به گزارش مجله خبری نگار،بر اساس تجزیه و تحلیل پرسشنامههای بیش از ۱۵۰۰ پاسخدهنده، محققان دریافتند که پرخوری عصبی (بولیمیا) شایعترین نوع (۵.۸٪) و بیاشتهایی عصبی (آنورکسیا) کمترین شیوع (۰.۳۴٪) را دارند. شاخص توده بدنی بالاتر با احتمال بیشتر ابتلا به این اختلال مرتبط بود.
دکتر کایل تی. گانسون، نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: «این یافتهها فراخوان روشنی برای اقدام هستند. مردان و مردان جوان، به ویژه آنهایی که اضافه وزن دارند، در معرض خطر هستند، اما اغلب در سیستمهای مراقبتهای بهداشتی و کمپینهای بهداشت عمومی نادیده گرفته میشوند.»
نویسندگان این مطالعه بر لزوم تدوین برنامههای پیشگیری و درمانی متناسب با نیازهای خاص مردان تأکید میکنند. شرم، ترس از قضاوت و فقدان درمان حمایتی اغلب مانع از درخواست کمک توسط مردان میشود.
گانسون افزود: «با توجه به شیوع بالای یافتشده در مطالعه ما، کاهش موانع درمان و تضمین دسترسی به مراقبتهای بهموقع و دلسوزانه برای همه کسانی که اختلالات خوردن را تجربه میکنند، مهم است.»
کار محققان به بازنگری در نحوه تشخیص و درمان اختلالات خوردن در هر دو جنس کمک میکند و خواستار تغییرات سیستماتیک در رویکردها به این جنبه مهم سلامت روان است.