دانشمندان راز اعتماد به نفس پایدار در مورد بدن را فاش کردند

به گزارش مجله خبری نگار، بیش از ۶۰٪ از بزرگسالان در بریتانیا از ظاهر خود ناراضی هستند و تعداد افراد مبتلا به اختلالات خوردن در این کشور تقریباً ۱.۲۵ میلیون نفر تخمین زده می‌شود. علاوه بر این، تصویر بدن نه تنها تحت تأثیر استاندارد‌های زیبایی، بلکه تحت تأثیر رسانه‌های اجتماعی، مقایسه خود، نظرات دیگران و انگ اجتماعی نیز قرار دارد. محققان دانشگاه سوری تصمیم گرفتند رویکرد متفاوتی اتخاذ کنند و بررسی کنند که چه چیزی به برخی افراد کمک می‌کند تا اعتماد به نفس بدنی خود را حفظ کنند. ایزوستیا بررسی می‌کند که چگونه نگرش‌ها نسبت به ظاهر شکل می‌گیرد و چه استراتژی‌هایی به افراد کمک می‌کند تا در برابر فشار‌های اجتماعی مقاومت کنند.

چرا تلاش برای رسیدن به «بدن بی‌نقص» اعتماد به نفس افراد را افزایش نمی‌دهد؟

فرهنگ مدرن دائماً ایده‌هایی در مورد اینکه یک بدن باید چگونه باشد، به مردم ارائه می‌دهد. تصاویر ایده‌آل در رسانه‌های اجتماعی و رسانه‌های سنتی ظاهر می‌شوند و گفت‌و‌گو‌ها در مورد ظاهر می‌تواند در خانواده، بین دوستان یا حتی در موقعیت‌های غیررسمی ادامه یابد. در نتیجه، افراد می‌توانند با مقایسه بدن خود با یک استاندارد خاص، آن را درک کنند و اگر احساس کنند که به آن سطح نمی‌رسند، احساس نارضایتی کنند.

مقیاس این مشکل با نتایج یک مطالعه دولتی بریتانیا که در وب‌سایت آنها منتشر شده است، نشان داده شده است. طبق آمار، بیش از ۶۰٪ از بزرگسالان از ظاهر خود ناراضی هستند. علاوه بر این، تقریباً ۱.۲۵ میلیون نفر در این کشور با اختلالات خوردن زندگی می‌کنند. نویسندگان، تصویر منفی از بدن را به عنوان یک عامل مهم مرتبط با رفاه و سلامت روان ضعیف ذکر می‌کنند.

این فقط مربوط به این نیست که آیا فرد انعکاس خود را در آینه دوست دارد یا خیر. تصویر بدن شامل چگونگی درک فرد از ظاهر خود، احساس او در مورد آن و نحوه واکنش عاطفی او به آن است. بنابراین، نارضایتی مداوم می‌تواند زندگی روزمره را به طور بسیار گسترده‌تری تحت تأثیر قرار دهد - از عزت نفس گرفته تا روابط با دیگران و رفتار.

یکی از عواملی که بیشترین مطالعه روی آن انجام شده، مقایسه خود با دیگران است. یک بررسی سیستماتیک و متاآنالیز که در مجله Body Image منتشر شده است، ارتباطی بین مقایسه اجتماعی آنلاین و مسائل مربوط به تصویر بدن و رفتار غذایی نشان داده است. هرچه فرد بیشتر روی ظاهر دیگران تمرکز کند، احتمال بیشتری دارد که دائماً ظاهر خود را ارزیابی کند.

رسانه‌های اجتماعی نقش بسیار مهمی ایفا می‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که نه تنها میزان زمانی که فرد به صورت آنلاین صرف می‌کند، بلکه نوع محتوایی که مصرف می‌کند نیز مهم است. بررسی‌های سیستماتیک، مشاهده و ارسال عکس‌های متمرکز بر ظاهر و همچنین محتوایی که مقایسه خود را تشویق می‌کند، با تغییرات منفی در تصویر بدن مرتبط می‌دانند.

یک مسئله جداگانه، محتوایی است که نوع خاصی از بدن را به عنوان الگویی از تناسب اندام یا جذابیت فیزیکی به تصویر می‌کشد. یک متاآنالیز از مطالعات انجام شده روی محتوای به اصطلاح «تنفس متناسب» که در مجله «اختلالات خوردن و وزن» منتشر شده است، نشان داد که مشاهده آن می‌تواند نارضایتی از بدن، مقایسه ظاهر و خلق و خوی منفی را افزایش دهد و این اثرات به ویژه در بین جوانان مشهود است.

