کتک زدن، داد زدن یا دست بلند کردن هنگام عصبانیت، رفتاری است که بسیاری از والدین را درمانده می‌کند؛ اما پشت این رفتار کودک چه می‌گذرد؟ روان‌شناس کودک می‌گوید ناتوانی در بیان احساسات، الگوبرداری از بزرگسالان و برخی واکنش‌های تربیتی می‌توانند در شکل‌گیری یا تشدید این رفتار نقش داشته باشند.

مادر بودن با مسئولیت‌های بی‌پایان همراه است، اما در میان رسیدگی به خانه و فرزندان، مادر‌ها اغلب خودشان را فراموش می‌کنند. اگر شما هم از خستگی و روزمرگی کلافه شده‌اید، با چند راهکار ساده می‌توانید انرژی و شادی را به زندگی‌تان برگردانید.

در روزگاری که گوشی‌های هوشمند بخش بزرگی از وقت کودکان را به خود اختصاص داده‌اند، بعضی خانواده‌ها به راهکاری ساده و قدیمی روی آورده‌اند: تلفن ثابت. این وسیله می‌تواند فرصتی برای تمرین مکالمه، تقویت استقلال و حفظ ارتباط با دوستان و اعضای خانواده فراهم کند؛ آن هم بدون دسترسی دائمی به شبکه‌های اجتماعی و اپلیکیشن‌ها. اما آیا بازگشت تلفن خانگی و استفاده از گوشی‌های ساده می‌تواند جایگزینی مناسب برای گوشی هوشمند کودکان باشد؟

تخصصان تربیت کودک بر اهمیت ایجاد فضای امن برای گفت‌و‌گو تأکید می‌کنند؛ فضایی که در آن فرزند مجبور نباشد هر روز از عملکردش گزارش بدهد و بتواند بدون ترس از سرزنش، احساسات و تجربه‌هایش را بیان کند.

آموزش مرز‌های بدنی به کودکان، از شناخت حریم خصوصی تا حق نه گفتن و کمک خواستن، یکی از مهارت‌های مهم خودمراقبتی است. والدین می‌توانند بدون ترساندن کودک یا ایجاد شرم، به او یاد بدهند که بدنش محترم است، مجبور نیست تماس بدنی ناخواسته را بپذیرد و در صورت مواجهه با رفتار نگران‌کننده، می‌تواند موضوع را بدون ترس از سرزنش با یک بزرگسال امن در میان بگذارد.

پرخاشگری نوجوانان می‌تواند ریشه در مشکلات خانوادگی، تحقیر، قلدری یا ناتوانی در بیان احساسات داشته باشد. چگونه می‌توان بدون توجیه خشونت، به نوجوان کمک کرد خشم خود را بشناسد و آن را به شیوه‌ای سالم مدیریت کند؟

بازی‌هایی مثل منچ و ماروپله می‌توانند فرصتی برای تمرین صبر، رعایت نوبت و پذیرش شکست فراهم کنند؛ به‌ویژه وقتی والدین به‌جای سرزنش کودک، احساس او را می‌پذیرند و در موقعیت‌های ناکامی الگویی آرام و سازنده نشان می‌دهند.

بعضی والدین از روی خستگی، احساس گناه یا کمبود وقت، به خواسته‌های کودک تن می‌دهند؛ اما این رفتار ممکن است به او یاد بدهد که با قشقرق می‌تواند به خواسته‌اش برسد. روان‌شناسی کودک بر تعادل میان محبت، توجه و قانون‌گذاری تأکید دارد.

چطور می‌توان بدون داد و فریاد، کودکی را که غرق بازی است به انجام تکالیفش ترغیب کرد؟ از هشدار پیش از پایان بازی تا خرد کردن مشق‌ها و دادن حق انتخاب، راهکار‌هایی ساده برای پایان دادن به کشمکش شبانه والدین و فرزندان وجود دارد.

تجربه‌های سال‌های کودکی بر شکل‌گیری اعتمادبه‌نفس، روابط اجتماعی و سلامت روان اثر می‌گذارند؛ چرا باید احساسات و نیاز‌های عاطفی فرزندانمان را جدی بگیریم؟