«آلبرت پینحاس»: انگار روی سراشیبی افتادهایم که مستقیم به سمت پرتگاه میرود و هیچ چشماندازی هم پیشِ رویِمان نیست! مدام مجبوریم چشممان به آسمان باشد؛ دیگر حتی نمیتوانیم تشخیص بدهیم چه چیزی را میبینیم؛ ما محاصره شدهایم؛ واقعاً وضعیت عجیبی است!