محتوای تناسب اندام یا انگیزه تناسب اندام، محتوای رسانه‌های اجتماعی است که برای الهام بخشیدن به مردم برای ورزش و داشتن یک سبک زندگی سالم طراحی شده است.

اما رسانه‌های اجتماعی تنها منبع فشار نیستند. تصویر بدن همچنین می‌تواند تحت تأثیر والدین، دوستان، همسالان و بافت فرهنگی گسترده‌تر قرار گیرد. در نتیجه، ایده اینکه یک فرد «باید» چگونه به نظر برسد، نه توسط یک منبع واحد، بلکه توسط پیام‌های متعدد و مکرر شکل می‌گیرد. بنابراین، حتی یک نظر ساده در مورد وزن یا ظاهر می‌تواند بخشی از یک سیستم گسترده‌تر مقایسه و ارزیابی شود.

از «آنچه در یک روز می‌خورم» تا فست فود: چگونه رسانه‌های اجتماعی رژیم‌های غذایی نوجوانان را تغییر می‌دهند

چه کسانی اغلب در معرض خطر هستند؟

نوجوانی دوره‌ای بسیار آسیب‌پذیر در نظر گرفته می‌شود: بدن به سرعت تغییر می‌کند و نظرات همسالان و دیگران به طور فزاینده‌ای اهمیت پیدا می‌کند. سازمان بهداشت جهانی (WHO) خاطرنشان می‌کند که نوجوانی دوره‌ای از رشد شدید جسمی، شناختی و روانی-اجتماعی است. در این دوران است که بسیاری از ایده‌های فرد در مورد خود و جایگاهش در جامعه شکل می‌گیرد.

داده‌های حاصل از یک مطالعه سازمان بهداشت جهانی در اروپا و آسیای مرکزی نیز مقیاس این مشکل را نشان می‌دهد. طبق مطالعه بین‌المللی «رفتار‌های بهداشتی در کودکان در سن مدرسه»، تقریباً ۳۰ ٪ از نوجوانان خود را «خیلی چاق» می‌دانند. در میان دختران، ۳۴ ٪ این پاسخ را داده‌اند، در حالی که این رقم در میان پسران ۲۴ ٪ است. بنابراین، نگرانی‌های مربوط به تصویر بدن در بین هر دو جنس رایج است، اگرچه در بین دختران بیشتر است.

یکی دیگر از گروه‌های آسیب‌پذیر، افرادی هستند که با انگ چاقی مواجه هستند. در این مورد، مشکل نه تنها با برداشت خودشان از ظاهرشان، بلکه با واکنش دیگران نیز تشدید می‌شود. تمسخر، قضاوت‌های نادرست و تبعیض می‌تواند این احساس را که بدن فرد با انتظارات اجتماعی مطابقت ندارد، تداوم بخشد.

با این حال، این مشکل نباید صرفاً به زنان یا افرادی با جثه بزرگتر محدود شود. یک مطالعه رسانه‌های اجتماعی در مجله L'Encéphale ارتباط بین تصویر منفی از بدن و استفاده از رسانه‌های اجتماعی را در بین دختران و پسران نشان می‌دهد. محتوای مربوط به ظاهر و تمایل به مقایسه خود با دیگران از عوامل بسیار مهم هستند.

با توجه به این پیشینه بود که محققان دانشگاه سوری تصمیم گرفتند افرادی را که علیرغم ایده‌آل‌های رایج در مورد ظاهر و فشار همسالان، نگرش مثبتی نسبت به بدن خود حفظ می‌کنند، مورد مطالعه قرار دهند. نویسندگان این مطالعه که در مجله Medical Xpress منتشر شده است، آنها را پیشگامان اعتماد به نفس بدنی می‌نامند. این یک گروه پزشکی یا روانشناسی خاص نیست، بلکه تعریفی از افرادی است که در برابر پیام‌های منفی در مورد ظاهر خود، انعطاف‌پذیری نشان می‌دهند.

به عنوان بخشی از این مطالعه، محققان با افراد دارای اضافه وزن و چاق مصاحبه کردند، زیرا آنها به ویژه در معرض انگ و فشار مربوط به ظاهر خود هستند. محققان به این موضوع علاقه‌ای نداشتند که چرا افراد از بدن خود ناراضی هستند، بلکه به این سوال متضاد علاقه‌مند بودند: چه چیزی به آنها اجازه می‌دهد حتی زمانی که جامعه دائماً به آنها می‌گوید بدنشان ایده‌آل نیست، احساس اعتماد به نفس کنند.

