دانشمندان علت احتمالی کم‌خوابی در بیماری آلزایمر را شناسایی کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، فعالیت بیش از حد سلول‌های ایمنی در مغز ممکن است نقش کلیدی در اختلال خواب در بیماری آلزایمر داشته باشد. به گزارش Science Daily، در یک مطالعه روی موش‌ها، حذف موقت اکثر این سلول‌ها بیش از دو ساعت خواب در شب را بازیابی کرد، اگرچه میزان پلاک‌های آمیلوئید بدون تغییر باقی ماند.

دانشمندان بر روی میکروگلیا‌ها - سلول‌های ایمنی در سیستم عصبی مرکزی که به آسیب و تشکیل پلاک‌های آمیلوئیدی پاسخ می‌دهند - تمرکز کردند. پیش از این، کمبود خواب در بیماری آلزایمر در درجه اول با آسیب عصبی یا اثرات مستقیم رسوبات پروتئینی مرتبط دانسته می‌شد. یافته‌های جدید نشان می‌دهد که این اختلال ممکن است ناشی از یک پاسخ التهابی گسترده‌تر باشد که توسط میکروگلیا ایجاد می‌شود.

دانشمندان موش‌هایی را که از نظر ژنتیکی مستعد تشکیل پلاک‌های آمیلوئیدی بودند با حیواناتی که این ویژگی را نداشتند، مقایسه کردند. این مطالعه در شش ماهگی، زمانی که پلاک‌ها تازه شروع به ظاهر شدن کرده بودند، و در ۱۸ ماهگی، که مربوط به مرحله پیشرفته‌تر آسیب‌شناسی است، انجام شد.

برای نظارت بر خواب، محققان از الکتروانسفالوگرافی و الکترومیوگرافی استفاده کردند. علاوه بر این، میکروسکوپ نوری به آنها اجازه داد تا تصاویر سه‌بعدی از توزیع پلاک‌های آمیلوئید و سلول‌های ایمنی در سراسر مغز ایجاد کنند.

معلوم شد که در اوایل، آسیب‌شناسی به طور انتخابی فاز خواب موج آهسته را که برای بهبودی بدن ضروری است، کاهش داده است. با این حال، تا ۱۸ ماه، این اختلال بدتر نشده بود، اگرچه تعداد پلاک‌ها بیش از دو برابر شده بود. نویسندگان اظهار داشتند که یک پاسخ ایمنی اولیه ممکن است برای ایجاد محرومیت مداوم از خواب کافی باشد.

سپس به موش‌ها به مدت ۱۴ روز پکسیدارتینیب، دارویی که مسیر سیگنالینگ مسئول بقای میکروگلیا را مسدود می‌کند، داده شد. پس از حذف موقت تقریباً ۸۷٪ از این سلول‌ها، حیوانات شروع به خوابیدن بیش از دو ساعت بیشتر در روز کردند. مدت زمان خواب ترمیمی نیز افزایش یافت، اما حجم رسوبات آمیلوئید بدون تغییر باقی ماند.

محققان اکنون قصد دارند راه‌هایی برای کاهش فعالیت بیش از حد میکروگلیا بدون تخریب سلول‌ها پیدا کنند. نویسندگان همچنین پیشنهاد کردند که سیستم‌های EEG قابل حمل می‌توانند در آینده به شناسایی تغییرات مشخص در خواب و فعالیت مغز در مراحل اولیه بیماری کمک کنند. با این حال، این مطالعه روی حیوانات انجام شده است، بنابراین نتایج آن هنوز نمی‌تواند مستقیماً در مورد انسان اعمال شود یا به عنوان یک درمان مناسب در نظر گرفته شود.

در ۹ مارس، Medical Xpress در مورد روش‌های آموزش مغز و کاهش خطر زوال عقل گزارشی منتشر کرد. محققان فعالیت‌ها و عادات متنوعی مانند خواندن و نوشتن، یادگیری زبان‌های خارجی، بازی شطرنج، حل معما و بازدید از موزه‌ها را به عنوان نوعی آموزش شناختی شناسایی کردند که می‌تواند به حفظ توانایی‌های ذهنی با افزایش سن کمک کند.