دانشمندان عامل حفظ حافظه در دوران پیری را شناسایی کردند

روانشناسی عصبی: احساسات می‌توانند بر حافظه در افراد مسن تأثیر بگذارند

به گزارش مجله خبری نگار، آموزش، کار چالش‌برانگیز فکری و فعالیت شناختی مادام‌العمر می‌تواند به حفظ مهارت‌های زبانی و حافظه کاری در دوران پیری کمک کند. علاوه بر این، هوش هیجانی و ماهیت اطلاعات پردازش‌شده نیز بر عملکرد شناختی تأثیر می‌گذارند. یافته‌ها در مجله Neuropsychology منتشر شده است.

دانشمندان ذخیره شناختی - مجموعه‌ای از منابع که از طریق آموزش، تجربه حرفه‌ای و فعالیت‌های محرک فکری ایجاد می‌شود - را مورد مطالعه قرار داده‌اند. اعتقاد بر این است که این ذخیره، جبران طولانی‌مدت‌تری را برای برخی تغییرات مرتبط با سن فراهم می‌کند.

شرکت‌کنندگان جوان‌تر به طور متوسط عملکرد بهتری داشتند، اما افراد مسن‌تر با ذخیره شناختی بیشتر، روانی کلامی بالاتری را نشان دادند. دایره لغات قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده عملکرد بود، در حالی که سطح تحصیلات به تنهایی مزیت مستقلی ایجاد نمی‌کرد.

شرکت‌کنندگان دریافتند که انتخاب کلمات مرتبط با احساسات مثبت آسان‌تر از کلمات مرتبط با احساسات منفی است. برعکس، تمایل به سرکوب ابراز بیرونی احساسات، صرف نظر از سن، با عملکرد ضعیف‌تر در تکلیف عاطفی مرتبط بود.

در مطالعه دوم، ۴۵ فرد سالم ۶۵ سال و بالاتر، وظایف حافظه کاری را انجام دادند. به آنها چهره‌هایی نشان داده شد و سپس از آنها خواسته شد که یا حالت احساسی یا سن فرد در تصویر را در نظر بگیرند. بار حافظه به طور همزمان تغییر داده شد. صرف نظر از سختی و محتوای احساسی وظیفه، ذخیره شناختی بالاتر با دقت بیشتر مرتبط بود. حالت‌های چهره شاد، سریع‌تر و دقیق‌تر از حالت‌های چهره عصبانی پردازش شدند، به خصوص تحت بار زیاد و زمانی که احساس برای پاسخ صحیح حیاتی بود.

هوش هیجانی دقت را بهبود نبخشید، اما با سرعت واکنش به محرک‌های عاطفی مرتبط بود. بنابراین، ذخیره شناختی و توانایی‌های عاطفی می‌توانند بر اجزای مختلف عملکرد وظیفه تأثیر بگذارند.

این مطالعات اثربخشی آموزش را آزمایش نکردند و ثابت نمی‌کنند که توسعه هوش هیجانی یا فعالیت‌های فکری می‌تواند زوال شناختی را که از قبل آغاز شده است، معکوس کند. هر دو نمونه کوچک بودند، بنابراین یافته‌ها نیاز به تأیید در مطالعات بزرگتر و طولانی‌تر دارند.

در ماه ژوئن، ماکسیم سوتورمین، متخصص مغز و اعصاب ارشد ناحیه فدرال مرکزی، اظهار داشت که اگر علل زمینه‌ای متابولیک باشند، از دست دادن حافظه قابل برگشت است. این متخصص خاطرنشان کرد که متخصصان مغز و اعصاب اغلب با روانپزشکان برای درمان تخریب عصبی همکاری می‌کنند، زیرا می‌توانند دارو‌هایی تجویز کنند که به بیمار کمک کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری