پیری بین سگ‌ها و انسان‌ها چگونه پیش میرود؟

به گزارش مجله خبری نگار/اطلاعات آنلاین، محققان دریافتند که الگو‌های مولکول‌های کوچک در خون سگ‌ها با طول عمر طولانی‌تر یا کوتاه‌تر به روش‌های بسیار مشابهی که در انسان دیده می‌شود، مرتبط است. این «اثرانگشت‌های» متابولیک می‌توانند سرنخ‌هایی در مورد فرآیند‌های بیولوژیکی که باعث پیری می‌شوند، از جمله متابولیسم، التهاب و استرس سلولی ارائه دهد.

در مطالعه‌ای که به تازگی در ژورنال Gerontology منتشر شده است، محققان متابولیت‌ها، مواد شیمیایی کوچک و مولکول‌های ایجاد شده به دنبال فرآیند‌های طبیعی بدن را بررسی کردند. آنها دریافتند که ترکیبات خاصی از این متابولیت‌ها با مرگ زودرس یا دیررس در سگ‌ها مرتبط هستند؛ به روش‌هایی که شباهت زیادی به الگو‌هایی دارند که قبلاً در انسان‌ها شناسایی شده بودند.

دکتر «کیت کریوی»، مدیر ارشد دامپزشکی و استاد کالج دامپزشکی و علوم زیست پزشکی تگزاس گفت: "مولکول‌هایی که برای سگ‌ها خطرناک هستند یا در برابر مرگ زودرس محافظت می‌کنند، بسیار شبیه به مولکول‌های موجود در انسان‌ها هستند که نشان می‌دهد ما ویژگی‌های مهم زیست‌شناسی پیری را به اشتراک می‌گذاریم، که واقعاً جالب و ارزشمند است. یافته‌های ما همچنین ارزش سگ‌های خانگی را به عنوان مدلی برای مطالعه سلامت و طول عمر طولانی مدت برجسته می‌کند. "

جستجوی نشانه‌های بیولوژیکی طول عمر

متابولیت‌ها می‌توانند تصویری کلی از آنچه در داخل سلول‌ها اتفاق می‌افتد ارائه دهند و آنها را برای تشخیص الگو‌های بیولوژیکی که ممکن است با سلامت و پیری مرتبط باشند، مفید کنند.

برای این مطالعه، محققان نمونه‌های خون سگ‌های شرکت‌کننده را تجزیه و تحلیل کردند. این مطالعه علمی اجتماعی، سگ‌ها را در طول زندگی‌شان دنبال می‌کند و صاحبان آنها اطلاعات نظرسنجی دقیقی و در برخی موارد، نمونه‌های فیزیکی ارائه می‌دهند. تیم تحقیقاتی خون را برای الگو‌های متابولیکی مرتبط با طول عمر بررسی کرد و به طور خاص روی این موضوع تمرکز داشتند که آیا سگ‌ها زودتر یا دیرتر مرده‌اند.

کریوی گفت: "مرگ یک نتیجه آسان برای درک است. تشخیص زمان مرگ یک فرد یا یک سگ بسیار آسان است، در حالی که سایر ویژگی‌های سلامت پیری کمی ظریف‌تر هستند. "

استفاده از مرگ و میر به عنوان یک نقطه پایانی واضح به دانشمندان این امکان را می‌دهد که بررسی کنند کدام فرآیند‌های بیولوژیکی ممکن است در این نتیجه نقش داشته باشند. این فرآیند‌ها می‌توانند شامل متابولیسم، التهاب و نحوه واکنش سلول‌ها به استرس باشند.

اثر انگشت متابولیک پیری

محققان به جای تمرکز بر مولکول‌های منفرد، هزاران متابولیت را با هم تجزیه و تحلیل کردند تا الگو‌های بزرگتر مرتبط با خطر را جست‌و‌جو کنند. کریوی گفت که این گروه‌های گسترده‌تر می‌توانند اطلاعات بیشتری در مورد آن چه ممکن است در داخل سلول‌ها اتفاق بیفتد، نسبت به هر مولکول واحد به تنهایی، آشکار کنند.

کروی گفت: "برخی از همکاران من از آن به عنوان اثر انگشت یاد می‌کنند. ما اغلب به جای نگاه کردن به یک مولکول واحد، به یک الگو یا گروه‌بندی نگاه می‌کنیم که با نتایج بهتر یا بدتر رابطه دارد. "

این شاخص‌های بیولوژیکی قابل اندازه‌گیری که به عنوان نشانگر‌های زیستی شناخته می‌شوند، می‌توانند به محققان کمک کنند تا با آشکار کردن تغییراتی که در داخل بدن رخ می‌دهد، احتمال بروز برخی از پیامد‌های سلامتی را تخمین بزنند.

