دانشمندان ارتباطی بین فعالیت بدنی و حفظ شنوایی شناسایی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان ارتباطی بین فعالیت بدنی و حفظ شنوایی در بزرگسالان مسن کشف کرده‌اند. تجزیه و تحلیل داده‌های ۱۵۰ نفر در سنین ۵۰ تا ۸۰ سال نشان داد که شرکت‌کنندگانی که سطح عملکرد بدنی بالاتری دارند، کمتر احتمال دارد دچار کم‌شنوایی شوند. ایزوستیا توضیح می‌دهد که چرا فعالیت بدنی ممکن است برای سلامت شنوایی و شناختی از فشار خون مهم‌تر باشد.

چگونه وضعیت جسمی با شنوایی مرتبط بود

محققان گروه علوم و اختلالات ارتباطی دانشگاه کارولینای جنوبی، به همراه همکاران سایر بخش‌های دانشکده آرنولد، مطالعه‌ای را برای بررسی رابطه بین عملکرد فیزیکی، فشار خون، شنوایی و توانایی‌های شناختی در بزرگسالان مسن انجام دادند. این مطالعه در مجله Scientific Reports منتشر شد.

دانشمندان برای تجزیه و تحلیل خود از داده‌های پروژه Aging Brain Cohort استفاده کردند. این مطالعه شامل ۱۵۰ فرد ۵۰ تا ۸۰ ساله بود که به طور مستقل در جامعه زندگی می‌کردند. همه شرکت‌کنندگان قبلاً تحت ارزیابی‌های شناختی، جسمی و شنوایی قرار گرفته بودند. این ارزیابی‌ها داده‌های دقیقی در مورد فعالیت بدنی روزانه، فشار خون، شنوایی، سلامت و سبک زندگی آنها ارائه می‌داد.

همانطور که انتظار می‌رفت، فشار خون شرکت‌کنندگان با افزایش سن افزایش یافت. با این حال، برخلاف انتظار محققان، فشار خون بالا با کاهش شنوایی شدیدتر مرتبط نبود. در عوض، تجزیه و تحلیل، ارتباط معناداری بین عملکرد فیزیکی و شنوایی بهتر نشان داد.

پیری مدت‌هاست که با کاهش عملکرد جسمی، حسی و شناختی مرتبط دانسته می‌شود و دانشمندان و پزشکان پیش از این اظهار داشته‌اند که سلامت قلب و عروق یک عامل زمینه‌ای رایج در این تغییرات است.

نویسندگان این مطالعه فرض کردند که سلامت قلب و عروق می‌تواند یک عامل مشترک مرتبط با کاهش عملکرد‌های جسمی، حسی و شناختی مرتبط با سن باشد. با این حال، نتایج مطالعه این رابطه را با شنوایی تأیید نکرد.

به گفته نیلز-استرونیاس، فشار خون سیستولیک - شاخصی از سلامت قلب و عروق - با افزایش سن افزایش می‌یابد. با این حال، در گروه مورد مطالعه، هیچ تأثیر قابل توجهی بر کاهش شنوایی نشان نداد.

با این حال، مطالعه ما نشان داد که فشار خون سیستولیک - معیاری برای سلامت قلب و عروق که با افزایش سن افزایش می‌یابد - به نظر نمی‌رسد بر کاهش شنوایی تأثیر بگذارد، در حالی که به نظر می‌رسد عملکرد فیزیکی در گروه مورد مطالعه ما، که عمدتاً از زنان تحصیل‌کرده تشکیل شده بود، تأثیر محافظتی داشته باشد.

به گفته نیلز-استرونیاس، نتایج نشان می‌دهد که فشار خون سیستولیک پیش‌بینی‌کننده‌ی معناداری برای کاهش شنوایی یا اختلال شناختی در بزرگسالان مسن سالم نیست. با این حال، سطوح بالاتر عملکرد فیزیکی با نتایج بهتر شنوایی مرتبط بود.

نویسندگان معتقدند که این یافته‌ها ممکن است نشان دهد که فعالیت بدنی، به جای تکیه صرف بر کنترل فشار خون، می‌تواند تمرکز اصلی برای حفظ سلامت شنوایی و شناختی در بزرگسالان مسن باشد.

مطالعه ما، همراه با رابطه مثبت بین عملکرد فیزیکی و شنوایی، نشان می‌دهد که افزایش هدفمند فعالیت فیزیکی، نه فقط کنترل فشار خون، می‌تواند به حفظ شنوایی و عملکرد شناختی کمک کند. علاوه بر این یافته‌ها، توصیه می‌کنیم هر کسی که فشار خون بالا دارد با پزشک مشورت کند.

کم‌شنوایی در میان سالمندان رایج است. سمعک همچنان یکی از رایج‌ترین درمان‌ها است. با این حال، کارشناسان معتقدند که حفظ شنوایی رویکرد مؤثرتری نسبت به مداخله بعدی پس از کم‌شنوایی است.

بنابراین، محققان معتقدند که مداخلات گسترده برای جلوگیری از کاهش شنوایی با حفظ عملکرد فیزیکی می‌تواند مزایای بیشتری را به همراه داشته باشد و سلامت بخش رو به رشدی از جمعیت مسن را بهبود بخشد.