نویسندگان چندین روش را شناسایی کردند که افراد از طریق آنها از تصویر بدنی خود دفاع می‌کنند و تحقیقات نشان می‌دهد که این استراتژی‌ها از نظر اثربخشی متفاوت هستند. به عنوان مثال، تلاش برای تصور خود به عنوان فردی که با یک ایده‌آل مطابقت دارد، می‌تواند به طور موقت حس مثبتی از خود ایجاد کند، اما همزمان این ایده را که یک نوع بدن خاص ارزشمندتر است، تداوم می‌بخشد.

محققان معتقدند رویکرد‌های دیگر - شوخ‌طبعی مثبت و خود-تاییدی - بسیار سالم‌تر هستند. این رویکرد‌ها به افراد اجازه می‌دهند تا وزن یا سایز خود را به عنوان معیار اصلی ارزش خود در نظر نگیرند.

یکی از رویکرد‌هایی که دانشمندان شناسایی کرده‌اند، خود- تاییدی است. افرادی که نگرش مثبتی نسبت به بدن خود دارند، لزوماً سعی نمی‌کنند خود را متقاعد کنند که به طور کامل به ایده‌آل‌های موجود دست یافته‌اند. در عوض، آنها ارزش خود را فراتر از ظاهر می‌بینند و بر سایر جنبه‌های مهم زندگی خود، مانند روابط، اهداف حرفه‌ای و ویژگی‌های شخصی تمرکز می‌کنند.

استراتژی دیگر، شوخ‌طبعی مثبت است که به فرد کمک می‌کند تا از فشار‌های استاندارد‌های زیبایی فاصله بگیرد. محققان به طور خاص به تفاوت بین توانایی خندیدن به پوچی یک موقعیت و شوخی‌های خودویرانگر اشاره می‌کنند. شرکت‌کنندگان در یک مطالعه بریتانیایی که بیشتر از شوخ‌طبعی خودسازی استفاده می‌کردند، تصویر بدنی مثبت‌تری نشان دادند. برعکس، افرادی که تمایل داشتند دائماً خود را مسخره کنند، بیشتر از ظاهر خود ناراضی بودند و می‌خواستند لاغرتر باشند.

محافظت از مرز‌های شخصی نیز به بخش مهمی از این استراتژی تبدیل می‌شود. شرکت‌کنندگان در مطالعه گزارش دادند که در پاسخ به نگرش‌های انگ‌زننده، ممکن است آشکارا از حق خود برای داشتن ظاهری که دارند دفاع کنند، نظرات ناخوشایند را نادیده بگیرند یا ارتباط با افرادی را که باعث شرمساری آنها می‌شوند، متوقف کنند. با این حال، برخی تصمیم گرفتند به سادگی از موقعیت کناره‌گیری کنند و در برخی موارد، حتی ارتباط با اعضای خانواده را محدود کنند. محققان خاطرنشان می‌کنند که چنین رفتاری ممکن است نیاز به حمایت دوستان و عزیزان داشته باشد.

در نهایت، نویسندگان تصویر مثبت از بدن را به ایده «عملکرد بدن» پیوند می‌دهند - تمرکز نه بر ظاهر بدن، بلکه بر آنچه که به فرد اجازه انجام آن را می‌دهد. این رویکرد به تغییر توجه از انطباق با استاندارد‌های خارجی به قابلیت‌های بدن خود فرد کمک می‌کند.

محققان معتقدند که انتشار بیشتر چنین نگرش‌هایی، از جمله از طریق رسانه‌های اجتماعی، امیدوارکننده است: مردم نه تنها می‌توانند حساب‌هایی را که نارضایتی از ظاهرشان را تقویت می‌کنند، رد کنند، بلکه می‌توانند آگاهانه فید‌های خود را با محتوایی که استاندارد‌های غیرواقعی را به چالش می‌کشد، تنظیم کنند.

بنابراین، نکته این نیست که مردم را مجبور کنیم هر قسمت از بدن خود را دوست داشته باشند یا کاملاً از توجه به ظاهر خود دست بردارند. مطالعه‌ای از دانشگاه سوری رویکرد متفاوتی را پیشنهاد می‌کند: کاهش ارتباط بین ارزش خود و اندازه و وزن، کاهش مقایسه با تصاویر ایده‌آل، پذیرش پتانسیل بدن و یادگیری محافظت از خود در برابر انگ. به گفته نویسندگان، این نگرش‌ها می‌توانند به تدریج به تضعیف تأثیر ایده «یک بدن بی‌نقص» بر عزت نفس کمک کنند.