کروی گفت: "نکته مهم این است که این نشانگر‌های زیستی لزوماً باعث ایجاد یک نتیجه نمی‌شوند. وقتی یک نشانگر زیستی مرتبط با مرگ و میر دیر یا زود پیدا می‌کنیم، نمی‌دانیم که باعث آن شده است. اما اگر بفهمیم که چرا آن نشانگر زیستی وجود دارد، ممکن است بتوانیم علت این رابطه را تشخیص دهیم. "

یافتن این الگو‌های تکرارشونده، به دانشمندان نقاط شروع احتمالی برای بررسی مکانیسم‌های پشت پیری و در نهایت، شناسایی اهداف بیولوژیکی می‌دهد که ممکن است به بهبود سلامت در طول زمان کمک کنند.

سگ‌ها و انسان‌ها سیگنال‌های پیری مشابهی دارند

محققان این سوال را مطرح کردند که آیا الگو‌های متابولیکی مشاهده شده در سگ‌ها در انسان‌ها نیز ظاهر می‌شوند یا خیر. برای فهمیدن این موضوع، آنها نتایج خود را با پنج مطالعه بزرگ منتشر شده در مورد مرگ و میر انسان مقایسه کردند که از روش‌های مشابهی برای بررسی متابولیت‌ها استفاده کرده بودند.

در سراسر این مطالعات، سیگنال‌های مرتبط با مرگ زودهنگام یا دیرهنگام، به طور کلی مشابه سیگنال‌های یافت شده در سگ‌ها بودند. این سازگاری یکی از قابل توجه‌ترین نتایج بود و شواهدی را اضافه کرد که نشان می‌دهد سگ‌ها و انسان‌ها ویژگی‌های مهم زیست‌شناسی زمینه‌ساز پیری را به اشتراک می‌گذارند.

کریوی گفت: "اغلب، ما در مورد این موضوع در انسان‌ها کمی بیشتر از سگ‌ها می‌دانیم. اگر اهداف یکسانی داشته باشیم، می‌توانیم از تحقیقات انسانی برای بهره‌مندی سگ‌ها استفاده کنیم. "

این شباهت‌ها می‌تواند به دانشمندان اجازه دهد تا از دانشی که قبلاً از تحقیقات انسانی به دست آمده است، برای بهبود سلامت سگ‌ها استفاده کنند، در حالی که از سگ‌ها نیز برای مطالعه چگونگی ایجاد پیری در طول عمر استفاده می‌کنند.

چرا سگ‌ها برای تحقیقات پیری ارزشمند هستند؟

سگ‌های خانگی مزایای متعددی برای محققانی ارائه می‌دهند که در مورد پیری مطالعه می‌کنند. آنها بخش‌های زیادی از زندگی روزمره خود را با انسان‌ها به اشتراک می‌گذارند؛ از جمله محیط اطراف، رژیم غذایی و الگو‌های فعالیت. این همپوشانی به دانشمندان فرصتی می‌دهد تا بررسی کنند که چگونه سبک زندگی و محیط بر سلامت درازمدت تأثیر می‌گذارد.

یکی از مواردی که ما بیشتر در مورد یادگیری از سگ‌ها در مورد پیری دوست داریم، سبک زندگی بسیار متنوع آنها است که سبک زندگی صاحبانشان را به روشی منعکس می‌کنند که کمتر واقعی است.

کریوی گفت: برای سایر حیوانات مانند گربه‌ها اغلب سبک زندگی مستقل‌تر و نسبتاً ثابت‌تری دارند. سگ‌ها بیشتر احتمال دارد که از روال‌ها، محیط‌ها و الگو‌های فعالیت افرادی پیروی کنند که با آنها زندگی می‌کنند.

طول عمر کوتاه‌تر آنها مزیت عمده دیگری را فراهم می‌کند. انسان‌ها به طور متوسط ​​تا ۷۰ سالگی عمر می‌کنند؛ در حالی که سگ‌ها معمولاً فقط ۱۲ تا ۱۳ سال زندگی می‌کنند. این تفاوت به محققان اجازه می‌دهد تا پیری و پیامد‌های طول عمر را در سگ‌ها بسیار سریع‌تر از آنچه در مطالعات انسانی ممکن است، مشاهده کنند.

یافته‌های اخیر گامی اولیه، اما مهم در جهت درک مکانیسم‌هایی است که بر پیری تأثیر می‌گذارند. محققان اکنون الگو‌های متابولیکی مرتبط با طول عمر را شناسایی کرده‌اند و سیگنال‌های بیولوژیکی خاصی را برای بررسی بیشتر در اختیار آنها قرار داده‌اند.