن را کاهش دهید. این روانشناس همچنین توصیه می‌کند که ویدیو‌ها را با گزینه‌های کمتر جذاب، مانند داستان‌های صوتی یا موسیقی، جایگزین کنید.

راه دیگر تغییر خود محیط است: زمان صرف غذا را از اتاق تلویزیون به آشپزخانه منتقل کنید و کودک را در انتخاب منو و تهیه غذا مشارکت دهید. با این حال، قوانین باید برای کل خانواده اعمال شود. مهم است که والدین الگو باشند و از استفاده از تلفن همراه سر میز غذا خودداری کنند.

کیریوشینا تأکید کرد: «ما می‌گوییم که فقط سر میز غذا می‌خوریم، صفحه نمایش‌هایمان قطعاً خاموش است و تلفن‌هایمان قطعاً کنار گذاشته شده‌اند. یک قانون برای همه: هیچ‌کدام از والدین نباید با تلفن همراه خود صحبت کنند.»

لیاسکووسکایا خاطرنشان کرد که تلویزیون نباید به عنوان راه حلی برای مشکلات غذایی استفاده شود. اگر کودکی شروع به امتناع از غذا‌های آشنا کرد، مهم است که علت تغییر اشتها را بفهمید، نه اینکه سعی کنید حواس او را با یک کارتون پرت کنید و هنگام تماشای تلویزیون به او غذا بدهید.

به گفته این متخصص تغذیه، اگر کودکی اضافه وزن دارد یا از مشکلات گوارشی رنج می‌برد، مشورت با یک متخصص ارزشش را دارد. با این حال، صرف زمان صرف شده برای تماشای تلویزیون و صفحه نمایش در کودکان سالم باعث مشکلات گوارشی نمی‌شود.

به گفته کارشناسان، قانون اصلی این است که غذا و سرگرمی را از هم جدا کنید. تلویزیون می‌تواند بخشی از وقت خانواده باقی بماند، اما نباید به پیش‌نیاز غذا خوردن تبدیل شود.