مشخص شده است که آیا جنگل‌های سیبری در معرض خطر انقراض هستند یا خیر

مرکز علوم کولا، شعبه آکادمی سلطنتی علوم روسیه: جنگل‌های صنوبر سیبری با وجود خشکسالی در معرض خطر انقراض نیستند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان مرکز علمی کراسنویارسک شعبه سیبری آکادمی علوم روسیه مشخص کرده‌اند که کاهش شدید جنگل‌های صنوبر سیبری نه به دلیل هجوم سوسک‌های پوست‌خوار، آنطور که قبلاً تصور می‌شد، بلکه به دلیل خشکسالی‌های طولانی‌مدت و تنش آبی مزمن بوده است. درختان ضعیف شده در برابر آفات آسیب‌پذیر شدند که باعث شیوع این بیماری شد. سرویس مطبوعاتی این مرکز این موضوع را به Gazeta گزارش داد.

محققان ثابت کرده‌اند که زوال درختان صنوبر از دهه ۱۹۷۰ به دلیل افزایش خشکی جو و خاک آغاز شد. نقطه عطف، خشکسالی غیرطبیعی سال ۲۰۱۲ بود.

دانشمندان این درخت صنوبر را «درخت مه» می‌نامند، زیرا این درخت نه تنها به رطوبت خاک، بلکه به رطوبت هوا نیز وابسته است. تنش طولانی مدت آب، مکانیسم‌های دفاعی درختان را تضعیف کرده و آنها را به طعمه آسانی برای حشرات تبدیل کرده است.

معلوم شد که تکثیر گسترده‌ی دستگاه دروغ‌سنج اوسوری نتیجه‌ی تخریب جنگل‌ها بوده است، نه علت آن. اوج شیوع این آفت بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ منجر به مرگ بیش از ۵۰۰۰۰۰ هکتار از جنگل‌های صنوبر شد. در پارک ملی کراسنویارسک استولبی، تا ۷۵٪ از درختان بالغ از بین رفتند.

دنیس دمیدکو، دکترای زیست‌شناسی و محقق موسسه جنگلداری سوکاچف، شعبه سیبری آکادمی علوم روسیه، گفت: «گرم شدن هوا، خشکسالی و تضعیف درختان ناشی از آن، به گسترش پلی‌گراف اوسوری، که قبلاً مشخصه خاور دور بود، کمک کرده است. اکنون این آفت در بیشتر محدوده رویش صنوبر‌ها وجود دارد و به یکی از خطرناک‌ترین آفات جنگل‌های صنوبر سیبری تبدیل شده است.»

با وجود خسارات گسترده، دانشمندان معتقد نیستند که این درخت صنوبر در معرض خطر انقراض باشد. در بیشتر مناطق آسیب دیده، آنها تعداد زیادی درخت جوان زنده - بین ۳۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ درخت جوان در هر هکتار - پیدا کردند.

ویاچسلاو خاروک، دکترای علوم زیستی و پژوهشگر ارشد موسسه جنگلداری سوکاچف، شعبه سیبری آکادمی علوم روسیه، خاطرنشان کرد: «در سال‌های اخیر که رطوبت بیشتر بوده، درختان صنوبر با موفقیت شروع به احیای مجدد کرده‌اند. با این حال، پیش‌بینی‌های اقلیمی نشان می‌دهد که خشکسالی‌ها بیشتر خواهد شد. این بدان معناست که دوره‌های مرگ جنگل‌های صنوبر و احیای بعدی ممکن است به صورت چرخه‌ای در قرن حاضر تکرار شود.»

به گفته نویسندگان این مطالعه، جنگل‌های صنوبر جنوب سیبری همچنان شاخص مهمی از تغییرات اقلیمی هستند و امکان نظارت بر فرآیند‌های بزرگ‌تر دگرگونی اکوسیستم‌های تایگا را فراهم می‌کنند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری