یک متخصص آسیب شناسی، قوانین کلیدی ایمنی در جاده‌های لغزنده را توضیح داد

به گزارش مجله خبری نگار، با شروع شرایط یخبندان، خطر سقوط و آسیب دیدگی به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. حتی رفت و آمد معمول به محل کار یا فروشگاه می‌تواند عواقب جدی برای سلامتی داشته باشد. در ۱۲ نوامبر، سرگئی مالیخین، متخصص آسیب شناسی و ارتوپد در JSC Meditsina (کلینیک آکادمیک رویتبرگ)، با ایزوستیا در مورد چگونگی راه رفتن ایمن در خیابان‌های لغزنده، انتخاب کفش و اقدامات لازم در صورت عدم امکان جلوگیری از سقوط صحبت کرد.

کفش مناسب و احتیاط اساس ایمنی هستند

یکی از عوامل کلیدی در جلوگیری از زمین خوردن، انتخاب کفش مناسب است. این متخصص توصیه می‌کند در سطوح یخی، کفش‌هایی با کفی بافت‌دار، آج برجسته و پاشنه کوتاه انتخاب کنید. کفی‌های لاستیکی بهترین هستند، زیرا اصطکاک قابل اطمینان‌تری را فراهم می‌کنند. اگر کفش‌های شما کفی صاف دارند، استفاده از پد‌های ضد لغزش مخصوص ایده خوبی است.

به همان اندازه لباس راحتی که امکان آزادی حرکت را فراهم کند نیز مهم است. دستکش در صورت زمین خوردن از دستان شما محافظت می‌کند و یک کلاه گرم به حفظ گرما و محافظت بیشتر از سر شما کمک می‌کند.

این متخصص گفت: «هنگام راه رفتن روی مناطق یخی، سرعت خود را کم کنید و قدم‌های کوچک بردارید و زانو‌های خود را کمی خم کنید. این طرز راه رفتن شبیه پنگوئن است و به حفظ تعادل کمک می‌کند. بهتر است دستان خود را آزاد نگه دارید، نه در جیب: آنها به حفظ ثبات کمک می‌کنند.»

هر زمان که ممکن است، مسیر‌هایی را انتخاب کنید که پاکسازی و با مواد یخ‌زدا پوشانده شده‌اند. از شیب‌های تند، پله‌های یخی و مناطقی که ممکن است یخ زیر برف پنهان شده باشد، اجتناب کنید. در نزدیکی ساختمان‌ها باید احتیاط ویژه‌ای اعمال شود: آویزان کردن قندیل‌های یخ و یخ روی سقف‌ها خطر بیشتری برای عابران پیاده ایجاد می‌کند.

مهم است که دائماً شرایط جاده را زیر نظر داشته باشید، از قبل مناطق لغزنده را تشخیص دهید و مسیر خود را بر اساس آن تنظیم کنید. تلفن‌های همراه، هدفون و موسیقی با صدای بلند می‌توانند حواس شما را پرت کرده و واکنش به خطر را دشوار کنند. در هنگام بارش برف، مه و شب، احتیاط بیشتری لازم است.

افرادی که ضربه می‌زنند: چرا آسیب‌های ناشی از مستی خطرناک‌تر از آسیب‌های ناشی از هوشیاری هستند

اگر تعادل از دست رفت، مهم است که از برخورد شدید به زمین خودداری کنید. هر زمان که ممکن است عضلات خود را شل کنید و از حرکات ناگهانی خودداری کنید.

یک اشتباه رایج این است که به طور غریزی سعی می‌کنید بازو‌های خود را به جلو پرتاب کنید. این واکنش اغلب منجر به شکستگی ساعد و آسیب دیدگی دست می‌شود. هر زمان که ممکن است، بازو‌های خود را نزدیک بدن خود نگه دارید، زانو‌های خود را کمی خم کنید و چانه خود را به سینه خود بچسبانید تا خطر آسیب دیدگی سر کاهش یابد.

اگر شرایط به شما اجازه می‌دهد که حرکت خود را کنترل کنید، بهتر است سعی کنید به پهلو بیفتید و با غلت زدن و توزیع نیروی ضربه، فرود را نرم کنید. با این حال، سعی نکنید ناگهان با سفت کردن بازو‌ها یا تمام بدن خود، جلوی سقوط را بگیرید.

بعد از زمین خوردن چه باید کرد

بعد از زمین خوردن، برای بلند شدن عجله نکنید. ابتدا وضعیت خود را ارزیابی کنید، به هرگونه درد، سرگیجه، تورم یا محدودیت حرکتی در اندام‌های خود توجه کنید.

اگر درد شدیدی را تجربه می‌کنید یا مشکوک به شکستگی، آسیب سر یا آسیب ستون فقرات هستید، به پزشک مراجعه کنید. از تلاش برای بلند شدن یا آزمایش حرکت اندام آسیب دیده خودداری کنید. از دیگران بخواهید که با آمبولانس تماس بگیرند.

این پزشک گفت: «اگر علائم جدی وجود ندارد و احساس می‌کنید می‌توانید حرکت کنید، باید به آرامی و با استفاده از یک تکیه‌گاه ثابت بلند شوید. مهم است که از حرکات ناگهانی خودداری کنید و از فشار آوردن به نواحی دردناک بدن خودداری کنید.»

چه کسی در معرض خطر خاص است؟

افراد مسن باید به ویژه در شرایط یخبندان به نکات ایمنی توجه داشته باشند. با افزایش سن، تراکم استخوان می‌تواند کاهش یابد و خطر شکستگی ناشی از زمین خوردن افزایش می‌یابد. حتی یک آسیب به ظاهر جزئی می‌تواند منجر به عواقب جدی، از جمله شکستگی لگن یا آسیب ستون فقرات شود.