دانشمندان هشدار می‌دهند که تور‌های ماهیگیری در چین باعث مرگ کوسه‌ها و دلفین‌ها می‌شوند

ماهیگیری صنعتی در حال نابودی کوسه‌ها و دلفین‌ها در دریای جنوبی چین است.

به گزارش مجله خبری نگار، زیست‌شناسان مرکز تحقیقات علوم محیطی آکادمی علوم چین کشف کرده‌اند که ماهیگیری تجاری باعث نابودی گسترده حیوانات دریایی نادر در آب‌های ساحلی چین می‌شود. این مطالعه نشان داد که کوسه‌ها، سفره‌ماهی‌ها و دلفین‌ها به طور منظم در تور‌های ماهیگیری در زیستگاه‌های طبیعی خود کشته می‌شوند.

به عنوان بخشی از این مطالعه، دانشمندان داده‌های پراکندگی ۱۱۵ گونه حفاظت‌شده، از جمله پستانداران دریایی، لاک‌پشت‌ها و پرندگان را تجزیه و تحلیل کردند. آنها دریافتند که بیشترین خطر صید تصادفی، که به عنوان صید ضمنی شناخته می‌شود، در آب‌های ساحلی سرزمین اصلی چین و اطراف تایوان متمرکز است. ماهی‌های غضروفی مانند کوسه‌ها و سفره‌ماهی‌ها و همچنین آب‌بازسانان کوچک، از جمله گراز‌های دریایی بدون باله و دلفین‌های گوژپشت هند و آرام، بیشترین خطر را داشتند. ابزار اصلی برای کشتن این حیوانات، ترال (کیسه‌های توری بزرگی که توسط یک کشتی برای صید انبوه به زیر آب کشیده می‌شوند) و تور‌های آبششی بود که اساس صنعت ماهیگیری محلی را تشکیل می‌دهند.

شو ویهوا، نویسنده اصلی، خاطرنشان کرد: «نتایج ما بر لزوم اولویت‌بندی حفاظت از زیستگاه‌های گونه‌هایی که در معرض خطر بالای صید ضمنی هستند، تأکید می‌کند.» طبق محاسبات این مطالعه، تقریباً ۱۰ ٪ از گونه‌های مورد مطالعه در بیش از ۹۰ ٪ از زیستگاه‌های خود در معرض خطر گرفتار شدن در تور‌ها هستند. فقدان نظارت سیستماتیک، ارزیابی مقیاس واقعی این فاجعه را پیچیده می‌کند، اما داده‌های به‌دست‌آمده به طور دقیق توزیع مکانی تهدید برای جانوران دریایی را منعکس می‌کنند.

مشکل صید ضمنی جهانی است: محققان تخمین می‌زنند که سالانه تقریباً یک میلیون پرنده دریایی، ۸.۵ میلیون لاک‌پشت، ۶۵۰ هزار پستاندار و ۱۰ میلیون کوسه صید و رها می‌شوند. این تهدید به ویژه در آب‌های چین به دلیل بالاترین تراکم کشتی‌های ماهیگیری در جهان، حاد است. یکی از یافته‌های مثبت این مطالعه، شواهدی بود که نشان می‌دهد مناطق حفاظت‌شده دریایی به کاهش مرگ و میر حیوانات کمک می‌کنند. در چنین ذخایری، خطر صید ضمنی سه برابر کمتر از مناطق مجاور حفاظت‌نشده بود.

با این حال، چنین مناطق حفاظت‌شده‌ای کمتر از چهار درصد از آب‌های منطقه را اشغال می‌کنند که برای حفاظت کامل از تنوع زیستی کافی نیست. برای نجات گونه‌های نادر، متخصصان باید اقدامات انعطاف‌پذیری در مدیریت صید ضمنی اجرا کنند که استفاده از خطرناک‌ترین انواع تور‌ها را در دوره‌های بحرانی زندگی موجودات دریایی محدود کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری