دانشمندان اظهار داشته‌اند که پنگوئن‌های آفریقایی از گرسنگی در حال مرگ هستند.

به گزارش مجله خبری نگار،پنگوئن‌هایی که در سواحل آفریقای جنوبی زندگی می‌کنند، احتمالاً به دلیل کاهش منابع غذایی، در طول دوره پوست‌اندازی خود به طور دسته جمعی از گرسنگی جان خود را از دست داده‌اند. یک مطالعه جدید نشان داد که دو بزرگترین کلونی پنگوئن‌های آفریقایی (Spheniscus demersus) در جزایر داسن و روبن، طی هفت سال شاهد کاهش جمعیت ۹۵ درصدی بوده‌اند. این گزارش در مجله Science X منتشر شد.

دکتر ریچارد شرلی، زیست‌شناس محیط زیست در مرکز بوم‌شناسی و حفاظت دانشگاه اکستر و از نویسندگان این مطالعه، گفت: «بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱، جمعیت ساردین در سواحل غربی آفریقای جنوبی به طور مداوم کمتر از ۲۵ درصد از اوج خود بود و به نظر می‌رسد این امر باعث کمبود شدید غذا برای پنگوئن‌های آفریقایی شده و منجر به از بین رفتن حدود ۶۲۰۰۰ پنگوئن زادآور شده است.»

طبق گزارش‌ها، پنگوئن‌های آفریقایی در سال ۲۰۲۴ در معرض خطر انقراض قرار گرفتند. همچنین اعلام شد که احیای زیست‌توده ساردین در مناطق کلیدی تغذیه برای بقای طولانی‌مدت آنها بسیار مهم است.

پنگوئن‌های آفریقایی سالانه پرریزی می‌کنند، پر‌های قدیمی خود را می‌ریزند و پر‌های جدید جایگزین آنها می‌شوند. با این حال، این فرآیند آنها را آسیب‌پذیر می‌کند، زیرا آنها به مدت ۲۱ روز قادر به شکار نیستند. برای زنده ماندن در این دوره بدون غذا، پنگوئن‌ها باید ذخایر چربی جمع کنند. به گفته شرلی، این حیوانات به گونه‌ای تکامل یافته‌اند که چربی جمع کنند، در حالی که بدن پروتئین ذخیره شده ماهیچه را متابولیزه می‌کند، سریع عمل کنند و به سرعت ترکیب بدن خود را بازیابی کنند.

طبق این نشریه، از سال ۲۰۰۴، زیست‌توده غذای اصلی پنگوئن‌های آفریقایی، ساردین پرویی (Sardinops sagax)، به کمتر از ۲۵ درصد از اوج خود کاهش یافته است. این به دلیل تغییرات دما و شوری در مناطق تخم‌ریزی این ماهی است که شرایط تولید مثل را در مناطق مهم تاریخی در سواحل غربی آفریقای جنوبی بدتر کرده است.

محققان تعداد جفت‌های مولد و پنگوئن‌های در حال پوست‌اندازی را در جزایر داسن و روبن بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۵ تجزیه و تحلیل کردند. آنها دریافتند که کاهش بقای پنگوئن‌های بالغ مستقیماً با دسترسی به غذا مرتبط است و بهره‌برداری زیاد از ساردین، مرگ و میر در بین این حیوانات را تشدید می‌کند.

برای جلوگیری از کاهش بیشتر جمعیت، لازم است ماهیگیری تنظیم شود و ذخایر ساردین احیا شود. خاطرنشان می‌شود که اخیراً محدودیت‌هایی برای ماهیگیری تجاری در نزدیکی بزرگترین کلونی‌های پنگوئن برای محافظت از پنگوئن‌ها اعمال شده است. علاوه بر این، اقدامات حفاظتی از پنگوئن‌ها، از جمله لانه‌های مصنوعی، مدیریت شکارچیان و توانبخشی پنگوئن‌ها و جوجه‌ها، اعمال شده است.

شرلی در پایان گفت: «ما امیدواریم که اقدامات حفاظتی اخیر و همچنین کاهش نرخ برداشت ساردین زمانی که ذخایر زیر ۲۵ درصد حداکثر آستانه است، روند کاهش جمعیت را متوقف کند و این گونه نشانه‌هایی از بهبود را نشان دهد.»

در ۲۷ نوامبر، نشریه Science X گزارش داد که آخرین ماکائو‌های آبی کمیاب در برزیل به یک ویروس کشنده آلوده شده‌اند. گزارش شده است که از زمان ورود اولین ماکائو‌های Spix در سال ۲۰۲۰، حدود ۲۰ طوطی در طبیعت رها شده‌اند که از این تعداد تنها ۱۱ طوطی زنده مانده‌اند و به یک ویروس سیرکو آلوده شده‌اند. طبق این نشریه، این بیماری غیرقابل درمان است و در بیشتر موارد کشنده است.

منبع: iz